Tussen 2 reguliere nummers van het tijdschrift, dus aan het begin van het laatste kwart van elke maand, krijgt iedere abonnee de ‘Nieuwsbrief’. Deze krijgt men niet op de deurmat, maar via de elektronische snelweg. In het begin zal het voor de redactie even zoeken zijn naar de juiste formule en naar de juiste inhoud. Opbouwende en stimulerende commentaren en adviezen van de abonnees zijn daarom van harte welkom.

De inzet van paramedici kan ondernemende tandartsen en paramedici grote kansen bieden. Zij dienen echter niet te vergeten dat de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG) allerminst een ongeclausuleerde mogelijkheid tot overdracht van taken biedt, omdat deze wet nauwe grenzen stelt aan de mogelijkheden van verschillende tandheelkundige hulpverleners. Uit een verkennend onderzoek onder 55 tandartsen en 49 kindertandverzorgenden blijkt nu dat men nogal vrijmoedig omgaat met de eisen van de Wet BIG, vooral wat de eis van bekwaamheid betreft. De uitkomsten van dit onderzoek liggen op een verontrustende manier op een lijn met de resultaten van ander onderzoeken naar de kennis van wetgeving onder tandartsen en hun bereidheid tot implementatie ervan. Wanneer tandartsen en paramedici zich zo weinig gelegen laten liggen aan deze grenzen zoals gemeld in het gepresenteerde onderzoek, zal een steeds grotere groep tandheelkundige zorgverleners de kans lopen kennis te maken met de zeer zware sancties die de wet oplegt in geval van ongewenste overdracht van taken.

Acht, in een tandartspraktijk gebruikte, elektrische apparaten werden getest als mogelijke bron van interferentie op de werking van een pacemaker. De normale atriale en ventriculaire pacing werden door een ultrasoon trilbad geremd op een maximale afstand van 15 cm. Een behandelstoel, een elektrotoom, een ultrasone scaler, 2 verschillende hoekstukken en 2 verschillende amalgaamschudders hadden zelfs op een afstand van 2,5 cm geen effect op de pacemaker. De resultaten suggereren dat elektrische tandheelkundige apparatuur bij normaal gebruik geen significante effecten op de onderzochte pacemaker heeft.

Veel specialisten in de dentomaxillaire orthopedie zijn gedurende lange tijd van mening geweest dat orthodontie alleen door orthodontisten moet worden uitgevoerd. Door de grote technische vooruitgang in de orthodontie werden echter de behandelmethoden vereenvoudigd. Hiermee ontstond voor de gevestigde orde in de orthodontie het gevaar dat het specialisme orthodontie zichzelf overbodig maakte. Toch blijft het twijfelachtig of tandartsen-algemeen practici of toekomstige mondartsen voldoende zijn toegerust voor de uitvoering van orthodontische behandelingen. Er dient een overlegsituatie op gang te komen, waarbij de grenzen tussen het orthodontische werkterrein van orthodontisten en tandartsen duidelijker worden afgebakend.

De laatste jaren verschenen in Science en The Lancet publicaties die, achteraf bezien, gebaseerd waren op vervalste of gefingeerde onderzoeksgegevens. Naar aanleiding hiervan schreef de redactie van The Journal of the American Dental Association een commentaar waarin wordt gewezen op de nadelige consequenties van wetenschappelijke fraude. Na publicatie in een tijdschrift wordt aan wetenschappelijk onderzoek waarde toegekend en worden de artikelen daarover door collega-onderzoekers geciteerd. Omdat zij niet over de oorspronkelijke onderzoeksgegevens beschikken, kunnen referenten en tijdschriftredacties artikelen niet toetsen op fraude. De kans dat op fraude gebaseerd onderzoek in de literatuur terechtkomt, is daarom niet helemaal uit te sluiten. Als dit gebeurt, is dat niet alleen nadelig voor de wetenschap, ook patiënten kunnen daar schade van ondervinden doordat zij onterecht hoop krijgen op genezing. Als fraude aan het licht komt, is bovendien het vertrouwen in het wetenschappelijk onderzoek geschaad. Voorgesteld wordt dat er bij wetenschappelijke activiteiten preventieve maatregelen worden genomen, bijvoorbeeld door de oorspronkelijke onderzoeksgegevens te laten controleren door onafhankelijke onderzoekers. Tijdschriftredacties zouden sancties op kunnen leggen aan frauderende auteurs.

Samenvatting van de inaugurele rede uitgesproken door prof. dr. D. Wismeijer bij de aanvaarding van het ambt van hoogleraar in de Implantologie en Prothetische Tandheelkunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam op vrijdag 30 maart 2007.

Samenvatting van de inaugurele rede uitgesproken door B.G. Loos bij de aanvaarding van het ambt van hoogleraar in de parodontologie aan de Universiteit van Amsterdam op 16 mei 2007.

Het Nederlands Bijwerkingen Centrum Lareb ontving 14 meldingen van tandenknarsen als bijwerking van geneesmiddelen. De meeste meldingen (12) betroffen de als antidepressiva toegepaste selectieve serotonineheropnameremmers. Verschillende casusbesprekingen in de literatuur ondersteunen de associatie tussen het gebruik van serotonineheropnameremmers en het optreden van bruxisme. Bruxisme kan worden verklaard vanuit het effect van serotonineheropnameremmers op de centrale dopaminehuishouding. Omdat bruxisme ernstige attritie van de dentitie kan veroorzaken, is het bij de diagnosticering van belang te vragen naar het gebruik van antidepressiva en meer specifiek van serotonineheropnameremmers.

Speeksel speelt een belangrijke rol bij de spijsvertering en bij de afweer en bescherming van de mond. Het Nederlands Speekselcentrum is een instituut voor speekselonderzoek en -diagnostiek voor patiënten met speekselproblemen en is tevens een kenniscentrum voor speekselgerelateerde aandoeningen. De website van het centrum is voor algemeen practici zeer waardevol. Een regelmatig bezoek verdient aanbeveling

Mondziekten en kaakchirurgie: Zwangerschapsdiabetes. Cariologie: Chloorhexidine en cariëspreventie bij ouderen. Restauratieve tandheelkunde: Klasse II-opensandwichrestauraties na 9 jaar, Klasse II-glasionomeercementrestauraties na 6 jaar, Approximaal contact van klasse II-restauraties. Gnathologie: De complexe biopsychosociale context, Effect van lokale anesthesie op atypische odontalgie. Kindertandheelkunde:Algehele anesthesie bij extracties. Orthodontie: Dosimetrie van 3D-apparaten, Vorm en positie van lippen bij Klasse II/2-afwijking.

Behandeling van het kindergebit - Temporomandibulaire disfuncties - Tweedelige vrij-eindigende etsbrug - Cariëspreventie. H. Rodd, A.Wray: Quintessentials. Paediatric dentistry/orthodontics 3. Treatment planning for the developing dentition. Laskin DM, Greene CS, Hylander WL (eds.): Temporomandibular disorders. An evidence-based approach to diagnosis and treatment. A. van Dalen: Two-unit adhesive cantilevers supported. V.A.M.Gerardu: Antimicrobial caries preventive strategies.