Voor een behandeling met permucosale implantaten komen in principe alleen patiënten in aanmerking met een ASA-score van I of II. Geen goede kandidaten voor een behandeling met implantaten zijn patiënten die recent een myocard infarct of cerebrovasculair accident hebben gehad, patiënten met immuunsuppressie, patiënten die een actieve therapie tegen kanker ondergaan, patiënten die drugs gebruiken of die langdurig gebruikmaken van intraveneuze bisfosfonaten. Bij patiënten met een risico op het krijgen van endocarditis, maar ook bij patiënten met een orthopedische prothese moet terughoudend worden opgetreden ten aanzien van het plaatsen van implantaten. Mocht toch tot behandeling worden overgegaan, dan is overleg met de behandelend specialist aangewezen. Naast absolute contra-indicaties, bestaan er omstandigheden die het succes van een implantaatbehandeling compromitteren, zoals radiatie van het kaakbot of langdurig roken. Over het effect van medische condities op de overleving van implantaten is weinig bekend. Bij een naar wens te plannen (electieve) chirurgische behandeling dient het operatierisico zorgvuldig te worden afgewogen tegen de potentiële baten die orale implantaten bieden.

Chirurgische behandeling van de extreem atrofische onderkaak bestaat tegenwoordig voornamelijk uit het plaatsen van enossale implantaten die steun en houvast bieden aan vaste of uitneembare prothetische constructies. In een aantal gevallen kunnen korte implantaten zonder voorbereidende chirurgische behandelingen in het interforaminale gebied van de onderkaak worden geplaatst. Indien het botvolume als onvoldoende wordt beoordeeld dan kan met diverse technieken en materialen de extreem atrofische onderkaak worden geaugmenteerd, waardoor het plaatsen van langere implantaten mogelijk wordt. Dilemma’s in de chirurgische behandeling van de extreem atrofische onderkaak zijn het al dan niet toepassen van enossale implantaten, beoordeling van de noodzaak om de onderkaak te augmenteren en de keuze van de te gebruiken techniek. Er zijn onvoldoende vergelijkende klinische onderzoeken verschenen om een bepaalde behandelmethode tot eerste behandelkeus te verkiezen. Chirurgische technieken zullen geavanceerder worden door innovaties in beeldvormende technieken en de bijbehorende planningssoftware. De precieze plaatsing van implantaten wordt daarmee nauwkeuriger, waardoor belastende (uitgebreide) augmentatietechnieken met bijbehorende complicatierisico’s en morbiditeit wellicht voorkomen kunnen worden.

Een geringe verticale botdimensie in de bovenkaak vormt een beperking voor het plaatsen van implantaten. De sinusbodemelevatie is een behandeling waarbij het verticale botvolume toeneemt, zodat orale implantaten kunnen worden geplaatst. Het principe van deze chirurgische techniek is het prepareren van een luik in de laterale wand van de sinus maxillaris, dat met de sinusmucosa in craniale richting wordt opgeklapt. De ruimte onder dit luik wordt gevuld met een bottransplantaat. Transplantatie van autoloog bot is de standaard voor deze vorm van augmentatie, zij het dat hiervoor een tweede wond moet worden gemaakt. Onder bepaalde omstandigheden kan ook van een botsubstituut gebruik worden gemaakt, waarbij rekening moet worden gehouden met een langere genezingsfase. Indien voldoende bothoogte voorhanden is voor een goede primaire stabiliteit van het implantaat, kan een simultane implantatie worden uitgevoerd. Gezien de grote anatomische variëteit van het sinus maxillarisgebied is een goede kennis van de anatomie en een goede preoperatieve anamnese en diagnostiek van groot belang.

Bij het mondholtecarcinoom is behoefte aan een betrouwbare diagnostische techniek om klinisch niet direct op te sporen (´occulte´) lymfekliermetastasen te detecteren en zowel onnodige overbehandeling als onderbehandeling van de halslymfeklieren te voorkomen. De eerste onderzoeken tonen een sensitiviteit van 94%. De schildwachtklierprocedure is echter bij mondholtecarcinomen nog geen routinematig onderzoek.

Hygiëne/sterilisatie: Preventie van huidverwondingen. Restauratieve tandheelkunde: Vloeiende composiet voor composietreparatie, Restaureren van niet-carieuze cervicale laesies. Endodontologie: Resterend dentine na wortelkanaal-en stiftpreparatie. Gerodontologie: Cognitieve functie en mondzorggebruik thuiswonende ouderen. Sociale tandheelkunde: Gebruik van de Maslach Burnout Inventory onder tandartsen, Bevlogenheid in de tandartspraktijk, Burn-out en bevlogenheid onder Britse tandartsen.

De jaarprijs van de Stichting Bevordering Tandheelkundige Kennis voor het beste artikel dat in de jaargang 2007 van het Nederlands Tijdschrift voor Tandheelkunde is verschenen, is toegekend aan het artikel ‘Orthodontische herbehandeling. Een kwalitatief patiëntenonderzoek’. De uitreiking vond plaats op vrijdag 7 november 2008 tijdens het najaarscongres van de Nederlandse Vereniging van Tandartsen (NVT) in Zeist.

Orthodontische apparatuur heeft geen effect op slaapkwaliteit. Mogelijkheden lasertherapie bij behandeling parodontitis. Verantwoord gebruik antibiotica van levensbelang. Mechanische belasting en botadaptatie. Jaarprijs 2007. Agenda Uitgelicht: Wegwijs met composiet. Stelling: Het voorschrijven van antibiotica in de algemene tandartspraktijk is zelden geïndiceerd. NTvT digitaal: Infectie preventie in de praktijk on line. Ingezonden brieven: Voeding en Moermandieet. Praktijktip: composietverwarmers.