Auteurs:
A. Vissink, C. de Baat
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 291 - 295
Opmerking:
Thema: Distractieosteogenese
Rubriek:
Samenvatting:
Distractieosteogenese is een behandeling waarbij nieuw bot wordt gevormd in de ruimte die ontstaat door het langzaam uit elkaar drijven van geosteotomeerde botsegmenten. Deze behandeling, die is ontwikkeld binnen de orthopedie, wordt ook veelvuldig in het hoofd-halsgebied toegepast. Na een aanvankelijke hype waarbij distractieosteogenese voor een keur aan afwijkingen van het orofaciale skelet werd gebruikt, begint het meer en meer duidelijk te worden voor welke aandoeningen in het hoofd-halsgebied distractieosteogenese bij uitstek geschikt is óf als goed alternatief voor een ‘klassieke’ chirurgische behandeling moet worden gezien. In dit themanummer wordt de toepassing van distractieosteogenese binnen de orthopedie en de pre-implantaire chirurgie besproken en wordt nader ingegaan op de mogelijkheden van distractieosteogenese met betrekking tot de correctie van afwijkingen van de mandibula, de maxilla en het craniofaciale skelet. Daarnaast wordt stilgestaan bij behandelingen die met distractieosteogenese zouden kunnen worden gecombineerd om de consolidatieperiode te bekorten, zoals de toepassing van weefseltechnologie en groeifactoren.
Auteurs:
M.E.L. Nienhuijs, G.J. Meijer, M.A.W. Merkx, X.F. Walboomers, J.A. Jansen
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 297 - 304
Opmerking:
Thema: Distractieosteogenese
Rubriek:
Samenvatting:
Tot nu toe wordt voor de reconstructie van botdefecten vaak gebruikgemaakt van bottransplantaten Vanwege de nadelen van het oogsten van bot wordt de laatste decennia uitgebreid gezocht naar alternatieven in de vorm van synthetische botvervangers. Ondanks vele uitgevoerde experimenten is tot op heden nog geen botvervangend materiaal gevonden dat de werking van natuurlijk bot kan evenaren. Om bij toepassing van een botsubstituut de structuur en de functie van natuurlijk bot te benaderen, kunnen ook botgroeifactoren of zelfs vitale botvormende cellen worden toegevoegd. In dat geval, spreekt men van weefseltechnologie op celniveau. Distractieosteogenese kan beschouwd worden als mechanische weefseltechnologie. Hierbij is sprake van weefselgeneratie zonder toevoegingen van buitenaf. Een combinatie van beide technieken voor weefseltechnologie, bestaande uit het toevoegen van botvervangende materialen of groeifactoren tijdens distractieosteogenese is al in enkele dierexperimentele onderzoeken geëvalueerd, weliswaar met niet-eenduidige uitkomsten.
Auteurs:
P. de Baat, C. de Baat, J.H.J.M. Bessems
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 306 - 313
Opmerking:
Thema: Distractieosteogenese
Rubriek:
Samenvatting:
Al meerdere decennia wordt distractieosteogenese toegepast in de orthopedie voor het verlengen van ledematen. Enkele andere indicaties voor distractieosteogenese in de orthopedie zijn non-unions, open fracturen, oncologische defecten en artrose van de enkel. Het centrale principe van distractieosteogenese is de vorming van nieuw bot tussen 2 botsegmenten wanneer die geleidelijk uit elkaar worden gedreven. De meest voorkomende complicaties zijn infectie, loslaten en breuk van de aangebrachte pinnen, osteomyelitis en fractuur van het geregenereerde bot. Nadelen van de distractieapparaten zijn de hoge kosten, de technische moeilijkheidsgraad en de lange leercurve. Distractieosteogenese in de orthopedie is erg intensief. Daarom moet deze techniek alleen worden toegepast bij goed gemotiveerde en goed te instrueren patiënten die fysiek en geestelijk in staat zijn met de fixateur om te gaan.
Auteurs:
G.M. Raghoebar, A. Vissink
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 315 - 321
Opmerking:
Thema: Distractieosteogenese
Rubriek:
Samenvatting:
Primaire stabiliteit van een implantaat dat is geplaatst op een prothetisch en esthetisch gunstige positie, is van essentieel belang voor een succesvol eindresultaat. Een beperkende factor voor het verkrijgen van voldoende stabiliteit van een implantaat is een te gering botvolume op de gewenste implantatieplaats. Met behulp van distractieosteogenese kan een voldoende botvolume op de gewenste implantatieplaats worden bewerkstelligd. Distractieosteogenese kan worden toegepast voor het reconstrueren van een extreem atrofische mandibula en van lokale botdefecten. De verschillende distractietechnieken die kunnen worden toegepast om een intraoraal botdefect te reconstrueren, zijn enossale, extracorticale en gecombineerd verticale en horizontale distractie.
Auteurs:
J. Jansma, A.G. Becking
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 324 - 330
Opmerking:
Thema: Distractieosteogenese
Rubriek:
Samenvatting:
De aanpak van orofaciale afwijkingen is gewoonlijk gecombineerd orthodontisch-chirurgisch van aard. De toepassing van distractieosteogenese biedt nieuwe behandelmogelijkheden, zoals verbreding van de mandibula in transversale richting en verlenging van de ramus mandibulae. Inmiddels is gebleken dat distractieosteogenese een zeer bruikbaar alternatief is voor conventionele osteotomieën in geval van verlenging van het corpus mandibulae bij retrognathie en voor voorwaartse verplaatsing van het middengezicht op Le Fort I-, II- of III-niveau. Verbreding van de maxilla met distractieosteogenese is vermoedelijk de meest gebruikte toepassing. Distractieosteogenese moet niet worden gezien als vervanging van de conventionele osteotomieën, maar als een waardevolle aanvulling. Veelgenoemde voordelen ten opzichte van een osteotomie zijn de toepasbaarheid op jongere leeftijd, de kleinere kans op nervusbeschadiging, de verplaatsing van kaken of kaakdelen over grotere afstand, de grotere stabiliteit van het behandelresultaat, geen overbruggende bottransplantaten nodig, de geringere operatierisico’s en de kortere operatieduur. Voor een groot deel van deze veronderstelde voordelen bestaat echter nog geen wetenschappelijk bewijs.
Auteurs:
E.B. Wolvius, L.N.A. van Adrichem, E.M. Ongkosuwito, K.G.H. van der Wal
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 332 - 338
Opmerking:
Thema: Distractieosteogenese
Rubriek:
Samenvatting:
Cheilognathopalatoschisis is de bekendste congenitale afwijking in het craniofaciale gebied. Daarnaast zijn er vele andere congenitale afwijkingen in dit gebied die worden geduid als craniofaciale anomalieën. De anomalieën kunnen onderdeel zijn van een syndroom met een zeer grote variatie in verschijningsvorm. Een deel van de syndromen wordt gekenmerkt door hypoplasie van de mandibula of door hypoplasie van de maxilla en de orbitae, vaak in combinatie met een te vroege sluiting van de schedelsuturen. Ook posttraumatische afwijkingen en defecten na resectie van tumoren worden gerekend tot de craniofaciale anomalieën. De zorg voor patiënten met deze afwijkingen is zeer complex en georganiseerd in een multidisciplinair craniofaciaalteam. Craniofaciale anomalieën die met distractieosteogenese kunnen worden behandeld, zijn onder andere hypoplasie van de mandibula door hemifaciale microsomie of ankylose van het kaakgewricht en hypoplasie van het middengezicht in combinatie met craniosynostose.
Auteurs:
H.S. Brand, F.F. van Beusichem, A.van Nieuw Amerongen
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 340 - 345
Rubriek:
Samenvatting:
De ziekte van Behçet is een chronische systemische aandoening, gekenmerkt door orale en genitale ulceraties in combinatie met oogontstekingen. Daarnaast kunnen huidafwijkingen, vasculitis en artritis optreden. De ziekte heeft een chronisch beloop met exacerbaties en remissies. De behandeling is symptomatisch, afhankelijk van de ziekteverschijnselen en de ernst daarvan. Orale ulceraties worden bij 98% van de patiënten met de ziekte van Behçet waargenomen. Een aantal aspecten van mondgezondheid, zoals de hoeveelheid plaque en de aanwezigheid van parodontale aandoeningen en misschien ook van cariës, komt bij patiënten met de ziekte van Behçet meer voor dan bij gezonde mensen. Voor alle orale manifestaties van de ziekte is waarschijnlijk een goede mondverzorging heilzaam. Medicamenten die kunnen worden toegepast voor de behandeling van de verschillende symptomen van de ziekte zijn: colchicine, corticosteroïden, immunosuppressiva, ciclosporine, pentoxyfylline, antistollingsmiddelen en thalidomide.
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 347 - 349
Opmerking:
Rubriek:
Samenvatting:
Cariologie: Cariësreductie na beëindiging van een interventie. Restauratieve tandheelkunde: Minder microlekkage door gingivale retentiegroef. Kindertandheelkunde: Psychosociale cofactoren van angst en gedragsproblemen. Orthodontie: Onverwachte complicaties bij retentiespalken onderfront. Preventieve tandheelkunde: Extra toevoegingen kauwgom niet altijd effectief.
Bron:
NTvT juni 2008; 115: 350 - 350
Rubriek:
Samenvatting:
Atlas van de fysiologie - Tandheelkundig jaar 2007.
S. Silbernagl, A. Despopoulos: Atlas van de fysiologie. C. de Baat, J.K.M. Aps, W.G. Brands e.a.(red.): Het Tandheelkundig Jaar 2007.
Bron:
NTvT juni 2008; 115: Afl.9
Opmerking:
Rubriek:
Samenvatting:
Kauwgom met toevoeging weinig effectief tegen tandplaque. Standaard halfjaarlijkse periodieke controle lijkt niet zinvol. Klachten door gebruik van articaïne? Eenzijdig afbreken van behandelrelatie door tandarts leidt tot waarschuwing. Agenda Uitgelicht: Lokale anesthesie in de tandheelkunde: toch nog veel nieuws. NTvT digitaal: Wat te doen bij een prikaccident. NMT-PrikPunt. Ingezonden brieven over cariologie. Heeft u vragen, nieuws of praktijktips? Stelling: In de praktijk maak ik gebruik van een individuele controletermijn.
lees volledig artikel »