Een mesiodens wordt vaak bij toeval tijdens een röntgenonderzoek ontdekt. Soms wordt een mesiodens röntgenologisch gediagnosticeerd bij een klinisch waargenomen centraal diasteem en een eruptiestoornis of een rotatie van een centrale incisief. In een retrospectief onderzoek is bij een groep van 162 jongeren in de leeftijd van 4 tot 18 jaar met een mesiodens nagegaan welke de frequenties van standafwijkingen, diastemen en eruptiestoornissen van frontelementen in de bovenkaak waren. Bij 72% van deze groep werden 1 of meer van deze afwijkingen geconstateerd. Verwijdering van een mesiodens bij jonge kinderen leidt meestal tot spontaan herstel van de afwijkingen. Vroege diagnostiek en behandeling zijn daarom belangrijk.

Als onderdeel van een breder onderzoek naar de restauratieve verzorgingsgraad van 5- en 6-jarige en 11- en 12-jarige kinderen is in 2007 een steekproef van 1.361 tandartsen over deze problematiek ondervraagd via een webenquête. In totaal hebben 447 (33%) tandartsen de vragenlijst volledig ingevuld. Over de ontwikkeling van de mondgezondheid van kinderen liepen de meningen uiteen: 46% van de ondervraagden sprak van een toename van de incidentie van cariës in de afgelopen 5 jaar en 44% van een onveranderde situatie. Verder werd verschillend gedacht over de behandeling van vooral het tijdelijke gebit. Er bestond geen eensluidende visie op de noodzaak van de behandeling van cariës bij (jonge) kinderen en er was evenmin overeenstemming over het tijdstip en de wijze(n) waarop dit moet gebeuren. Desgevraagd liet de meerderheid weten behoefte te hebben aan ondersteuning (verwijsmogelijkheden, protocollen, voorlichtingsmateriaal) in de praktijk bij de periodieke controle, de preventieve en/of de curatieve behandeling van kinderen.

De kosten voor nazorg van overkappingsprothesen op implantaten zijn onderwerp van het onderhavige onderzoek. Via PubMed Medline werd gezocht met een combinatie van de trefwoorden ´maintenance´, ´implant´ en ´overdenture´ en uiteindelijk konden 85 artikelen in het onderzoek worden betrokken. Voor een nadere selectie van de artikelen golden als criteria dat in het beschreven onderzoek nazorg de primaire uitkomstmaat moest zijn, de observatieperiode meer dan 5 jaar moest bestrijken en de kosten te kapitaliseren moesten zijn. Op basis van deze filters resteerden 4 artikelen, waarvan 2 afkomstig van Nederlandse onderzoeksinstituten. De bevindingen waren redelijk consistent. Op basis van de resultaten worden de kosten gedurende de eerste 10 jaar na afbehandeling geschat op 1.400 euro. Verwacht wordt dat gemiddeld genomen een overkappingsprothese op implantaten in de onderkaak na 12 jaar wordt vervangen. Voor beide uitkomstmaten geldt een ruime individuele variatie.

De behandeling van cariës kan vanuit meer invalshoeken worden bekeken dan alleen vanuit de restauratieve invalshoek. Op een in 2008 gehouden congres kwamen verschillende visies op de behandeling van cariës bij jonge kinderen uitgebreid aan de orde. Dit artikel doet verslag van de voordrachten over de (on)mogelijkheden van de preventieve benadering, de voorwaarden voor restauratieve zorg en de voetangels en klemmen bij de behandeling. Bij alle gekozen strategieën blijkt dat een flinke medewerking van (de ouders van) de patiënt is vereist, of nu wordt gekozen voor louter preventie, louter restauratie of een mix van beide. Ook werd duidelijk dat de Nederlandse benadering van het kindergebit ruimte biedt voor verbeteringen, bijvoorbeeld met uitbreiding van de mondzorg voor de jongste groep.

Een casus wordt gepresenteerd van een 45-jarige vrouw die zich meldde bij de afdeling angstbegeleiding van een centrum voor bijzondere tandheelkunde. In eerste instantie leek de patiënte een extreme angst voor tandheelkundige behandelingen te hebben, maar het optreden van dissociaties deed vermoeden dat sprake was van een ernstige psychische stoornis, in dit geval een dissociatieve identiteitsstoornis. Het centrale kenmerk van deze bijzondere aandoening is een verstoring van de normale integratieve functies van identiteit, geheugen of bewustzijn. In dit soort gevallen is het raadzaam een psycholoog te consulteren en contact op te nemen met de verwijzende zorgverlener om na te gaan welke gevolgen de aandoening heeft voor informed consent, het zorgplan en de behandeling. Omdat het niet waarschijnlijk was dat de patiënte positief zou reageren op een specifieke behandelaanpak van haar angst voor tandheelkundige behandeling was behandeling onder algehele anesthesie de meest geschikte optie.

De herziene standaard ‘Bacteriële huidinfecties’ van het Nederlands Huisartsen Genootschap komt in de plaats van de standaard uit 1998. De meeste bacteriële huidinfecties kunnen worden gediagnosticeerd op basis van de anamnese en de klinische bevindingen. Huidkweken en serologisch onderzoek (bijvoorbeeld bij erythema migrans) zijn niet nodig. Een uitzondering wordt gemaakt voor patiënten met een bacteriële huidinfectie en een grote kans op betrokkenheid van meticillineresistente Staphylococcus aureus (MRSA) en als nasale behandeling is geïndiceerd bij een patiënt met recidiverende furunculose. Een oppervlakkige huidinfectie kan lokaal worden behandeld. Bij een diepe huidinfectie zijn orale antibiotica aanbevolen of chirurgische interventie. Na een tekenbeet wordt antibiotische profylaxe niet aanbevolen. Erysipelas wordt beschouwd als een specifieke vorm van cellulitis en ook als zodanig behandeld.

Restauratieve tandheelkunde: Ormoceren vergeleken met composiet op bis-GMA-basis, Filtek P60®-restauraties na 6 jaar. Materiaalkunde: Mengen in capsules beter dan met de hand? Orthodontie: Dentale esthetische zone: lipfunctie en leeftijd. Mondziekten en kaakchirurgie: Klippel-Trenaunay-Weber in de tandheelkunde. Sociale tandheelkunde: Sociale ongelijkheid bij parodontale aandoeningen, Sociale (on)gelijkheid in mondgezondheid in Noorwegen, Zelfgerapporteerde sociale ongelijkheid in aantal gebitselementen. Gerodontologie: Preventie van ondervoeding bij ouderen. Algemene ziekteleer: Speekselsecretie na botulinebehandeling van masseterhypertrofie, Bloedsuiker bij diabeten gerelateerd aan parodontale ontsteking. Gebitspathologie: Slijtage van geërodeerd dentine door tandenpoetsen, Amelogenine onderdrukt wortelresorptie, Incisief-molaar hypomineralisatie (kaasmolaren).