De bipolaire stoornis is een stemmingsstoornis die wordt gekenmerkt door het recidiverende optreden van manische, depressieve en gemengde episoden met daartussen kortere of langere, relatief symptoomvrije perioden. In Nederland is de prevalentie 1,9%. Bij de behandeling wordt meestal een combinatie van psycho-educatie, zelfmanagement en farmacotherapie toegepast. Zowel de bipolaire stoornis als de toegepaste medicatie heeft negatieve effecten op de mondgezondheid. Patiënten hebben onder andere een groter risico op cariës, xerostomie, smaakafwijkingen en bruxisme. Uitgebreide instructie van de patiënt in mondverzorging, ondersteund door frequente professionele mondzorg, is daarom essentieel. Gezien de mogelijke interacties tussen geneesmiddelen dient de mondzorgverlener ‘non-steroid anti-inflammatory drugs’ alleen in overleg met de behandelende psychiater voor te schrijven.