Het doel van het onderzoek beschreven in ‘Chemotherapy against Streptococcus mutans’ was de kolonisatieresistentie tegen mutans streptokokken te verhogen door Actinomyces naeslundii zich te laten vestigen op de dentitie. Actinomyces naeslundii koloniseerde na chloorhexidineapplicatie beter dan na alleen gebitsreiniging, maar maakte slechts 0,1-1% van de totale actinomycetenpopulatie uit. Dit was onvoldoende om de kolonisatieresistentie tegen mutans streptokokken te verhogen. Na kortdurende applicatie van een geconcentreerde chloorhexidine vernis werden alle bacteriën gedood. Enkele uren later bevolkten de Streptococcus sanguinis, Streptococcus oralis, Streptococcus mitis en Streptococcus gordonii het oppervlak opnieuw. Actinomyces naeslundii keerde pas na langere tijd terug, maar wel vaak in grotere aantallen. Mutans streptokokken werden maandenlang onderdrukt. Dit leidde tot minder zuurvorming in de plaque en tot cariësreductie. De combinatie van mechanische reiniging van parodontale pockets en vernis applicatie resulteerde in additionele pocketreductie. Recent is er ook aandacht ontstaan voor onderzoek naar het gebruik van probiotica in de parodontologie.