In 1985 verscheen het proefschrift ‘Temporomandibular Joint. Articular cartilage structure and function’. Over het klinisch beloop van osteoartrose van het kaakgewricht, in de toenmalige literatuur veelal pijn-disfunctiesyndroom genoemd, de daarbij behorende röntgenologische kenmerken en de resultaten van niet-chirurgische behandeling was reeds veel bekend. Er was echter weinig bekend over de processen die leiden tot kraakbeenverval en andere degeneratieve veranderingen. Het gangbare concept dat osteo artrose zich bij histopathologisch onderzoek kenmerkt door defecten in het gewrichtsoppervlak bleek voor het kaakgewricht niet op te gaan. In het kaakgewricht deed zich het fenomeen voor van degeneratieve veranderingen in de diepere lagen van het kraakbeen en het subchondrale bot, terwijl het articulaire oppervlak microscopisch intact kon zijn. Een gedisloceerde discus articularis werd gezien als onderdeel van het artrotische proces. Een duidelijk inzicht in de oorzaak van osteoartrose werd niet verkregen.