Zoek in het NTvT archief

Er zijn 236 zoekresultaten gevonden.

  • Bilaterale autologe transplantatie van geïmpacteerde maxillaire cuspidaten

    K. Grisar, V. The, R. Jacobs, C. Politis

    6 september 2019

    NTvT september 2019 Casuïstiek

  • Bij een 15-jarig meisje werden bilateraal geïmpacteerde blijvende cuspidaten in de bovenkaak vastgesteld. Van beide gebitselementen was sprake van een moeilijk palatinale ligging en apicale deviatie. Chirurgische vrijlegging van de cuspidaten, gevolgd door een orthodontische extrusie, was niet gewenst. Beide nog aanwezige melkcuspidaten vertoonden tekenen van wortelresorptie. Er werd gekozen voor een bilaterale autologe cuspidaattransplantatie.

  • Cariësexplosie na bariatrische chirurgie

    W.J. Klüter, P. Koehestanie, C. de Baat

    6 september 2019

    NTvT september 2019 Casuïstiek

  • In een mondzorgpraktijk viel een patiënt op door veel diepe gecaviteerde cariëslaesies na een bariatrisch-chirurgische behandeling. Bestudering van de onderzoeksliteratuur leerde dat er aanwijzingen zijn voor een negatieve invloed van bariatrische chirurgie op de mondgezondheid. Cariësrisicofactoren als het aantal cariogene bacteriën in speeksel, een ontoereikende kwantiteit en kwaliteit van speeksel, gastro-oesofageale reflux en vomeren kunnen prominenter worden. Bovendien veranderen door de nieuwe anatomie van de gastro-intestinale tractus de voedingsgewoonten. Er zijn ook negatieve effecten van bariatrische chirurgie op het parodontium gevonden. Het is echter denkbaar dat door leefstijl en voedingsgewoonten bij patiënten met overgewicht al voorafgaand aan bariatrische chirurgie een slechtere orale gezondheid is ontstaan dan bij vergelijkbare patiënten zonder overgewicht. Begeleidingsprogramma’s voor en na bariatrische chirurgie lijken een positief effect te hebben op de mondgezondheid. Het is aanbevelenswaardig meer onderzoek naar de mondgezondheid in relatie tot bariatrische chirurgie te initiëren.

  • Vroege orale symptomen van de ziekte van Parkinson

    D.H.J. Jager, M.C. Verhoeff, K.D. van Dijk, C. de Baat

    5 juli 2019

    NTvT juli en augustus 2019 Casuïstiek

  • Een huistandarts stelde bij een 58-jarige man vast dat zijn mondverzorging opeens niet goed meer was. Vervolgens viel het de ingeschakelde mondhygiënist op dat de handvaardigheid van de man tekortschoot. Via de huisarts werd de man verwezen naar een neuroloog die de diagnose ziekte van Parkinson stelde. Door deze problematiek bleef de man ongeveer een jaar uit beeld bij de huistandarts. Daarna is een traject van intensieve begeleiding bij het mondzorggedrag in gang gezet. Gezien de progressiviteit van de ziekte van Parkinson is het op dit moment zaak te streven naar een levensloopbestendige mondgezondheid. De huistandarts dient zich daarbij te realiseren dat hij een blijvende zorgverlenende en begeleidende taak heeft tot het tijdstip waarop mantelzorg en thuiszorg niet meer toereikend of goed realiseerbaar zijn en opname in een woonzorgcentrum onvermijdelijk is. Pas daarna kan de huistandarts deze verantwoordelijkheid eventueel overdragen aan een aan het desbetreffende woonzorgcentrum verbonden tandarts-geriatrie.

  • Een traumatische zwelling van de wang

    L.H.E. Karssemakers, M.J.J.B. Vehmeijer

    3 mei 2019

    NTvT mei 2019 Casuïstiek

  • Een 3-jarig meisje werd verwezen naar een afdeling Mondziekten, Kaak- en Aangezichtschirurgie met een sinds 2 weken bestaande zwelling in de mond. De zwelling was ontstaan nadat een voetbal hard tegen het gelaat van het meisje was gekomen. De zwelling bleek te berusten op een intraorale herniatie van het buccale vetlichaam. De behandeling van deze herniatie van vetweefsel is afhankelijk van hoe lang deze bestaat. Bij kortdurend bestaan kan getracht worden het gehernieerde weefsel te reponeren, indien de zwelling langer bestaat zal worden gekozen voor een excisie met primair sluiten van de mucosa.

  • Orthodontische behandeling van een malocclusie met een gecompromitteerde centrale bovenincisief

    M. Oosterhuis, G.J.C. Kramer, R.B. Kuitert

    5 april 2019

    NTvT april 2019 Casuïstiek

  • Een 11-jarig meisje meldde zich bij een orthodontist met het verzoek de scheefstand van haar boven- en onderfront te corrigeren. Daarnaast stoorde de patiënt zich aan de afwijkende vorm en grootte van gebitselement 21. Er was sprake van een disto-occlusie, ruimtegebrek, geminatio dentis van gebitselement 21 met de vorm van een dens invaginatus. Het gebitselement was bovendien ontstoken. Gebitselementen 21 en 14 werden in het kader van de behandeling geëxtraheerd. Op plek van het verwijderde gebitselement 21 werd gebitselement 23 gebracht door middel van geforceerde transpositie. Er is gebruikgemaakt van hybride orthodontische technieken.

  • Verlies van de bovenkaak door denosumab

    J.M. Duininck, J. de Lange, F. R. Rozema, L. Dubois

    7 december 2018

    NTvT december 2018 Casuïstiek

  • Een 58-jarige man met in de voorgeschiedenis intraveneus gebruik van denosumab werd verwezen naar een afdeling Mondziekten, Kaak- en Aangezichtschirurgie voor een gestoorde wondgenezing na een serie extracties. Bij intraoraal en röntgenologisch onderzoek werden meerdere haarden van blootliggend, necrotisch bot gezien met pusafvloed en bleek de bovenkaak gefractureerd op Le Fort 1-niveau. De behandeling bestond uit het toedienen van intraveneus antibiotica gevolgd door een hemimaxillectomie onder algehele anesthesie. Hoewel medicatiegerelateerde osteonecrose van de kaak vooral is beschreven bij patiënten die worden behandeld met bisfosfonaten, is het afgelopen decennium gebleken dat ook andere typen medicatie, met name denosumab, een dergelijk beeld kunnen veroorzaken. De behandeling van medicatiegerelateerde osteonecrose van de kaak is afhankelijk van het stadium van de aandoening. Bij gebruik van denosumab of bisfosfonaten (intraveneus of oraal in combinatie met corticosteroïden), een afwijkend röntgenologisch beeld of ontwikkelende osteonecrose is verwijzing naar een mka-chirurg op zijn plaats.

  • Naaldbreuk tijdens het geven van lokale anesthesie

    S.A. Zijderveld, L. Dubois

    9 november 2018

    NTvT november 2018 Casuïstiek

  • Twee patiënten werden verwezen naar een mka-chirurg in verband met het optreden van naaldbreuk bij het geven van lokale anesthesie. Bij de eerste casus, een 67-jarige vrouw, betrof het een naaldbreuk na het geven van een mandibulaire blokanesthesie. De naald kon vrij eenvoudig onder lokale verdoving worden verwijderd. In de tweede casus ging het om een minder coöperatieve patiënt van 8 jaar, bij wie naaldbreuk optrad na infiltratieanesthesie in de omslagplooi van de maxilla met de zogenoemde QuickSleeper 5. De verwijzende tandarts had de beslissing genomen, na het geven van een intraosseuze anesthesie, om met dezelfde reeds gebruikte 9 mm lange naald een infiltratie anesthesie in de omslagplooi van de maxilla uit tevoeren, waarbij helaas de naald brak. Na exacte lokalisatiebepaling door middel van conebeamcomputertomografie werd het 9 mm kleine naaldje moeizaam gevonden en verwijderd onder algehele anesthesie.

  • Een spontaan dove lip met reeds bestaande pigmentafwijkingen van de onderlip

    B. Gareb, M.J.H. Witjes

    5 oktober 2018

    NTvT oktober 2018 Casuïstiek

  • Een 48-jarige man werd doorverwezen met pigment­afwijkingen van de onderlip, een intraorale zwelling en aanhoudende hypo-esthesie van het verzorgingsgebied van de linker nervus mentalis. In 2011 werd elders op biopt de diagnose lentigo maligna van de onderlip bij histopathologisch onderzoek gemist. In 2016 werd de hypo-esthesie van de onderlip en kinregio door de neuroloog gediagnosticeerd als numb chin e causa ignota (met onbekende oorzaak). In 2017 bleek het te gaan om lentigo maligna van de onderlip en een primair mucosaal melanoom met ruime lokale uitbreiding. De behandeling bestond uit een linkszijdige hemimandibulectomie en supraomohyoidale halsklierdissectie. Deze casus toont het belang van het alarmsymptoom ‘een dove lip’ en de noodzaak tot aanvullende diagnostiek. Er worden vermijdbare valkuilen getoond waar tandartsen, huisartsen en medisch specialisten waakzaam voor dienen te zijn.

  • Een (on)conventionele autotransplantatie

    J.P.T.F. Ho, H.C.M. Donders, M.W.K. Roeloffs, J. de Lange

    7 september 2018

    NTvT september 2018 Casuïstiek

  • Een 15-jarige jongen werd verwezen naar de afdeling mka-chirurgie in verband met een persisterend gebitselement 85 en een malpositie van gebitselement 45. Na aanvullend onderzoek bleek gebitselement 45 volledig afgevormd te zijn en horizontaal geïmpacteerd tegen de onderrand van de mandibula te liggen. Besloten werd om gebitselement 85 te extraheren en het reeds afgevormde gebitswelement 45 te autotransplanteren. Postoperatief werd gebitselement 45 gefixeerd aan de reeds bestaande vaste orthodontische apparatuur en later endodontisch behandeld. Het succespercentage (94%) van deze vorm van autotransplantatie van reeds volledig afgevormde gebits­elementen is in de literatuur vergelijkbaar met het succespercentage van autotransplantaties van gebitselementen met open apices (98%). Autotransplantatie dient overwogen te worden, vooral bij patiënten in de groei bij wie implantologie (nog) geen oplossing biedt.

  • Complicaties na onbehandeld mondletsel bij duiken

    L. Van Zeghbroeck

    6 juli 2018

    NTvT juli en augustus 2018 Casuïstiek

  • Een 42-jarige man presenteerde zich met een terugkerende zwelling ter hoogte van de kin. Na een uitgebreide anamnese en klinisch en radiologisch onderzoek bleek het te gaan om een letsel als gevolg van het gebruik van een onvoldoende gedesinfecteerd mondstuk bij het duiken in een exotisch gebied. Mondletsels door gebruik van duikersmondstukken zijn alom bekend. Dat een niet behandeld letsel op termijn bijna tot tandverlies kan leiden, is minder bekend.

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende

Selecteer zoekcriteria