Zoek in het NTvT archief

Er zijn 228 zoekresultaten gevonden.

  • Complicaties na onbehandeld mondletsel bij duiken

    L. Van Zeghbroeck

    6 juli 2018

    NTvT juli en augustus 2018 Casuïstiek

  • Een 42-jarige man presenteerde zich met een terugkerende zwelling ter hoogte van de kin. Na een uitgebreide anamnese en klinisch en radiologisch onderzoek bleek het te gaan om een letsel als gevolg van het gebruik van een onvoldoende gedesinfecteerd mondstuk bij het duiken in een exotisch gebied. Mondletsels door gebruik van duikersmondstukken zijn alom bekend. Dat een niet behandeld letsel op termijn bijna tot tandverlies kan leiden, is minder bekend.

  • Een slechte dentitie als oorzaak van een longabces

    S.E. van Brummelen, D. Melles, M. van der Eerden

    6 juli 2018

    NTvT juli en augustus 2018 Casuïstiek

  • Een odontogene oorzaak van een longabces wordt regelmatig over het hoofd gezien. Een 61-jarige man kwam met een productieve hoest en kortademigheid op een Spoedeisende Hulp. Vanwege een mogelijk odontogeen longabces werd hij opgenomen op de afdeling Longziekten. Een CT-scan van de thorax bevestigde de diagnose ‘longabces’, waarna een mka-chirurg een odonto­gene oorzaak van het abces aannemelijk maakte. De patiënt herstelde volledig met een antibioticumkuur van 6 weken en zijn gebit werd gesaneerd door totaalextractie en vervaardiging van immediaatprothese. Slechte mond­hygiëne kan een oorzaak zijn van een longabces. Een patiënt met een long­abces kan succesvol worden behandeld met een antibioticumkuur. Als een odonto­gene oorzaak over het hoofd wordt gezien kan het abces echter recidiveren.

  • Iatrogene, intrinsieke irritatie van het mondslijmvlies

    C. de Baat, R.S.T. Modderman

    8 juni 2018

    NTvT juni 2018 Casuïstiek

  • Aan het gedrag van een 78-jarige, demente, edentate bewoonster van een woonzorgcentrum merkten de verzorgenden dat zij pijn in haar mond had. Op de processus alveolaris in de (pre)molaarregio links in de mandibula werd een afgebakend geïrriteerd, rood verkleurd slijmvliesgebied aangetroffen dat zich in de breedte uitstrekte van de buccale tot de linguale omslagplooi. Uiteindelijk bleek het te gaan om irritatie door kennelijk eerder ter augmentatie van de processus alveolaris aangebrachte korrels hydroxyapatiet. Behoud en augmentatie van een edentaat deel van een processus alveolaris of van een volledig edentate processus alveolaris zijn mogelijk met alveolaire implantaten en diverse chirurgische methoden. In deze casus was niets bekend over een dergelijke behandeling. Daardoor kon de behandelend tandarts niet direct een behandeling instellen. Deze casus illustreert de noodzaak dat tandartsen-algemeen practici ouderen ‘in beeld houden’ en dat zij zorg dragen voor goede informatieoverdracht als de zorg door een andere zorgverlener wordt overgenomen.

  • Herstel van pathologische gebitsslijtage

    K.B. Wabeke

    6 april 2018

    NTvT Gebitsslijtage Casuïstiek

  • Een 30-jarige man en een 23-jarige vrouw werden door hun huistandarts verwezen naar een praktijk voor bijzondere tandheelkunde vanwege gebitsslijtage. De man had last van afbrekend tandweefsel, hij had geen pijn, maar wel functionele klachten. Bovendien stoorde hij zich aan de verminderde esthetiek. De vrouw had geregeld pijn, milde functionele klachten en een verdiepte beet. Behandeling van pathologische gebitsslijtage begint met een goede diagnostiek en opsporen en elimineren van etiologische factoren. Daarnaast is voldoende motivatie bij de patiënt van belang. De behandeling moet zo minimaal mogelijk invasief zijn. Bij afwezigheid van indirecte restauraties heeft het dynamisch behandelconcept de voorkeur, waarbij nieuwe ruimtelijke verhoudingen worden uitgetest in composiet. Bij behandeling van lokaal tandweefselverlies kan het Dahl-concept in aanmerking komen. Beide casussen benadrukken het belang van evaluatie van de uitgevoerde therapie. Langdurige follow-up is noodzakelijk bij het vergroten van inzicht en ervaring in het duiden van de etiologie en de benadering van ernstige gebitsslijtage.

  • Vervanging van ernstig beschadigde molaren met behulp van 3D-technieken

    J.P. Verweij, D. Anssari Moin, G. Mensink, D. Wismeijer, J.P.R. van Merkesteyn

    5 januari 2018

    NTvT januari 2018 Casuïstiek

  • Ernstig beschadigde molaren kunnen door autotransplantatie worden vervangen met behulp van 3D-technieken. Bij een 18-jarige patiënt werden gebitselementen 18, 38 en 48 gebruikt om respectievelijk de gebitselementen 14, 36 en 37 te vervangen. Preoperatief werd met behulp van 3D-beeldvorming de breedte van de kroon en wortelafvorming van de gebitselementen 18, 38 en 48 geanalyseerd. Tijdens de autotransplantatieprocedure werd de nieuwe tandkas gevormd met behulp van 3D-geprinte replica’s van de donorelementen, om zo iatrogene schade van de daadwerkelijke donorelementen te voorkomen. De extra-alveolaire tijd was minder dan 2 minuten bij alle donormolaren. Bij postoperatieve controle was fysiologische integratie te zien van de getransplanteerde molaren. Er was geen sprake van ankylose. Autotransplantatie met behulp van 3D-technieken kan ingewikkelde procedures mogelijk maken met succesvol resultaat.

  • De cyste van Stafne. Wel of geen cyste?

    S.A. Zijderveld, J.W.F.H. Frenken

    8 december 2017

    NTvT December 2017 Casuïstiek

  • Bij een 80-jarige man werd een radiolucente afwijking gezien op de panoramische röntgenopname van de mandibula rechts. De lokalisatie van de afwijking onder de canalis mandibularis en de aanvullende bevinding van vetweefsel of glandula submandibularis in de concaviteit, op het conebeamcomputertomogram zijn vrijwel bewijzend voor een cyste van Stafne.

  • Radiolucente en opake laesies op de panoramische röntgenopname; wel of geen cyste?

    S.A. Zijderveld, J.P.A. van den Bergh

    6 oktober 2017

    NTvT oktober 2017 Casuïstiek

  • In het kader van pijndiagnostiek werden bij toeval op een panoramische röntgenopname meerdere deels radiolucente en deels radio-opake laesies gezien in de mandibula en de maxilla. Op grond van het karakteristieke röntgenbeeld werd aangenomen dat het cemento-osseuze dysplasie betrof. In een vroeg stadium is onderscheid met parodontitis apicalis lastig. Een onjuiste diagnose zou kunnen leiden tot het onnodig uitvoeren van een endodontische behandeling.

  • Een solitaire, begrensde radiolucentie op de panoramische röntgenopname; wel of geen cyste?

    S.A. Zijderveld, C.T.M. Geraedts

    8 september 2017

    NTvT september 2017 Casuïstiek

  • Een scherp begrensde radiolucentie op een panoramische röntgenopname worden vaak geduid als een cysteuze laesie. In sommige gevallen blijkt echter sprake te zijn van een andere aandoening, dan wel een anatomische variatie. In de voorliggende casus werden bij 2 gezonde patiënten 1 of meerdere scherp begrensde radiolucenties in de zijdelingse delen van de mandibula gezien. Na exploratie werd in beide gevallen een lege holte aangetroffen zonder epitheliale bekleding dat pathognomonisch is voor een simpele beencyste. Multipel voorkomen is ongewoon.

  • Een 38-jarige vrouw werd verwezen naar een centrum voor bijzondere tandheelkunde in verband met een verhoogde kokhalsneiging en angst voor de tandheelkundige behandeling. Een behandeltraject werd gestart met graduele exposure in vivo in combinatie met ademhalingsoefeningen, waarbij de patiënt ook thuis oefeningen deed. Daarnaast werd zij verwezen naar een (externe) logopedist. Tijdens dit behandeltraject kreeg de patiënt last van gebitselement 27 en een oplossing op korte termijn was noodzakelijk. Reguliere behandeling was vanwege de bestaande verhoogde kokhalsneiging (nog) niet mogelijk. Gekozen werd voor een behandeling met lachgas voor de pijnklacht, in combinatie met het gestarte behandeltraject, zodat de lachgassedatie uiteindelijk ook weer kon worden afgebouwd. Mede door de motivatie van de patiënt en een multidisciplinaire samenwerking is een goed en stabiel behandelresultaat behaald.

  • Implantaatgedragen 3D-geprinte brug in de edentate bovenkaak

    F.A.J. Gols Linthorst, L. Verhamme, T. Maal, A Soehardi, G.J. Meijer

    5 mei 2017

    NTvT mei 2017 Casuïstiek

  • Een gezonde man van 72 jaar presenteerde zich met retentieproblemen van zijn gebitsprothese in de bovenkaak. Vanwege ernstige resorptie bleek plaatsing van tandwortelimplantaten zonder voorafgaande botopbouw geen optie. Voorgesteld werd hiervoor autoloog bot geoogst uit de bekkenkam te gebruiken. Na een helingsperiode van 4 maanden werd een conebeamcomputertomogram vervaardigd, waarop een virtuele planning voor 6 implantaten werd uitgevoerd. Deze planning werd naar de patiënt overgebracht met behulp van een boormal, die werd afgesteund op de tijdens de augmentatieprocedure geplaatste osteosyntheseschroeven. De nauwkeurigheid tussen implantaatplanning en implantaatplaatsing is inmiddels dermate hoog dat werd besloten, aansluitend aan de implantaatplaatsing, een 3D-geprinte brug te plaatsen. Hierdoor wordt het behandeltraject aanzienlijk verkort, de kosten verlaagd en geniet de patiënt eerder van zijn implantaatgedragen prothetische voorziening.

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende

Selecteer zoekcriteria