Zoek in het NTvT archief

Er zijn 361 zoekresultaten gevonden.

  • Door tandartsen en mka-chirurgen wordt met grote regelmaat antibiotica voorgeschreven. Dat is in een klein deel van de gevallen zinvol, maar vaak kan een patiënt ook zonder een antibioticum genezen. Microbiologische diagnostiek wordt slecht heel beperkt uitgevoerd en is complex en tijdrovend. Met een klein arsenaal aan orale antibiotica kan meestal worden volstaan. Antibiotica zijn geïndiceerd als een dentogene infectie samengaat met koorts of als er tekenen zijn dat de infectie meer systemisch van aard is zoals lymfadenopathie of trismus. Ook dient een patiënt met cellulitis van het hoofdhalsgebied, al dan niet met slikstoornissen, in ieder geval met antibiotica te worden behandeld. Tevens hebben antibiotica bij parodontitis een plaats in de behandeling.

  • Therapeutisch voorschrijven van antibiotica en NSAID’s door tandartsen in Nederland

    B.A.F.M. van Dam, J.J.M. Bruers, W.J.M. van der Sanden

    4 oktober 2019

    NTvT Antibiotica Thema

  • Eind 2015 onderzocht de KNMT de indicatie voor het therapeutisch voorschrijven van antibiotica en NSAID’s door tandarts-algemeen practici in Nederland en factoren die daarbij een rol spelen. Van de 1.087 benaderde tandartsen vulden er 367 (34%) de webenquête in. Zij schreven in de 4 aan het onderzoek voorgaande weken aan gemiddeld 1,3% van hun patiënten een antibioticum voor. Een vijfde (20%) had moeite met de afweging of een ontstekingsremmer is geïndiceerd en/of met de keuze tussen antibioticum of NSAID. Gevraagd om medicatiebeslissingen (al of geen antibioticum geïndiceerd) bij 11 vignetten (fictieve casussen) beoordeelde 11% van de respondenten elk daarvan juist. Bij 39% was sprake van onderbehandeling, bij 24% overbehandeling en bij 26% van zowel overals onderbehandeling. Buitenslands gediplomeerde respondenten waren oververtegenwoordigd in de laatste 2 categorieën. Ruim de helft (55%) van de deelnemers bleek behoefte te hebben aan een richtlijn voor het voorschrijven van antibioticum bij tandheelkundige behandelingen en 28% (ook) aan bij- en nascholing op dit gebied.

  • AB-profylaxe en endocarditis

    J.T.M. van der Meer

    4 oktober 2019

    NTvT Antibiotica Thema

  • Het gebruik van antibiotica voor een invasieve tandheelkundige behandeling om endocarditis als gevolg van de behandeling te voorkomen is gebaseerd op dierexperimenteel onderzoek. De eff ectiviteit van deze maatregel is echter tot nu toe niet aangetoond bij mensen. Vanaf 2007 komen daarom minder hartafwijkingen voor endocarditisprofylaxe in aanmerking.

  • AB-profylaxe na radiotherapie in het hoofd-halsgebied

    A.J.W.P. Rosenberg, F.J. Dieleman

    4 oktober 2019

    NTvT Antibiotica Thema

  • Radiotherapie in het hoofd-halsgebied heeft als neveneffect dat de doorbloeding en daarmee de afweer lokaal vermindert. Afhankelijk van de duur en de intensiteit van de bestraling kan onder andere hypoxie, hypocellular iteit en hypovasculariteit optreden, met een verhoogd infectie risico. Hyposalivatie, een veel voorkomend verschijnsel na radiotherapie, geeft een hogere gevoeligheid voor cariës. Om de mondgezondheid zoveel mogelijk op een aanvaardbaar peil te houden, wordt voorafgaand aan de radiotherapie het gebit gesaneerd. Niet vitale gebitselementen en gebitselementen met pathologie worden geëxtraheerd om toekomstige problemen te voorkomen. Toch zal na radiotherapie een tandheelkundige behandeling in het bestraalde gebied soms nodig zijn. Omdat het infectiegevaar zo groot is, en tot verlies van een deel van de kaak kan leiden, wordt voorafgaand aan invasieve behandelingen gestart met AB-profylaxe. In het algemeen wordt gekozen voor amoxicilline 500 mg 3dd gedurende 14 dagen. Na de behandeling dient controle op de wondgenezing door de specialist plaats te vinden.

  • AB-profylaxe bij patiënten met een gewrichtsprothese

    F.R. Rozema, W.M.H. Rademacher

    4 oktober 2019

    NTvT Antibiotica Thema

  • In het kader van het formuleren van een nieuwe richtlijn betreffende het beleid bij patiënten met een gewrichtsprothese waarbij een tandheelkundige invasieve behandeling is voorgenomen, is een systematisch literatuuronderzoek uitgevoerd. De vraagstelling was: is antibiotica (AB)-profylaxe geïndiceerd bij patiënten met een gewrichtsprothese die een tandheelkundige behandeling ondergaan? Onderzoeken zijn geïncludeerd waarin patiënten met gewrichtsprothesen een tandheelkundige behandeling ondergingen met hematogene gewrichtsprothese-infecties als uitkomstmaat of waarin een correlatie tussen antibiotica en hematogene gewrichtsprotheseinfecties werd beschreven. De GRADE/AGREE II methodiek is gebruikt om de kracht van bewijs vast te stellen. Aanvullend literatuur onderzoek werd uitgevoerd om inzicht te krijgen in de pathofysiologie en in risicofactoren en -ingrepen. In geen van de onderzoeken is overtuigend bewijs gevonden dat AB-profylaxe de incidentie van een hematogene gewrichtsprothese-infectie verlaagt. Ook de resultaten van het aanvullend literatuuronderzoek geven aan dat AB-profylaxe bij voorgenomen tandheelkundige behandelingen ontmoedigd moet worden.

  • AB-profylaxe en immuungecompromitteerde patiënten

    K. de Leeuw, H. Bootsma, A. Middel, A. Vissink

    4 oktober 2019

    NTvT Antibiotica Thema

  • Op basis van in de literatuur gevonden argumenten voor of tegen het voorschrijven van antibiotica (AB)-profylaxe bij tandheelkundige behandelingen aan immuungecompromitteerde patiënten, wordt geadviseerd geen AB-profylaxe toe te passen bij deze groep patiënten als zij een tandheelkundige behandeling ondergaan, tenzij er sprake is van een uitzondering. Deze uitzonderingen bestaan uit bepaalde immuungecompromitteerde patiënten bij wie ingeschat is dat zij wel een hoge kans hebben op het ontwikkelen van systemische infectieuze complicaties wanneer zij een tandheelkundige behandeling met hoog risico, zoals onder andere extracties of het plaatsen implantaten, ondergaan. Dit zijn patiënten met bijvoorbeeld een diepe neutropenie, een primaire immuundeficiëntie of patiënten die hoge doseringen of zeer sterke immunosuppressieve medicijnen gebruiken. Voor deze adviezen over toepassing van AB-profylaxe bij deze specifieke groep patiënten is in de literatuur weinig bewijs. Echter, dit bewijs is ook moeilijk te verkrijgen omdat het een kleine groep patiënten betreft.

  • AB-profylaxe en (pre)implantologische chirurgie

    T. Kamps, S. Kuipers, J. ten Oever, G.J. Meijer

    4 oktober 2019

    NTvT Antibiotica Thema

  • Recente literatuur geeft aan dat bij een gezonde patiënt, die ter plaatse van de acceptorplaats voldoende botvolume bezit voor implantaatplaatsing, het verantwoord is om af te zien van profylactische toediening van antibiotica. De patiënt dient echter wel 1 dag voorafgaande aan de behandeling en minimaal 1 week postoperatief te spoelen met chloorhexidinedigluconaat. In het geval van een immuungecompromitteerde patiënt is een éénmalige antibioticagift 1 uur voor de behandeling (2 gram amoxicilline per os of 2 gram cefazoline intraveneus) geïndiceerd. Voor een gezonde patiënt geldt deze antibiotica (AB)-profylaxe ook indien autoloog bot, een botvuller of membranen worden aangebracht. Bij het oogsten van extraorale bottransplantaten lijkt AB-profylaxe niet geïndiceerd, maar omdat het geoogste bot in dezelfde behandelzitting intraoraal wordt aangebracht is het voor deze procedure wel geïndiceerd. De vraag of postoperatieve toediening van antibiotica nog wel nodig is, blijft openstaan.

  • Toepassing van antibiotica in de parodontologie

    G.A. van der Weijden

    4 oktober 2019

    NTvT Antibiotica Thema

  • Met mechanische reiniging lukt het nooit om alle bacteriën van het tandoppervlak te verwijderen, zoals in furcaties en op de pocketbodem. Daarom kan ondersteuning van de niet-chirurgische parodontale behandeling met antibiotica een voor de hand liggende benadering zijn om een beter behandelresultaat te krijgen. De combinatie van amoxicilline en metronidazol is als ondersteuning van de parodontale behandeling uitgebreid onderzocht en verdient zeker een plaats in de rij middelen die tandheelkundige zorgverleners ter beschikking staan. De indicatie voor al dan niet voorschrijven is niet klip en klaar en derhalve dient de regie hiervoor in het kader van verantwoord antibioticagebruik (antimicrobial stewardship) in handen te zijn van degene die de receptuurbevoegdheid draagt. Additioneel 2 maal daags spoelen met chloorhexidine gedurende een parodontale behandeling en de 2 weken erna (6-8 weken) is te overwegen om klinisch nog een extra effect te bereiken.

  • Gezondheidseconomie en mondzorg: een inleidende bloemlezing

    W.B.F. Brouwer, M. Varkevisser

    7 juni 2019

    NTvT Gezondheidseconomie in de mondzorg Thema

  • De zorguitgaven zullen de komende jaren blijven stijgen en daarmee dringen zich vragen op over de houdbaarheid van het Nederlandse zorgstelsel en de solidariteit, maar ook over het optimale gebruik van de beschikbare middelen. Gezien de vraagstukken binnen de mondzorg is ook daarin aandacht voor economische inzichten op zijn plaats. Hierbij valt te denken aan de vormgeving van de basisverzekering en de aanvullende mondzorgverzekering, de marktstructuur, de wijze van financiering, vragen omtrent taakherschikking in de mondzorg, en ook de sociaal-economische ongelijkheid in de mondgezondheid. Een hechtere samenwerking tussen mondzorg en gezondheidseconomie kan helpen om te komen tot een optimale, duurzame inrichting van de Nederlandse mondzorg. Dat wil zeggen, een inrichting die op een doelmatige en eerlijke manier bijdraagt aan een goede mondzorg voor alle Nederlanders.

  • Sociaal-economische verschillen in mondgezondheidsuitkomsten van volwassenen in Nederland

    J.H. Vermaire, A.A. Schuller

    7 juni 2019

    NTvT Gezondheidseconomie in de mondzorg Thema

  • Het doel van dit onderzoek was de mondgezondheid van volwassenen, uitgedrukt in cariëservaring en parodontale behandelbehoefte te beschrijven. Het onderzoek bestond uit een klinisch mondonderzoek en het invullen van een vragenlijst en werd uitgevoerd onder 25- tot 74-jarigen die woonachtig waren in Den Bosch, gestratificeerd naar leeftijd en opleidingsniveau. De groep met een lage sociaal-economische status (SES) had meer door cariës aangedane gebitselementen, onderging minder uitgebreide tandheelkundige behandelingen en had meer parodontale behandelbehoefte dan de hoge SES-groep. Hiermee kan worden geconcludeerd dat ook in 2013 SES negatief was gecorreleerd aan diverse mondgezondheidsvariabelen. Men dient in overweging te nemen of dit geschetste beeld aan de verwachtingen voldoet die de Nederlandse samenleving voor ogen heeft.

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende

Selecteer zoekcriteria