Zoek in het NTvT archief

Er zijn 87 zoekresultaten gevonden.

  • Autotransplantatie 2.0. Overwegingen, uitkomsten en nieuwste technieken

    J.P. Verweij, D. Anssari Moin, G. Mensink, D. Wismeijer, J.P.R. van Merkesteyn

    8 juli 2016

    NTvT juli en augustus 2016 Visie

  • Autotransplantatie is een waardevolle techniek die een fysiologische vorm van tandvervanging biedt aan patiënten met missende gebitselementen. Gebitselementen met een open apex (50-75% wortelafvorming) zullen na autotransplantatie vitaal ingroeien. Het succespercentage na autotransplantatie is 82. De overige 18% kan doorgaans met een eenvoudige aanvullende behandeling alsnog succesvol worden behandeld. De 10-jaarsoverleving na autotransplantatie is meer dan 90%. Het toepassen van driedimensionale technieken maakt het mogelijk om preoperatief een replica van het donorelement te vervaardigen. Hiermee kan de nieuwe tandkas op de ontvangstlocatie worden geprepareerd nog vóór extractie van het transplantaat. Deze techniek reduceert de extra-alveolaire tijd van het donorelement en minimaliseert de kans op iatrogene schade. Dit resulteert in een gestroomlijnde procedure, waardoor een betere planning met betere resultaten mogelijk is.

  • Bij de vraag of een bepaalde behandeling is geïndiceerd moeten tandartsen zich afvragen in hoeverre de behandeling past binnen een zorgdoel. Is dit niet het geval, dan wordt de indicatie doorgaans afgewezen omdat deze in strijd is met de professionele standaard. Op tandartsen die een dergelijke indicatie toch overwegen, rust de plicht de patiënt niet alleen op algemene risico’s van een bepaalde behandeling te wijzen, maar ook op de extra risico’s in verband met de risicovolle indicatie.

  • Algehele anesthesie bij jonge kinderen in de tandheelkunde

    M.A.E-M. Oomens, L.H.D. Booij, J.A. Baart

    6 mei 2016

    NTvT mei 2016 Visie

  • Algehele anesthesie bij kinderen jonger dan 4 jaar zou kunnen leiden tot hersenbeschadiging met cognitieve en gedragsproblemen op latere leeftijd tot gevolg. De kans hierop is klein, maar neemt toe bij verlengde duur van de anesthesie en het geven van meerdere keren algehele anesthesie. Vanzelfsprekend moet de indicatie ‘algehele anesthesie’ zeer strikt worden gesteld. Om de kans op schade te verkleinen, moet de algehele anesthesie in goed overleg tussen anesthesioloog en behandelaar, volgens een vast protocol, plaatsvinden. De ouders moeten op de hoogte worden gebracht van mogelijke risico’s van de algehele anesthesie. Het uitstellen van de behandeling naar een later tijdstip en daarmee de algehele anesthesie moet worden overwogen.

  • Toedeling van taken en verantwoordelijkheden in de mondzorg: kernbegrippen

    W.G. Brands, J.L.M. van den Heuvel

    8 januari 2016

    NTvT januari 2016 Visie

  • Steeds vaker wordt mondzorg binnen een team of een netwerk geleverd. Leden van een dergelijk netwerk blijken vaak onzeker over de regels die gelden voor de verdeling van taken. De Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg waarin deze verdeling is geregeld, gebruikt heel specifieke termen. Duidelijkheid over deze termen is een voorwaarde om in een latere bijdrage te kunnen reflecteren op het operationaliseren van de voorwaarden die gelden voor werken in een team of een netwerk.

  • Bevoegdheden en taakverdeling: inventarisatie van knelpunten in de mondzorg

    W.G. Brands, J.L.M. van den Heuvel, J.A. Kieft

    2 oktober 2015

    NTvT oktober 2015 Visie

  • Voor de patiëntveiligheid en het vertrouwen van het publiek in de mondzorg is het essentieel dat de patiënt kan vertrouwen op degene die hem zorg verleent. Steeds vaker wordt mondzorg verleend door niet-tandartsen. De regels hiervoor zijn opgenomen in de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg.

  • [Epub ahead of print 23 Mar 2015] In de decembereditie van 2014 publiceerden T.H. van den Berg en B. Preckel een artikel met als titel ‘Lichte intraveneuze sedatie met midazolam door de tandarts’. Hierop reageerden Broers et al met de mening dat intraveneuze sedatie met midazolam in handen van een tandarts onveilig is voor de patiënt. In deze publicatie gaan auteurs Van den Berg en Preckel op de punten van kritiek in.

  • Een omslag in cariësbehandeling bij kinderen: 'Gewoon Gaaf'

    W.H. van Palenstein Helderman, R.J.M. Gruythuysen, J.J.M. Bruers, A.J.P. van Strijp, C. van Loveren

    6 maart 2015

    NTvT maart 2015 Visie

  • Dit is een ‘position paper’ over ‘Gewoon Gaaf’, een omslag in de cariësbehandeling bij kinderen met de focus eerst en vooral op preventie. Cariës wordt nu gezien als een gedragsgerelateerde ziekte. Gedragsveranderingen staan centraal in de preventie van cariës,...

  • Toediening van intraveneuze sedatie met midazolam door tandarts is onveilig

    D.L.M. Broers, J. Plat, A. de Jongh, T.G.M. Zuidgeest, H.C.C.M. Blom, A.E. Kraaijenhagen, C.M. Pieterse, M. M Bildt

    6 maart 2015

    NTvT maart 2015 Visie

  • In de decembereditie van het Nederlands Tijdschrift voor Tandheelkunde in 2014 werd een artikel gewijd aan het gebruiken van lichte intraveneuze sedatie met midazolam door tandartsen. Een aantal tandartsen, werkzaam op het vakgebied van de Bijzondere Tandheelkunde (angstbegeleiding, gehandicaptenzor...

  • Neurotoxiciteit van sedativa en anesthetica bij jonge kinderen

    L.H.D.J. Booij, R.C.W. Burgersdijk

    9 januari 2015

    NTvT januari 2015 Visie

  • Vele histologische, dierexperimentele en ook humane onderzoeken hebben de afgelopen 30 jaar duidelijk gemaakt dat algehele anesthesie bij jonge kinderen onder de leeftijd van 4 jaar een blijvend effect kan hebben op de zich nog ontwikkelende hersenen en daardoor latere leer- en gedragsstoornissen ka...

  • WNT10A-mutaties als verklaring voor tandagenesie

    H. Backaert, C.E.L. Carels

    7 november 2014

    NTvT november 2014 Visie

  • In het kader van hypodontie blijken mutaties in het WNAT10A-gen een belangrijke rol te spelen. Een WNT10A-mutatie kan naast bepaalde vormen van ectodermale dysplasie, waar hypodontie een symptoom van is, ook aanleiding geven tot geïsoleerde tandagenesie. Tot op heden is er geen duidelijke relatie aangetoond tussen genotype en fenotype.

Selecteer zoekcriteria