Zoek in het NTvT archief

Er zijn 33 zoekresultaten gevonden.

  • Promotie A.V.J. Rozeboom

    Voor de behandeling van een fractuur van de mandibulaire condylus kan gekozen worden voor een gesloten behandeling, hetgeen betekent een afwachtende of conservatieve behandeling met of zonder maxillomandibulaire fixatie, of voor een open behandeling die bestaat uit een open reductie met interne fixa...

  • Verlies van de bovenkaak door denosumab

    J.M. Duininck, J. de Lange, F. R. Rozema, L. Dubois

    7 december 2018

    NTvT december 2018 Casuïstiek

  • Een 58-jarige man met in de voorgeschiedenis intraveneus gebruik van denosumab werd verwezen naar een afdeling Mondziekten, Kaak- en Aangezichtschirurgie voor een gestoorde wondgenezing na een serie extracties. Bij intraoraal en röntgenologisch onderzoek werden meerdere haarden van blootliggend, necrotisch bot gezien met pusafvloed en bleek de bovenkaak gefractureerd op Le Fort 1-niveau. De behandeling bestond uit het toedienen van intraveneus antibiotica gevolgd door een hemimaxillectomie onder algehele anesthesie. Hoewel medicatiegerelateerde osteonecrose van de kaak vooral is beschreven bij patiënten die worden behandeld met bisfosfonaten, is het afgelopen decennium gebleken dat ook andere typen medicatie, met name denosumab, een dergelijk beeld kunnen veroorzaken. De behandeling van medicatiegerelateerde osteonecrose van de kaak is afhankelijk van het stadium van de aandoening. Bij gebruik van denosumab of bisfosfonaten (intraveneus of oraal in combinatie met corticosteroïden), een afwijkend röntgenologisch beeld of ontwikkelende osteonecrose is verwijzing naar een mka-chirurg op zijn plaats.

  • Een (on)conventionele autotransplantatie

    J.P.T.F. Ho, H.C.M. Donders, M.W.K. Roeloffs, J. de Lange

    7 september 2018

    NTvT september 2018 Casuïstiek

  • Een 15-jarige jongen werd verwezen naar de afdeling mka-chirurgie in verband met een persisterend gebitselement 85 en een malpositie van gebitselement 45. Na aanvullend onderzoek bleek gebitselement 45 volledig afgevormd te zijn en horizontaal geïmpacteerd tegen de onderrand van de mandibula te liggen. Besloten werd om gebitselement 85 te extraheren en het reeds afgevormde gebitswelement 45 te autotransplanteren. Postoperatief werd gebitselement 45 gefixeerd aan de reeds bestaande vaste orthodontische apparatuur en later endodontisch behandeld. Het succespercentage (94%) van deze vorm van autotransplantatie van reeds volledig afgevormde gebits­elementen is in de literatuur vergelijkbaar met het succespercentage van autotransplantaties van gebitselementen met open apices (98%). Autotransplantatie dient overwogen te worden, vooral bij patiënten in de groei bij wie implantologie (nog) geen oplossing biedt.

  • Hui Chen concentreerde zich in haar promotieonderzoek op de vraag welke kenmerken van de luchtweg, zowel anatomische als functionele, de ademhaling van patiënten met obstructieve slaapapneu (OSA) beïnvloeden en of het effect van een behandeling vooraf kan worden ingeschat. Allereerst kon...

  • Oculaire bijwerkingen van lokale anesthesie in de tandheelkunde

    S.A. Steenen, L. Dubois, J. de Lange

    3 maart 2017

    NTvT maart 2017 Onderzoek en wetenschap

  • Naar schatting heeft 1 op de 1.000 lokale anesthesie-injecties in de onder- of bovenkaak een ongewenst effect op het oog. Zo werd bij een casus waargenomen dat een patiënt last kreeg van dubbelzien en uitval van een oogspier na bimaxillaire anesthesie. Een systematisch literatuuronderzoek naar beschrijvingen van dit type bijwerkingen resulteerde in 144 gedocumenteerde casus, gepubliceerd tussen 1936 en 2016. De meest frequent gerapporteerde symptomen waren: dubbelzien (72%), oogbewegingsstoornissen (26%), een hangend ooglid (22%), een vergrote pupil (18%), verlies van het zicht (13%) en een pijnlijk oog (12%). Dit type complicatie kan het best worden verklaard door pathofysiologische hypothesen betreffende intra-arteriële injectie, intraveneuze injectie, autonome disregulatie of diepe injectie en diffusie. Indien oculaire symptomen optreden na lokale anesthesie, dient de patiënt te worden gerustgesteld. Bij dubbelzien dient het oog met een gaasje te worden afgedekt en de patiënt te worden geïnstrueerd over de veiligheidsrisico’s. Indien de symptomen lang aanhouden of wanneer het zicht achteruitgaat, is het raadzaam naar een oogarts te verwijzen.

  • Weinig kennis over orthodontische mini-implantaten

    Het promotieonderzoek van Reint Meursinge Reynders bestond uit 5 systematische literatuuronderzoeken en 2 kristische analyses van systematische literatuuronderzoeken naar orthodontische mini-implantaten (OMI’s). Deze onderzoeken leverden evidencebased kennis op over de succespercentages van de...

  • Distractie van frontaal segment in de onderkaak

    J. de Lange

    9 september 2016

    NTvT september 2016 Media

  • Academisch proefschrift

    C.U. Joss Distraction osteogenesis of the anterior mandibular process Nijmegen: Radboud Universiteit Nijmegen, 2015 194 bl., geïll. ISBN 978 90 824180 02 In dit proefschrift worden de resultaten be­schreven van distractie van een frontaal segment in de onderkaak ter behandeling van een m...

  • Oogkasreconstructies beter voorspelbaar door 3D-geprinte implantaten

    Dankzij slimme software, navigatie-apparatuur en 3D-printers is een oogkasreconstructie beter te voorspellen. Dit stelt Leander Dubois in zijn proefschrift ‘Predictability in orbital reconstruction’, waarop hij 3 juni 2016 promoveerde aan de Universiteit van Amsterdam.  Zijn promoto...

  • Behandeling van een recidief na initiële endodontische behandeling kan bestaan uit een endodontische herbehandeling of een apexresectie. Beide opties laten in de onderzoeksliteratuur overeenkomende succespercentages voor de uitkomsten van behandeling zien. Echte vergelijkende prospectief gerandomiseerde onderzoeken zijn echter niet voorhanden, waardoor een vergelijking en een afgewogen keuze niet goed mogelijk is. Naast uitkomsten van behandeling moet ook worden gekeken naar kosteneffectiviteit en andere patiëntgerelateerde factoren, zoals pijn, zwelling en medicatiegebruik. Ook hiervoor zijn in de onderzoeksliteratuur weinig betrouwbare gegevens aanwezig. Daarnaast speelt in Nederland het verzekeringstechnische aspect een grote rol, waarbij alleen de apexresectie binnen de basisverzekering valt. Concluderend moeten al deze factoren worden meegewogen alvorens tot een individuele behandelstrategie over te gaan.

  • Verlenging van de onderkaak: bilaterale sagittale splijtingsosteotomie versus distractieosteogenese

    V. Akkerman, J.P. Ho, E.M. Baas, J. de Lange

    6 november 2015

    NTvT Multidisciplinaire aanpak in de orthodontie Thema

  • In de jaren 90 werd intraorale distractieosteogenese geïntroduceerd als alternatief voor de bilaterale sagittale splijtingsosteotomie ter verlenging van de onderkaak. Verondersteld werd dat distractie­osteogenese tot stabielere resultaten en minder sensibiliteitsstoornissen van de onderlip zou leiden. Wetenschappelijk bewijs voor deze stelling ontbrak echter. In recent gepubliceerde prospectieve onderzoeken is aangetoond dat bilaterale sagittale splijtings­osteotomie niet inferieur is aan distractieosteogenese met betrekking tot stabiliteit en sensibiliteitsverlies van de onderlip. Verder blijkt dat bilaterale sagittale splijtingsosteotomie leidt tot minder pijn bij de patiënt en lagere totale kosten. Geconcludeerd kan worden dat bilaterale sagittale splijtingsosteotomie moet worden beschouwd als de standaardtherapie voor verlenging van de onderkaak tot 10 mm bij niet-syndromale patiënten.

Vorige 1 2 3 4 Volgende

Selecteer zoekcriteria