Geriatrie als stimulator van integrale zorgverlening

Open PDF (4.06 MB)

Gerodontologie

Integrale zorgverlening omvat alle regelingen die worden getroffen door diverse beroepsgroepen en –instanties om betere uitkomsten van de zorgverlening te bewerkstelligen. De auteur van dit artikel beschrijft de stimulerende rol van de geriatrie hierbij en doet aanbevelingen voor verdere ontwikkeling.

De basis voor de geriatrie in de ziekenhuizen in het Verenigd Koninkrijk is in 1943 gelegd door mevrouw Warren met een artikel in het British Medical Journal (1943; 2: 822-823). Op het gebied van diagnostiek en behandeling in medische centra is inmiddels intensieve samenwerking bereikt met onder andere de specialismen orthopedie en psychiatrie. Dit heeft geleid tot betere behandelresultaten, kortere verblijfsduur, meer behandelingen in de eerstelijnszorg en dus minder kosten. Voor intensievere samenwerking op grotere schaal zijn initiatieven nodig op klinisch niveau (micro), op professioneel en instellingsniveau (meso) en op niveau van de zorgorganisatie (macro).

Om te voorkomen dat ouderen onbehandelde, wel behandelbare gezondheidsproblemen hebben, is een internationaal bruikbaar diagnostisch hulpmiddel met de naam EASYCare ontwikkeld. Dit is al in diverse ontwikkelde en lagelonenlanden getest en kan onder andere voorspellen of een achteruitgang in functioneren aanstaande is. Gerichte interventies kunnen die achteruitgang soms uitstellen en daarmee kan opname in een medisch centrum of een zorg­instelling worden vermeden of uitgesteld. Als bijvoorbeeld door een valincident plotselinge immobiliteit of delier een noodopname in een medisch centrum plaatsvindt, worden bij integrale zorgverlening meestal meer problemen gesignaleerd. Ook dan kan met een integrale aanpak veel leed worden voorkomen.

Ouderen kunnen globaal worden ingedeeld in 3 categorieën: gezonden, ouderen met gezondheidsrisico’s en kwetsbaren. Voor de laatste 2 categorieën gelden bij integrale zorgverlening 5 principes: tijdige interventie door periodiek preventief onderzoek, goed klinisch onderzoek in de eerstelijnszorg om onnodige verwijzing te voorkomen, een geriater consulteren bij ernstige acute problemen, na behandeling van een acuut probleem in een medisch centrum verdere zorgverlening laten plaatsvinden in de eerstelijnszorg en tijd uittrekken voor herstel in plaats van direct opname in een zorginstelling.

Bron

Philp I. The contribution of geriatric medicine to integrated care for older people. Age Ageing 2015; 44: 11-15.

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.