Diagnostiek van halitose door middel van fluorescentie van tongbeslag

Algemene ziekteleer

Open PDF (158.20 KB)

Tongbeslag is de belangrijkste oorzaak van orale halitose en in veel gevallen is de kwantiteit van tongbeslag bepalend voor de mate van halitose. De doelstelling van dit onderzoek was nagaan of het mogelijk is met fluorescentie de kwantiteit van tongbeslag betrouwbaar te meten.

Proefpersonen waren 46 mannen en 57 vrouwen in de leeftijd van 19 tot 66 jaar die klaagden over halitose. Ze hadden geen systemische ziekten, hadden in de voorgaande 3 maanden geen antibioticum gebruikt, waren niet zwanger, rookten niet en hadden geen niet-orale oorzaak van halitose. Vanaf 12 uur voor het onderzoek mochten ze geen koffie en alcohol drinken en geen halitose-inducerend voedsel nuttigen, zoals knoflook, uien en sterke kruiden. Vanaf 4 uur voor het onderzoek, dat plaatsvond tussen 10 en 12 uur, mochten ze geen ontbijt gebruiken en geen enkele vorm van mondverzorging uitvoeren. Eerst werd door 2 onderzoekers een organoleptisch onderzoek verricht. Daarna werd met gaschromatografie bij iedere proefpersoon de concentratie zwavelverbindingen in een monster uitademingslucht gemeten. Om de kwantiteit van tongbeslag te meten, werd de gehele tong gefotografeerd. Dit werd gedaan met een camera die met blauw licht via rode fluorescentie de door orale bacteriën geproduceerde porfyrinen in beeld brengt (quantitative light-induced fluorescence; QLF-D). Vervolgens werd met een computerprogramma de gemiddelde rood-groenverhouding van alle pixels in het fluorescentiegebied berekend als intensiteitwaarde van de fluorescentie. Het oppervlak van het tongbeslag werd weergegeven als het percentage roodfluorescerende pixels van alle pixels die nodig waren om de tong in beeld te brengen. Vermenigvuldiging van dit percentage met de intensiteitwaarde van de fluorescentie leidde tot een score voor de kwantiteit van tongbeslag.

De scores voor de kwantiteit van tongbeslag waren statistisch significant positief gecorreleerd met de scores van het organoleptisch onderzoek en met de scores van de concentraties zwavelverbindingen.

Algemene conclusie is dat QLF-D geschikt is voor beoordeling van de kwantiteit van tongbeslag en wellicht een nieuw diagnosticum is voor (de mate van) halitose.

Bron

  • Lee E-S, Yim H-K, Lee H-S, Choi J-H, Lee JH, Kim B-I. Clinical assessment of oral malodor using autofluorescence of tongue coating. Photodiagnosis Photodyn Ther 2016; 13: 323-329.

 

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.