Diagnose ‘gewone’ temporomandibulaire disfunctie bleek onjuist

Gnathologie

Open PDF (114.01 KB)

Een 17-jarige vrouw had klachten over een beperkte mondopening en gevoeligheid en zwelling in de regio van het linker temporomandibulaire gewricht. Op basis van deze klachten en een klinisch onderzoek stelde haar tandarts de diagnose temporomandibulaire disfunctie. De tandarts maakte een behandelplan dat bestond uit de vervaardiging van een stabilisatieopbeetplaat, instructie over en oefening van de mondopening en medicatie met een analgeticum. Aanvankelijk was de behandeling succesvol, maar 18 maanden later kwamen de klachten in heviger mate terug. Daarom besloot de tandarts de vrouw te verwijzen naar een mond-, kaak- en aangezichtschirurg. Deze liet een cone-beamcomputertomografie (CBCT) van het temporomandibulaire gewricht vervaardigen. Hierop was een expansieve radiolucentie zichtbaar in het tuberculum articulare van het os temporale met daarin kleine radio-opaciteiten die werden geïnterpreteerd als calcificaties. Dit radiologische beeld was indicatief voor een osteoblastoom. De mka-aangezichtschirurg stelde voor de tumor in algehele anesthesie chirurgisch te verwijderen en de vrouw stemde hiermee in. Histopathologisch onderzoek van de verwijderde tumor bevestigde de diagnose. Na 6 maanden werd een nieuwe CBCT vervaardigd en deze toonde volledige genezing. Weer 6 maanden later was op een volgende CBCT een klein recidief zichtbaar met een diameter van 3 mm, maar klinische symptomen waren niet aanwezig. Een jaar later was de diameter van de laesie met 1 mm toegenomen en had de vrouw geringe gevoeligheid in de regio van het linker temporomandibulaire gewricht opgemerkt. In een multidisciplinair overleg werd besloten vooralsnog een afwachtende houding aan te nemen en de vrouw jaarlijks te volgen.

Het osteoblastoom is een zeldzaam voorkomende, benigne tumor die slechts 1% van alle mogelijke neoplasmata in botweefsel betreft. Voorkeurslokaties zijn de lange pijpbeenderen, de wervelkolom en het os sacrum. Minder dan 10% van de osteoblastomen is gelokaliseerd in het orofaciale systeem.

Conclusie. Bij de diagnostiek van klachten over temporomandibulaire disfunctie mag radiologisch onderzoek niet ontbreken.

Bron

Emanuelsson J, Allen CM, Rydin K, Sjöström M. Osteoblastoma of the temporal articular tubercle misdiagnosed as a temporomandibular joint disorder. Int J Oral Maxillofac Surg 2017; 46: 610-613.

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.