Hoeveelheid of frequentie suikergebruik beperken om cariës te voorkomen. Wat is het belangrijkste?

Preventieve Tandheelkunde

Open PDF (125.04 KB)

De nieuwe richtlijn van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) bepleit de vrije suikerinname te verminderen tot beneden 10% van de energie-inname (10 E%) of zelfs tot minder dan 5 E% van de voeding. Vrije suikers worden gedefinieerd als alle mono- en disachariden die door de producent, kok of consument aan levensmiddelen worden toegevoegd en suikers die van nature in honing, stropen, vruchtensappen en concentraten van vruchtensap aanwezig zijn. Uitgaande van een dagelijkse energie-inname van 2000 kcal, is 10 E% gelijk aan 50 g suiker per dag. In Nederland is de gemiddelde dagelijkse energie-inname van vrije suikers 14% voor de hele bevolking, maar varieert van 20% voor kinderen en adolescenten tot 11% voor mensen ouder dan 50. Toegevoegde suikers vormen zo’n 80-90% van deze energie-inname uit vrije suikers. Ongeveer 80% van deze suikers wordt ingenomen via niet-alcoholische dranken (suiker gezoete dranken en vruchtendranken), snoep en suikergoed, en zuivelproducten (met uitzondering van melk). De richtlijn van de WHO kan een kans en ondersteuning voor de tandheelkunde zijn in haar doel, om voor een groter publiek, het verminderen van suikerinname onder de aandacht te brengen. Twee manieren (met alle combinaties hiervan) om een ​​vermindering van het suikergebruik te bereiken, zijn de vermindering van de hoeveelheid suiker in producten en de vermindering van de frequentie van het gebruik van suikerhoudende producten.

Om de vraag te beantwoorden welke suikerverminderende strategie het beste is om carieuze laesies te voorkomen is de dosis-responsassociatie tussen suikerinname en cariës, de invloed van fluoridetandpasta op die associatie en de relatieve bijdrage van frequentie en hoeveelheid suikerinname aan cariësniveaus onderzocht. De resultaten suggereren dat wanneer fluoride op de juiste wijze wordt gebruikt, de relatie tussen suikerconsumptie en cariës erg laag of afwezig is. De hoge correlatie tussen hoeveelheid en frequentie van suikergebruik bemoeilijkt de beslissing met betrekking tot welke van beide van groter belang is. De onderzoekers vinden dat frequentie (en plakkerigheid) beter past in het begrip van het cariësproces. Het verminderen van de hoeveelheid zonder de frequentie te verminderen lijkt geen effectieve cariëspreventieve aanpak te zijn in tegenstelling tot de wederkerigheid.

Conclusie. Doelen die zijn vastgesteld in termen van frequentie van suikergebruik zullen beter haalbaar zijn voor patiënten dan doelen die in hoeveelheid zijn uitgedrukt. In de voorlichting over dieetbegeleiding om cariës te voorkomen dient het belang van kwalitatief tandenpoetsen met fluoridetandpasta niet te worden vergeten.

Bron

Loveren C van. Sugar restriction for caries prevention: amount and frequency. Which Is more important? Caries Res. 2019; 53: 168-175.

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.

Info
bron
Ned Tijdschr Tandheelkd december 2019; 126: 701-702
rubriek
Excerpten
Gerelateerd