{"zoekterm":null,"zoekresultaten":[{"id":"4652","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Bindweefseltransplantaat voor langdurige bedekking van recessies","titel_key":"bindweefseltransplantaat_voor_langdurige_bedekking_van_recessies","subtitel":"","samenvatting":"Het gebruik van een bindweefseltransplantaat tijdens het bedekken van gingivarecessies met een coronaalwaarts geplaatste flap zorgt voor significant minder vaak terugkeren van de recessie na 12 jaar.\r\nDe onderzoekers wilden weten of het gebruik van een bindweefseltransplantaat met of zonder epitheel...","content":"

Het gebruik van een bindweefseltransplantaat tijdens het bedekken van gingivarecessies met een coronaalwaarts geplaatste flap zorgt voor significant minder vaak terugkeren van de recessie na 12 jaar.<\/p>\r\n

De onderzoekers wilden weten of het gebruik van een bindweefseltransplantaat met of zonder epitheelkraag bij het bedekken van gingivarecessies leidde tot betere uitkomsten op de lange termijn. Het gebruik van een bindweefseltransplantaat met een 2 mm brede epitheelkraag zou leiden tot een snellere genezing en meer gekeratinizeerd weefsel.<\/p>\r\n

Er deden 20 patiënten met gingivarecessies van meer dan 2 mm en een Miller-classificatie I of II mee aan het gerandomiseerd klinisch onderzoek. De patiënten kregen allen een recessiebedekking bestaande uit alleen een coronaalwaarts geplaatste flap en daarnaast at random  eenzelfde recessiebedekking met bindweefseltransplantaat met of zonder epitheelkraag. Na 12 jaar konden de onderzoekers geen verschil aantonen tussen de behandelopties. Recessies bedekt met alleen een coronaalwaarts geplaatste flap bleken echter wel significant vaker relaps te vertonen. De dikte van de gekeratiniseerde gingiva direct na behandeling en na 6 maanden bleek een goede voorspeller voor het optreden van relaps in alle groepen na 12 jaar.<\/p>\r\n

Hoewel alle recessiebedekkingen na verloop van tijd een terugval vertoonden, leidde het gebruik van een donormateriaal tot stabielere uitkomsten op lange termijn.<\/p>\r\n

(Bron: J Clin Periodontol, 25 augustus 2019<\/a>)<\/p>\r\n

(Beeld komt uit: https:\/\/doi.org\/10.5177\/ntvt.2015.11.15215<\/a>)<\/p>","datum":"2019-09-16 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5153","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190825_bindweefseltransplantaat_voor_langdurige_bedekking_van_recessies_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/bindweefseltransplantaat-voor-langdurige-bedekking-van-recessies","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190825_bindweefseltransplantaat_voor_langdurige_bedekking_van_recessies_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190825_bindweefseltransplantaat_voor_langdurige_bedekking_van_recessies_web.jpg"},{"id":"4656","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Craniofaciale microsomie is nooit \u2018echt unilateraal","titel_key":"craniofaciale_microsomie_is_nooit_echt_unilateraal","subtitel":"Promotie B.I. Pluijmers","samenvatting":"In het promotieonderzoek van Britt Pluijmers worden voor het eerst schedelbasisveranderingen bij patiënten met craniofaciale microsomie (CFM) met 3D-analyses beschreven. Bij de aangeboren afwijking CFM is sprake van een asymmetrische hypoplasie of aplasie van de structuren die hun oorsprong vin...","content":"

In het promotieonderzoek van Britt Pluijmers worden voor het eerst schedelbasisveranderingen bij patiënten met craniofaciale microsomie (CFM) met 3D-analyses beschreven. Bij de aangeboren afwijking CFM is sprake van een asymmetrische hypoplasie of aplasie van de structuren die hun oorsprong vinden in de eerste en\/of tweede kieuwboog. Naast de 3D-analyse omvatte het promotieonderzoek van Pluijmers ook het tot nu toe grootste fenotypisch epidemiologisch multicenteronderzoek (755 CFM-patiënten) en een groot retrospectief onderzoek naar de chirurgische correctie van de anomalie. Pluijmers noemt 5 belangrijke bevindingen van haar onderzoek. Ten eerste stelt ze dat alle patiënten met CFM zouden moeten worden gescreend op anomalieën buiten het hoofd-halsgebied, zeker patiënten met een Pruzansky-Kaban type IIb of III mandibula of een bilateraal fenotype.<\/p>\r\n

Ten tweede concludeert ze dat de fenotypische presentatie van CFM als een spectrum is; een continuüm van anomalieën die bestaat uit allerlei combinaties in mate van ernst, zonder specifieke fenotypes. Ten derde stelde ze vast dat craniofaciale microsomie nooit ‘echt’ unilateraal is vanwege compensatoire remodelling aan de niet-aangedane zijde. Ten vierde wordt geconcludeerd dat bijna 80% van alle patiënten met CFM ooit een vorm van chirurgie zullen ondergaan, onafhankelijk van het fenotype. Ten vijfde is uit Pluijmers onderzoek gebleken dat vroege chirurgische correctie van de mandibula bij patiënten met CFM geassocieerd is met significant meer interventies ter correctie van de mandibulaire asymmetrie later in het leven.<\/p>\r\n

Op 11 september 2019<\/a> promoveerde Britt I. Pluimers aan de Erasmus Universiteit op haar proefschrift ‘On craniofacial microsomia shape and surgery<\/a>’. Promotor was prof. dr. E.B. Wolvius en copromotor was dr. M.J. Koudstaal.<\/p>","datum":"2019-09-11 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5157","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190911_pers_promotie_b_i_pluijmers_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/craniofaciale-microsomie-is-nooit-echt-unilateraal","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190911_pers_promotie_b_i_pluijmers_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190911_pers_promotie_b_i_pluijmers_web.jpg"},{"id":"4651","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Reumato\u00efde artritis verandert de subgingivale microbiota","titel_key":"reumatoide_artritis_verandert_de_subgingivale_microbiota","subtitel":"","samenvatting":"Braziliaanse en Amerikaanse onderzoekers hebben aangetoond dat patiënten met reumatoïde artritis (RA) meer plaque hebben die bestaat uit een meer diverse bacteriepopulatie met meer pathogene bacteriën dan bij gezonde patiënten. Het maakt daarbij niet uit of de RA-patiënten w...","content":"

Braziliaanse en Amerikaanse onderzoekers hebben aangetoond dat patiënten met reumatoïde artritis (RA) meer plaque hebben die bestaat uit een meer diverse bacteriepopulatie met meer pathogene bacteriën dan bij gezonde patiënten. Het maakt daarbij niet uit of de RA-patiënten wel of geen chronische parodontitis hebben. De ernst van RA, uitgedrukt in pijnlijke en gezwollen gewrichten, bleek positief geassocieerd met de specifieke paropathogenen Fusobacterium nucleatum<\/i> en Treponema socranskii<\/i>.  <\/p>\r\n

RA beïnvloedt de samenstelling en activiteit van de subgingivale biofilm. Hiermee neemt de gevoeligheid voor chronische parodontitis bij deze patiënten toe. De onderzoekers wilden inzicht verkrijgen in de bidirectionele relatie tussen RA en chronische parodontitis. De hypothese is dat bacteriën uit de subgingivale biofilm enzymen uitscheiden die eiwitten modificeren en zo hun vermogen om immuniteit te ontwikkelen versterken. Aan de ene kant zijn antilichamen tegen deze zogenoemde cyclic citrullinated peptides<\/i> (CCP) een etiologische factor in het ontstaan van RA. Aan de andere kant kan RA leiden tot een versterking van de lokale afweerreactie, met een verergering van de parodontale afbraak tot gevolg.<\/p>\r\n

De groep met RA bestond uit 21 patiënten met chronische parodontitis en 21 patiënten zonder. De controlegroep bestond uit 27 gezonde patiënten zonder chronische parodontitis en 20 met. Van alle patiënten werd een parodontiumstatus gemaakt en de klinische ernst van RA vastgesteld. Het niveau van C-reactieve proteïne en anticyclisch citrulline peptide antistof werd in bloedmonsters gemeten. De analyse van cytokines werd uitgevoerd in verzameld speeksel. De subgingivale biofilm werd geanalyseerd met next-generation sequencing, <\/i>een methode waarmee de frequentie en de identiteit van de aanwezige soorten bacteriën kan worden vastgesteld.<\/p>\r\n

Aangetoond werd dat de parodontale afbraak significant groter was in RA-patiënten, in overeenstemming met eerder onderzoek, en dat hun plaque bestond uit een diversere bacteriepopulatie met meer pathogene bacteriën. De aanwezigheid van cytokines in het speeksel van RA-patiënten met en zonder chronische parodontitis wijst op een verhoogde ontstekingsreactie in de parodontale weefsels als gevolg van RA. Hierdoor verandert het leefmilieu voor bacteriën. Dit kan verklaren waarom pathogene bacteriën de overhand krijgen en RA-patiënten meer risico lopen op chronische parodontitis.<\/p>\r\n

(Bron: Scientific Reports, 10 juni 2019<\/a>)<\/p>","datum":"2019-09-10 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5152","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190720_thk_reumatoide_artritis_verandert_de_subgingivale_microbiota_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/reumatoide-artritis-verandert-de-subgingivale-microbiota","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190720_thk_reumatoide_artritis_verandert_de_subgingivale_microbiota_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190720_thk_reumatoide_artritis_verandert_de_subgingivale_microbiota_web.jpg"},{"id":"4654","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Quaternair ammonium als antibacteri\u00eble coating voor orthodontische apparatuur","titel_key":"quaternair_ammonium_als_antibacteriele_coating_voor_orthodontische_apparatuur","subtitel":"Promotie M. Miura Sugii","samenvatting":"Cariës zou mogelijk voorkomen kunnen worden met behulp van antibacteriële coatings op bijvoorbeeld orthodontische apparatuur. Dit blijkt uit het promotieonderzoek van Mari Miura Sugii.\r\nEen vaak voorkomend klinisch probleem is biofilmvorming rondom gecementeerde orthodontische brackets. Aa...","content":"

Cariës zou mogelijk voorkomen kunnen worden met behulp van antibacteriële coatings op bijvoorbeeld orthodontische apparatuur. Dit blijkt uit het promotieonderzoek van Mari Miura Sugii.<\/p>\r\n

Een vaak voorkomend klinisch probleem is biofilmvorming rondom gecementeerde orthodontische brackets. Aangezien dit de behandelprognose kan belemmeren en de mondgezondheid van de patiënt aantast, is de ontwikkeling van antibacteriële materialen voor de orthodontie van belang. Miura Suggii zocht naar een manier om dat te realiseren.Antibacteriële activiteit kan op diverse manieren worden bereikt, maar Miura Sugii focuste zich op materialen die zogenoemde quaternaire ammoniumverbindingen bevatten. Deze verbindingen staan bekend om de doeltreffendheid tegen een grote verscheidenheid aan bacteriën. Dit kan door middel van vertraagde afgifte of door middel van direct contact met de brackets. Voor de toepassing op intraorale orthodontische apparatuur van metaal werden nieuwe coatings ontwikkeld met quaternair ammonium. Uit het onderzoek bleek dat dit mogelijk cariës zou kunnen voorkomen. Tevens combineerde zij deze quaternaire ammoniumverbindingen met een commercieel tandheelkundige sealant (Biscover™). Het bleek dat zelfs na lichttharding het quaternaire ammonium nog steeds antibacteriële eigenschappen vertoonde.<\/p>\r\n

\"Antibacteriële<\/p>\r\n

Op 9 juli 2019<\/a> promoveerde Mari Miura Sugii aan de Rijksuniversiteit Groningen op haar proefschrift ‘Quaternary ammonium compounds to prevent oral biofilm formation<\/a>’. Promotoren waren prof. dr. H.C. van der Mei en U.P. Rodrigues Filho. Copromotoren waren dr. P.K Sharma en F.H. Baggio Aguiar.<\/p>","datum":"2019-09-09 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5155","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190709_pers_promotie_miura_sugii_01_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/quaternair-ammonium-als-antibacteriele-coating-voor-orthodontische-apparatuur","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190709_pers_promotie_miura_sugii_01_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190709_pers_promotie_miura_sugii_01_web.jpg"},{"id":"4655","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Kauwfunctie herstelt goed na behandeling orale tumor","titel_key":"kauwfunctie_herstelt_goed_na_behandeling_orale_tumor","subtitel":"Promotie R.J. de Groot","samenvatting":"Na een behandeling van een tumor in de mondholte is de kauwfunctie van patiënten ernstig verslechterd, maar 5 jaar na de behandeling kan deze goed herstellen. De mate van verbetering na dentale rehabilitatie wordt voornamelijk beïnvloed door het aantal occlusale eenheden, tongfunctie en bi...","content":"

Na een behandeling van een tumor in de mondholte is de kauwfunctie van patiënten ernstig verslechterd, maar 5 jaar na de behandeling kan deze goed herstellen. De mate van verbetering na dentale rehabilitatie wordt voornamelijk beïnvloed door het aantal occlusale eenheden, tongfunctie en bijtkracht. Dit blijkt uit het promotieonderzoek van Reilly de Groot, die zich richtte op de kauwfunctie na de behandeling van mondkanker.<\/p>\r\n

Naast de kauwfunctie keek De Groot ook naar de tongfuncties (kracht, mobiliteit, tactiele en thermale sensibiliteit). Op de tongkracht na waren deze eveneens ernstig aangedaan door de behandeling. De aangedane tongfuncties bleken na 5 jaar niet significant hersteld te zijn. De Groot toonde met zijn onderzoek aan dat het aantal occlusale eenheden, het type gebitsprothese, het meetmoment, de maximale bijtkracht, de tumorlocatie, tongkracht en tactiele en thermale sensibiliteit invloed hebben op de kauwfunctie. Het effect van tong- en bijtkracht op het kauwvermogen werden beïnvloed door het type gebitsprothese. Bij tongkracht speelde eveneens het aantal occluderende paren een rol. In het algemeen kan volgens De Groot worden gesteld dat een betere dentale status ervoor zorgt dat de kauwfunctie minder afhankelijk wordt van de tongfuncties. De Groot concludeert dat het bij rehabilitatie van belang is in kaart te brengen welke mondfuncties nog meer zijn aangedaan door de kankerbehandeling.<\/p>\r\n

Op 3 september 2019<\/a> promoveerde Reilly J. de Groot aan de Universiteit Utrecht op zijn proefschrift ‘Masticatory function in patients treated for oral cancer<\/a>’. Promotoren waren prof. dr. A.J.W.P. Rosenberg en prof. dr. M.A.W. Merkx. Copromotor was dr. C.M. Speksnijder.<\/p>","datum":"2019-09-09 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5156","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190903_pers_promotie_rj_de_groot_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/kauwfunctie-herstelt-goed-na-behandeling-orale-tumor","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190903_pers_promotie_rj_de_groot_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190903_pers_promotie_rj_de_groot_web.jpg"},{"id":"4637","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Even voorstellen: uw nieuwe collegae","titel_key":"even_voorstellen_uw_nieuwe_collegae","subtitel":"","samenvatting":"Ieder jaar stromen er in september enthousiaste jonge mensen de deuren van de 3 tandheelkundefaculteiten binnen, ieder met de droom en ambitie om binnen 6 jaar af te studeren als \u2018de beste tandarts van Nederland\u2019. Tegenwoordig worden deze studenten voor 100% geselecteerd op kennis en motivatie, blijkend uit een mooi curriculum vitae, gevuld met stages, vrijwilligerswerk en relevante hobby\u2019s.\r\nIn de gemiddeld 6,5 jaar die de studenten in de collegebanken en (pre)klinieken vertoeven, doen de tandheelkundefaculteiten hun uiterste best deze aanstaande collega\u2019s met tandheelkundige kennis, vaardigheden en plezier in het vak te voeden, zodat ze competent en met vertrouwen aan de slag kunnen gaan in het werkveld.","content":"

Ieder jaar stromen er in september enthousiaste jonge mensen de deuren van de 3 tandheelkundefaculteiten binnen, ieder met de droom en ambitie om binnen 6 jaar af te studeren als ‘de beste tandarts van Nederland’. Tegenwoordig worden deze studenten voor 100% geselecteerd op kennis en motivatie, blijkend uit een mooi curriculum vitae, gevuld met stages, vrijwilligerswerk en relevante hobby’s.<\/p>\r\n

In de gemiddeld 6,5 jaar die de studenten in de collegebanken en (pre)klinieken vertoeven, doen de tandheelkundefaculteiten hun uiterste best deze aanstaande collega’s met tandheelkundige kennis, vaardigheden en plezier in het vak te voeden, zodat ze competent en met vertrouwen aan de slag kunnen gaan in het werkveld.<\/p>\r\n

Generation Z-tandartsen?<\/h2>\r\n

De tandartsen van 2025 zijn zojuist begonnen met de studie. Wat voor tandartsen zullen zij straks zijn, als ze uw nieuwe collega worden? Zijn zij typische millenials of jongeren uit de generation Z met een tandartstitel? Zijn zij een ander soort studenten, omdat zij geboren zijn in het internettijdperk, waardoor het onderwijs ook op een andere manier aangeboden moet worden? Zitten ze nog wel fysiek in collegebanken of gaat het onderwijs steeds meer online, met e-learningmodules of Massive Open Online Courses (MOOCs)? Zijn zij superslimme, overambitieuze tandartsen, want 100% geselecteerd voor de opleiding? Zijn zij theoretisch en wetenschappelijk uitstekend geschoolde academische tandartsen, maar minder handvaardig vanwege patiëntentekorten op de universiteiten en dus ook met minder verrichtingen in hun portfolio? Was vroeger alles beter of vraagt een nieuwe tijd ook om nieuw onderwijs?<\/p>\r\n

Mogelijk zijn de patiënten in 2025 veeleisender, gemiddeld ouder, medisch complexer en meer gericht op cosmetiek. Zal een tandarts dan alleen nog patiënten met de hogere inkomens behandelen omdat de mensen zonder verzekering de zorg niet meer kunnen betalen? Is de tandheelkundige zorg vaker in (grote) groepspraktijken georganiseerd en vraagt dat andere competenties van de studenten, zoals teamwork, sociale vaardigheden, communicatievaardigheden? En wordt het aanbod van wetenschappelijke kennis zo overweldigend en gaan de ontwikkelingen zo snel dat de helft van wat in het eerste studiejaar geleerd wordt bij afstuderen alweer verouderde kennis is? Zal er in 2025 meer geprotocolleerd en met richtlijnen worden gewerkt?<\/p>\r\n

Misschien gaan we naar gepersonifieerde zorg toe, waarbij ons DNA-profiel vertelt hoe vatbaar we voor mondziekten zijn en hoe de tandarts preventief kan zorgen dat de mond, en de mens daaromheen, zo gezond mogelijk blijft. En zullen de tandartsen van 2025 het vanzelfsprekend vinden dat ze levenslang zich blijven bij- en nascholen? Hoe zal uiteindelijk de taakverdeling worden tussen tandarts, mondhygiënist, preventie-assistent, stoelassistent, tandtechnicus, orthodontist en mka-chirurg? En zal de samenwerking met apothekers, huisartsen en medisch specialisten frequenter en vanzelfsprekender worden?<\/p>\r\n

Europees tandartsprofiel<\/h2>\r\n

De Council of European Dentists (CED) heeft in 2017 een ‘Profiel van de tandarts van de toekomst’ gepubliceerd. Zo stelt de CED dat tandartsen getraind moeten zijn als 'orale gezondheidsexperts' die zich niet alleen op het gebit richten maar ook op de bredere orale gezondheidsbehoeften van patiënten. Dus meer kennis over orale mucosale laesies en manifestaties van systemische ziekten, maar ook over genetische aandoeningen. Tevens moeten ze aandacht hebben voor andere talen en culturen van patiënten, die wellicht andere ideeën over ziekten en behandeling hebben. Interprofessionele en intraprofessionele samenwerking wordt door de CED genoemd als belangrijk punt om de mondgezondheid van patiënten gezamenlijk te verbeteren.<\/p>\r\n

Helaas kunnen we niet in een glazen bol de toekomst zien of voorspellen. Maar wat we wel kunnen doen is u meenemen in een update over het huidige onderwijs aan de 3 tandheelkundefaculteiten in Nederland. Met ingang van deze NTVT-editie start daarom een serie artikelen die ingaan op het huidige tandheelkundige onderwijs, zowel nationaal als internationaal. In deze editie komt de vraag aan de orde of een interfacultaire voortgangstoets, zoals gebruikt wordt in de studie geneeskunde, ook voor de studie tandheelkunde een voordeel zou opleveren. We wensen u veel plezier met het lezen van deze serie over onderwijs en de tandarts anno 2025.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

<\/figure>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"11","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5138","auteurs":[{"id":"173","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"D.E. van Diermen","titel_key":"d_e_van_diermen","old_id":"173","voorvoegsel":"D.E. van","achternaam":"Diermen"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/423.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt074_01web.jpg","rubriek_titel":"Redactioneel","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/even-voorstellen-uw-nieuwe-collegae","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt074_01web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt074_01web.jpg"},{"id":"4638","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Bilaterale autologe transplantatie van ge\u00efmpacteerde maxillaire cuspidaten","titel_key":"bilaterale_autologe_transplantatie_van_geimpacteerde_maxillaire_cuspidaten","subtitel":"","samenvatting":"Bij een 15-jarig meisje werden bilateraal ge\u00efmpacteerde blijvende cuspidaten in de bovenkaak vastgesteld. Van beide gebitselementen was sprake van een moeilijk palatinale ligging en apicale deviatie. Chirurgische vrijlegging van de cuspidaten, gevolgd door een orthodontische extrusie, was niet gewenst. Beide nog aanwezige melkcuspidaten vertoonden tekenen van wortelresorptie. Er werd gekozen voor een bilaterale autologe cuspidaattransplantatie.","content":"

Bij een 15-jarig meisje werden bilateraal geïmpacteerde blijvende cuspidaten in de bovenkaak vastgesteld. Van beide gebitselementen was sprake van een moeilijk palatinale ligging en apicale deviatie. Chirurgische vrijlegging van de cuspidaten, gevolgd door een orthodontische extrusie, was niet gewenst. Beide nog aanwezige melkcuspidaten vertoonden tekenen van wortelresorptie. Er werd gekozen voor een bilaterale autologe cuspidaattransplantatie.<\/strong><\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"7","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5139","auteurs":[{"id":"1756","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"K. Grisar","titel_key":"k_grisar","old_id":"0","voorvoegsel":"K.","achternaam":"Grisar"},{"id":"1757","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"V. The","titel_key":"v_the","old_id":"0","voorvoegsel":"V.","achternaam":"The"},{"id":"318","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"R. Jacobs","titel_key":"r_jacobs","old_id":"318","voorvoegsel":"R.","achternaam":"Jacobs"},{"id":"1758","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"C. Politis","titel_key":"c_politis","old_id":"0","voorvoegsel":"C.","achternaam":"Politis"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/429_435.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt007_03web.jpg","rubriek_titel":"Casu\u00efstiek","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/bilaterale-autologe-transplantatie-van-geimpacteerde-maxillaire-cuspidaten","toegang_niet_leden":false,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt007_03web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt007_03web.jpg"},{"id":"4639","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Cari\u00ebsexplosie na bariatrische chirurgie","titel_key":"cariesexplosie_na_bariatrische_chirurgie","subtitel":"","samenvatting":"In een mondzorgpraktijk viel een pati\u00ebnt op door veel diepe gecaviteerde cari\u00ebslaesies na een bariatrisch-chirurgische behandeling. Bestudering van de onderzoeksliteratuur leerde dat er aanwijzingen zijn voor een negatieve invloed van bariatrische chirurgie op de mondgezondheid. Cari\u00ebsrisicofactoren als het aantal cariogene bacteri\u00ebn in speeksel, een ontoereikende kwantiteit en kwaliteit van speeksel, gastro-oesofageale reflux en vomeren kunnen prominenter worden. Bovendien veranderen door de nieuwe\r\nanatomie van de gastro-intestinale tractus de voedingsgewoonten. Er zijn ook negatieve effecten van bariatrische chirurgie op het parodontium gevonden. Het is echter denkbaar dat door leefstijl en voedingsgewoonten bij pati\u00ebnten met overgewicht al voorafgaand aan bariatrische chirurgie een slechtere orale gezondheid is ontstaan dan bij vergelijkbare pati\u00ebnten zonder overgewicht. Begeleidingsprogramma\u2019s voor en na bariatrische chirurgie lijken een positief effect te hebben op de mondgezondheid. Het is aanbevelenswaardig meer onderzoek naar de mondgezondheid in relatie tot bariatrische chirurgie te initi\u00ebren.","content":"

In een mondzorgpraktijk viel een patiënt op door veel diepe gecaviteerde cariëslaesies na een bariatrisch-chirurgische behandeling. Bestudering van de onderzoeksliteratuur leerde dat er aanwijzingen zijn voor een negatieve invloed van bariatrische chirurgie op de mondgezondheid. Cariësrisicofactoren als het aantal cariogene bacteriën in speeksel, een ontoereikende kwantiteit en kwaliteit van speeksel, gastro-oesofageale reflux en vomeren kunnen prominenter worden. Bovendien veranderen door de nieuwe anatomie van de gastro-intestinale tractus de voedingsgewoonten. Er zijn ook negatieve effecten van bariatrische chirurgie op het parodontium gevonden. Het is echter denkbaar dat door leefstijl en voedingsgewoonten bij patiënten met overgewicht al voorafgaand aan bariatrische chirurgie een slechtere orale gezondheid is ontstaan dan bij vergelijkbare patiënten zonder overgewicht. Begeleidingsprogramma’s voor en na bariatrische chirurgie lijken een positief effect te hebben op de mondgezondheid. Het is aanbevelenswaardig meer onderzoek naar de mondgezondheid in relatie tot bariatrische chirurgie te initiëren.<\/strong><\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"7","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5140","auteurs":[{"id":"1277","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"W.J. Kl\u00fcter","titel_key":"w_j_kluter","old_id":"0","voorvoegsel":"W.J.","achternaam":"Kl\u00fcter"},{"id":"1759","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"P. Koehestanie","titel_key":"p_koehestanie","old_id":"0","voorvoegsel":"P.","achternaam":"Koehestanie"},{"id":"23","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"C. de Baat","titel_key":"c_de_baat","old_id":"23","voorvoegsel":"C. de","achternaam":"Baat"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/437_441.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt054_02bweb.jpg","rubriek_titel":"Casu\u00efstiek","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/cariesexplosie-na-bariatrische-chirurgie","toegang_niet_leden":false,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt054_02bweb.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt054_02bweb.jpg"},{"id":"4640","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Serie: Communicatie in de tandartspraktijk. Laaggeletterdheid en beperkte gezondheidsvaardigheden","titel_key":"serie_communicatie_in_de_tandartspraktijk_laaggeletterdheid_en_beperkte_gezondheidsvaardigheden","subtitel":"","samenvatting":"Bij ongeveer 36% van de Nederlanders is sprake van onvoldoende of beperkte gezondheidsvaardigheden. Dit komt overwegend voor bij pati\u00ebnten met een lage sociaal-economische status, ouderen en migranten maar ook bij hoger opgeleiden. Tandartsen zijn zich hier vaak niet van bewust. Een pati\u00ebnt met beperkte gezondheidsvaardigheden kan moeite hebben met het begrijpen van uitleg die de tandarts geeft of met het lezen van schriftelijke informatie. De tandarts merkt dat misschien niet direct in het contact maar kan wel signalen opvangen die daarop duiden. Die signalen kunnen vari\u00ebren van het niet volledig invullen van een vragenlijst tot het verkeerd opvolgen van adviezen of stelselmatig niet op de afspraken verschijnen. De tandarts moet daar in zijn taalgebruik rekening mee houden en kan informatiemateriaal zo aanpassen dat het voor iedereen begrijpelijk is. Ook kunnen praktijkmedewerkers zoals balie-assistenten ingelicht worden wat signalen kunnen zijn van beperkte gezondheidsvaardigheden en hoe ze het beste kunnen communiceren met deze pati\u00ebnten.","content":"

Bij ongeveer 36% van de Nederlanders is sprake van onvoldoende of beperkte gezondheidsvaardigheden. Dit komt overwegend voor bij patiënten met een lage sociaal-economische status, ouderen en migranten maar ook bij hoger opgeleiden. Tandartsen zijn zich hier vaak niet van bewust. Een patiënt met beperkte gezondheidsvaardigheden kan moeite hebben met het begrijpen van uitleg die de tandarts geeft of met het lezen van schriftelijke informatie. De tandarts merkt dat misschien niet direct in het contact maar kan wel signalen opvangen die daarop duiden. Die signalen kunnen variëren van het niet volledig invullen van een vragenlijst tot het verkeerd opvolgen van adviezen of stelselmatig niet op de afspraken verschijnen. De tandarts moet daar in zijn taalgebruik rekening mee houden en kan informatiemateriaal zo aanpassen dat het voor iedereen begrijpelijk is. Ook kunnen praktijkmedewerkers zoals balie-assistenten ingelicht worden wat signalen kunnen zijn van beperkte gezondheidsvaardigheden en hoe ze het beste kunnen communiceren met deze patiënten.<\/strong><\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"8","serie_naam":"Communicatie in de tandartspraktijk","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5141","auteurs":[{"id":"1724","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"A.J.E. Smith","titel_key":"a_j_e_smith","old_id":"0","voorvoegsel":"A.J.E.","achternaam":"Smith"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/443_448.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt038_01web.jpg","rubriek_titel":"Onderzoek en wetenschap","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/serie-communicatie-in-de-tandartspraktijk-laaggeletterdheid-en-beperkte-gezondheidsvaardigheden","toegang_niet_leden":false,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt038_01web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt038_01web.jpg"},{"id":"4641","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Serie: Onderwijs en de tandarts anno 2025. Een interfacultaire Landelijke Voortgangstoets Tandheelkunde als toekomstige toetsmethode?","titel_key":"serie_onderwijs_en_de_tandarts_anno_2025_een_interfacultaire_landelijke_voortgangstoets_tandheelkunde_als_toekomstige_toetsmethode","subtitel":"","samenvatting":"De interuniversitaire VoortgangsToets Geneeskunde (iVTG) is een meetinstrument dat bestaat uit ongeveer 200 vragen om de kennisontwikkeling van studenten Geneeskunde tijdens hun studie te meten. De iVTG bestaat uit 4 toetsen per studiejaar. Toekomstige versies van de iVTG zullen waarschijnlijk gebaseerd zijn op geautomatiseerde toetsafname via de computer. Een van de hoofddoelen van de iVTG is om het zogenoemde learning to the test-effect tegen te gaan. Bijkomende voordelen zijn dat studenten en docenten gedetailleerde feedback krijgen over de beheersing van kennis en waar lacunes in kennis of het curriculum bij meerdere instellingen voorkomen. Een voortgangstoets voor het tandheelkundig onderwijs in Nederland is goed denkbaar, omdat de doelstellingen van een voortgangstoets goed aansluiten bij het gemeenschappelijke kader zoals beschreven in het Raamplan Tandheelkunde, dat gedeeld wordt door de huidige 3 tandheelkundeopleidingen. Een basis voor het starten van een voortgangstoets voor de studie tandheelkunde zou de huidige \u2018Overalltoets\u2019 van het ACTA kunnen vormen.","content":"

De interuniversitaire VoortgangsToets Geneeskunde (iVTG) is een meetinstrument dat bestaat uit ongeveer 200 vragen om de <\/strong>kennisontwikkeling van studenten Geneeskunde tijdens hun studie te meten. De iVTG bestaat uit 4 toetsen per studiejaar. Toekomstige versies van de iVTG zullen waarschijnlijk gebaseerd zijn op geautomatiseerde toetsafname via de computer. Een van de hoofddoelen van de iVTG is om het zogenoemde learning to the test-effect tegen te gaan. Bijkomende voordelen zijn dat studenten en <\/strong>docenten gedetailleerde feedback krijgen over de beheersing van kennis en waar lacunes in kennis of het curriculum bij meerdere instellingen voorkomen. Een voortgangstoets voor het tandheelkundig onderwijs in Nederland is goed denkbaar, omdat de doelstellingen van een voortgangstoets goed aansluiten bij het gemeenschappelijke kader zoals beschreven in het Raamplan Tandheelkunde, dat gedeeld wordt door de huidige 3 tandheelkundeopleidingen. Een basis voor het starten van een voortgangstoets voor de studie tandheelkunde zou de huidige ‘Overalltoets’ van het ACTA kunnen vormen.<\/strong><\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"8","serie_naam":"Onderwijs en de tandarts anno 2025","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5142","auteurs":[{"id":"1760","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"S. Draaijer","titel_key":"s_draaijer","old_id":"0","voorvoegsel":"S.","achternaam":"Draaijer"},{"id":"1761","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"J. Donkers","titel_key":"j_donkers","old_id":"0","voorvoegsel":"J.","achternaam":"Donkers"},{"id":"173","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"D.E. van Diermen","titel_key":"d_e_van_diermen","old_id":"173","voorvoegsel":"D.E. van","achternaam":"Diermen"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/449_454.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt073_03web.jpg","rubriek_titel":"Onderzoek en wetenschap","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/serie-onderwijs-en-de-tandarts-anno-2025-een-interfacultaire-landelijke-voortgangstoets-tandheelkunde-als-toekomstige-toetsmethode","toegang_niet_leden":false,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt073_03web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt073_03web.jpg"},{"id":"4642","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Serie: Hora est. Levensduur van restauraties: practicebased onderzoek in Nederland","titel_key":"serie_hora_est_levensduur_van_restauraties_practicebased_onderzoek_in_nederland","subtitel":"","samenvatting":"Hoewel composiet- en indirecte restauraties al vele jaren gebruikt worden in de mondzorg, is er een gebrek aan klinische onderzoeken waarin de overleving van deze in de algemene praktijk geplaatste restauraties wordt onderzocht. De belangrijkste doelstelling van dit promotieonderzoek was de invloed van mogelijke aan de praktijk\/behandelaar-, pati\u00ebnt- en gebitselement\/restauratie gerelateerde risicofactoren op de levensduur van directe restauraties te onderzoeken. Een grote database van elektronische pati\u00ebntendossiers van algemeen practici binnen het practice based researchnetwerk Nijmegen (PBRN) maakte het mogelijk de onderzoeksvragen te beantwoorden. Behandelaars binnen het PBRN plaatsten restauraties met een levensduur van gemiddeld 12 jaar, maar er bestonden aanzienlijke verschillen tussen behandelaars. Individuele pati\u00ebntrisicofactoren zoals algemene gezondheidsscore, parodontale status, risico op bruxisme en vooral cari\u00ebsrisico, spelen een grote rol bij het falen van een restauratie. Restauraties in molaren, restauraties met meerdere behandelde vlakken en restauraties geplaatst in endodontisch behandelde gebitselementen hebben een groter risico op een interventie.","content":"

Hoewel composiet- en indirecte restauraties al vele jaren gebruikt worden in de mondzorg, is er een gebrek aan klinische onderzoeken waarin de overleving van deze in de algemene praktijk geplaatste restauraties wordt onderzocht. De belangrijkste doelstelling van dit promotieonderzoek was de invloed van mogelijke aan de praktijk\/behandelaar-, patiënt- en gebitselement\/restauratie gerelateerde risicofactoren op de levensduur van directe restauraties te onderzoeken. Een grote database van elektronische patiëntendossiers van algemeen practici binnen het practice based researchnetwerk Nijmegen (PBRN) maakte het mogelijk de onderzoeksvragen te beantwoorden. Behandelaars binnen het PBRN plaatsten restauraties met een levensduur van gemiddeld 12 jaar, maar er bestonden aanzienlijke verschillen tussen behandelaars. Individuele patiëntrisicofactoren zoals algemene gezondheidsscore, parodontale status, risico op bruxisme en vooral cariësrisico, spelen een grote rol bij het falen van een restauratie. Restauraties in molaren, restauraties met meerdere behandelde vlakken en restauraties geplaatst in endodontisch behandelde gebitselementen hebben een groter risico op een interventie.<\/strong><\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"8","serie_naam":"Hora est","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5143","auteurs":[{"id":"1762","gebruiker":"35","groep":"3","naam":"M. Laske","titel_key":"m_laske","old_id":"0","voorvoegsel":"M.","achternaam":"Laske"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/457_460.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt069_02web.jpg","rubriek_titel":"Onderzoek en wetenschap","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/serie-hora-est-levensduur-van-restauraties-practicebased-onderzoek-in-nederland","toegang_niet_leden":false,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt069_02web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt069_02web.jpg"},{"id":"4643","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Management van niet-gecaviteerde approximale cari\u00ebslaesies","titel_key":"management_van_niet_gecaviteerde_approximale_carieslaesies","subtitel":"Cariologie","samenvatting":"Het doel van het onderzoek was het in Nieuw-Zeeland, Duitsland en de Verenigde Staten iden tificeren van belemmeringen en randvoorwaarden bij tandartsen voor omgaan met niet gecaviteerde approximale cariëslaesies door niet- of micro-invasieve behandeling (NI\/MI) in plaats van invasieve restaura...","content":"

Het doel van het onderzoek was het in Nieuw-Zeeland, Duitsland en de Verenigde Staten iden tificeren van belemmeringen en randvoorwaarden bij tandartsen voor omgaan met niet gecaviteerde approximale cariëslaesies door niet- of micro-invasieve behandeling (NI\/MI) in plaats van invasieve restauratieve behandelingen.<\/p>\r\n

Daartoe werden semi-gestructureerde interviews afgenomen over behandeling van niet-gecaviteerde approximale cariëslaesies (röntgenologisch beperkt tot glazuur of het buitenste dentine). Er werden 12 tandartsen uit Nieuw-Zeeland, 12 uit Duitsland en 20 afkomstig van de staat Michigan in de Verenigde Staten geïnterviewd. Tandartsen werden gerekruteerd via de sneeuwbalmethode (deelnemers werden geworven door participanten aan het onderzoek). De interviews werden telefonisch afgenomen, gebaseerd op het Theoretical Domains Framework.<\/p>\r\n

De volgende barrières werden geïdentificeerd om af te zien van NI\/MI: ontbrekende opvolging van mondhygiëne-instructies of een hoog cariësrisico, financiële druk en een geringe vergoeding voor NI\/MI, geen steun van collega’s en praktijkleiders, gebrek aan professionele educatie, behandeling gebaseerd op wat men heeft geleerd tijdens de opleiding en de angst voor ongewenste gevolgen van NI\/MI.<\/p>\r\n

De volgende constructieve opties werden geïdentificeerd: de professionele overtuiging dat remineralisatie kan optreden van initiële approximale cariëslaesies en dat de cariëslaesies arrested<\/i> kunnen worden, het inzicht dat restaureren het gebitselement verzwakt en daardoor in de restauratiecyclus belandt, deel uitmakend van een goed geïnformeerd team met ondersteunende collega’s in een stimulerende werkomgeving, werken in een team van bekwame en getrainde zorgverleners ten aanzien van NI\/MI, beschikken over de nodige faciliteiten, continue bijgeschoold via PAOT, lidmaatschap van professionele groepen en een gevoel van professionele alsmede persoonlijke voldoening om te handelen in het belang van de patiënt. Financiële overwegingen werden vaker genoemd door de Duitse en Amerikaanse deelnemers, terwijl voortgezet onderwijs meer de focus van de deelnemers uit Nieuw-Zeeland was.<\/p>\r\n

Conclusie. <\/b>Management van niet-gecaviteerde approximale laesies werd beïnvloed door talrijke factoren, waarvan sommige in verband staan met het implementeren van evidencebased managementstrategieën in de praktijk.<\/p>\r\n

Bron<\/h4>\r\n

Schwendicke F, Foster Page LA, et al<\/em>. To fill or not to fill: a qualitative crosscountry study on dentists’ decisions in managing non-cavitated proximal caries lesions. Implement Sci 2018; 13: 54.<\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"14","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5144","auteurs":[{"id":"265","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"R.J.M. Gruythuysen","titel_key":"r_j_m_gruythuysen","old_id":"265","voorvoegsel":"R.J.M. ","achternaam":"Gruythuysen"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/463_465.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/cariologie_logo.jpg","rubriek_titel":"Excerpten","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/management-van-niet-gecaviteerde-approximale-carieslaesies","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/cariologie_logo.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/cariologie_logo.jpg"},{"id":"4644","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Vervangen of repareren van defecte restauraties?","titel_key":"vervangen_of_repareren_van_defecte_restauraties","subtitel":"Restauratieve Tandheelkunde","samenvatting":"Een van de kenmerken van weefselsparende tandheelkunde betreft het opteren voor repareren in plaats van altijd vervangen van defecte restauraties. Ofschoon een aantal onderzoeken hoge overlevingspercentages van gerepareerde restauraties hebben laten zien, blijken tandartsen terughoudend te zijn in h...","content":"

Een van de kenmerken van weefselsparende tandheelkunde betreft het opteren voor repareren in plaats van altijd vervangen van defecte restauraties. Ofschoon een aantal onderzoeken hoge overlevingspercentages van gerepareerde restauraties hebben laten zien, blijken tandartsen terughoudend te zijn in het repareren van defecte restauraties. Wellicht zou een systematisch uitgevoerd onderzoek daar verandering in kunnen brengen. Het doel van het onderhavige onderzoek was om de overleving van gerepareerde, verzegelde en gerenoveerde defecte restauraties in blijvende gebitselementen te vergelijken met de overleving van defecte restauraties die totaal werden vervangen.<\/p>\r\n

Volgens beproefde methoden werden 7 elektronische databestanden door 2 onafhankelijk opererende onderzoekers doorgepluisd en beoordeeld. Onderzoeken waarin defecte amalgaam- en composietrestauraties in blijvende gebitselementen waren vervangen en die in een gecontroleerd en\/of gerandomiseerd onderzoek van 2 jaar of langer waren vergeleken met gerepareerde, verzegelde of gerenoveerde defecte restauraties werden geïncludeerd.<\/p>\r\n

In totaal werden 5.554 publicaties opgespoord waarvan 10 uiteindelijk werden geanalyseerd. De resultaten van de geïncludeerde onderzoeken staan in tabel 1 vermeld.<\/p>\r\n

\"\"<\/p>\r\n

Tabel 1<\/strong>. Overzicht van resultaten van vergelijkende onderzoeken tussen repareren, verzegelen en renoveren enerzijds en vervangen van defecte restauraties anderzijds.<\/em><\/p>\r\n

Conclusie. <\/b>De weefselsparende behandelopties repareren, verzegelen en renoveren wijken niet significant af van het totaal vervangen van defecte amalgaam- en composietrestauraties in blijvende gebitselementen met betrekking tot overlevingsduur.<\/p>\r\n

Bron<\/h4>\r\n

Martins BMC, Silva EJNLD, Ferreira DMTP, Reis KR, Fidalgo TKDS<\/em>. Longevity of defective direct restorations treated by minimally invasive techniques or complete replacement in permanent teeth: A systematic review. J Dent 2018; 78: 22-30.<\/p>\r\n

 <\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"14","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5145","auteurs":[{"id":"222","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"J.E. Frencken","titel_key":"j_e_frencken","old_id":"222","voorvoegsel":"J.E.","achternaam":"Frencken"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/463_465.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/restauratieve_tandheelkunde_logo.jpg","rubriek_titel":"Excerpten","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/vervangen-of-repareren-van-defecte-restauraties","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/restauratieve_tandheelkunde_logo.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/restauratieve_tandheelkunde_logo.jpg"},{"id":"4645","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Een kind, een tand?","titel_key":"een_kind_een_tand","subtitel":"Basiswetenschappen","samenvatting":"In wereldwijd onderzoek naar bio-archeologische resten wordt regelmatig aangetoond dat vrouwen een mindere mondgezondheid zouden hebben gehad, met een duidelijk hoger aantal door cariës aangetaste gebitselementen dan mannen. Ook in de huidige samenleving wordt waargenomen dat vrouwen meer cari&...","content":"

In wereldwijd onderzoek naar bio-archeologische resten wordt regelmatig aangetoond dat vrouwen een mindere mondgezondheid zouden hebben gehad, met een duidelijk hoger aantal door cariës aangetaste gebitselementen dan mannen. Ook in de huidige samenleving wordt waargenomen dat vrouwen meer cariës hebben, meer parodontale problemen, meer erosie en gingivitis ten gevolge van zwangerschap(pen). Naast de noodzakelijke aanwezigheid van bepaalde bacteriesoorten, zijn er ook factoren in het spel als levensstijl, sociale status en biologische predisposities zoals hormoonspiegels. Een verhoogde oestrogeenspiegel en een lagere speekselvloed zouden hier een rol kunnen spelen. In dit onderzoek werd de hypothese getoetst dat in de oudheid de vrouwelijke fysiologie leidde tot de aanwezigheid van meer cariës.<\/p>\r\n

Op 12 Zuid-Amerikaanse archeologische sites werden de resten van 481 individuen onderzocht op markers voor mondgezondheid, zoals cariës, gebitselementverlies, diepe cariës en glazuurhypoplasie. Deze werden gerelateerd aan gegevens over de vruchtbaarheid en de manier van voorzien in levensonderhoud. Meer cariës en voortijdig verlies van gebitselementen werd gevonden in gemeenschappen waar landbouw werd bedreven vergeleken met jagers en vissers. De resultaten suggereerden dat dieet en culturele gebruiken de belangrijkste factoren waren die de mondgezondheid beïnvloedden en dat het effect van vrouwelijke hormonen mogelijk door deze factoren werden gemaskeerd. Deze resultaten dragen bij aan de discussie over de beschikbaarheid van micronutriënten in die tijd als factor in de cariëservaring van zwangere vrouwen, gezien hun specifieke voedingsbehoeften in die periode.<\/p>\r\n

Conclusie. <\/b>In gemeenschappen die leefden van landbouw werden meer cariësgerelateerde problemen aangetroffen, vooral bij vrouwen.<\/p>\r\n

Bron<\/h4>\r\n

Carvalho MRG, Pezo-Lanfranco L, Eggers S<\/em>. “One tooth one child”: evaluating the effects of diet and fertility on the oral health of women from archeological sites in South America. Eur J Oral Sci 2019; 127: 52-64.<\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"14","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5146","auteurs":[{"id":"528","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"J.H.G. Poorterman","titel_key":"j_h_g_poorterman","old_id":"528","voorvoegsel":"J.H.G.","achternaam":"Poorterman"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/463_465.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/basiswetenschappen_logo.jpg","rubriek_titel":"Excerpten","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/een-kind-een-tand","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/basiswetenschappen_logo.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/basiswetenschappen_logo.jpg"},{"id":"4646","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Komvormige slijtage: meer dan een erosieve uitdaging","titel_key":"komvormige_slijtage_meer_dan_een_erosieve_uitdaging","subtitel":"Basiswetenschappen","samenvatting":"Hoe komvormige defecten en groeven in het occlusale tandoppervlak ontstaan is nog steeds onduidelijk. In hoeverre mechanische belasting in combinatie met erosie daarbij een rol speelt leidt tot discussie. Het doel van dit onderzoek was na te gaan welke factoren een rol spelen bij het ontstaan van ko...","content":"

Hoe komvormige defecten en groeven in het occlusale tandoppervlak ontstaan is nog steeds onduidelijk. In hoeverre mechanische belasting in combinatie met erosie daarbij een rol speelt leidt tot discussie. Het doel van dit onderzoek was na te gaan welke factoren een rol spelen bij het ontstaan van komvormige defecten in vitro<\/i> om het klinische proces te verduidelijken.<\/p>\r\n

Voor het onderzoek werden 48 derde molaren in 6 groepen onderverdeeld en in een oplossing gelegd met een pH van 4,8 of 5,5, waarbij een verschillende belasting plaatsvond: geen belasting (0N-groep, controle), 30 N (30N-groep) of 50 N (50N-groep) (n = 8 per groep). Vooraf en na 3 maanden belasting (1.422.000 laadcycli) werden de gebits–elementen driedimensionaal gescand, waarbij gebruiktgemaakt werd van een contactloze profilometer. Aan de hand van subtractie werd het hoogte- en volumeverlies berekend. Met behulp van een elektronenmicroscoop, een lichtmicroscoop en micro-computertomografie werden beelden verkregen van de slijtage en de komvormige laesies.<\/p>\r\n

Het gemiddelde weefselverlies in hoogte en volume bij pH 5,5 was respectievelijk 54 μm en 3,4 mm3<\/sup> (0N), 52 μm en 3,4 mm3<\/sup> (30N) en 58 μm en 3,7 mm3<\/sup> (50N), zonder statistisch significante verschillen. Het gemiddelde hoogte- en volumeverlies bij pH 4,8 was respectievelijk 135 μm en 8,7 mm3<\/sup> (0N), 172 μm en 12,6 mm3<\/sup> (30N) en 266 μm en 17,8 mm3<\/sup> (50N), statistisch significant bij 0N en 50N (p < 0,002). Komvormige laesies hadden zich alleen gevormd bij een pH van 4,8, in de 30N- en 50N-groepen.<\/p>\r\n

Conclusie. <\/b>De resultaten van dit onderzoek tonen aan dat een komvormige laesie volledig in het glazuur kan ontstaan, waarbij een mechanische belasting naast erosie een vereiste is.<\/p>\r\n

Bron<\/h4>\r\n

Ruben JL, Roeters FJM, Truin GJ, Loomans BAC, Huysmans MCDNJM<\/em>. Cup-shaped tooth wear defects: more than erosive challenges? Caries Res 2019; 53: 467-474.<\/p>\r\n

Een Nederlandstalige, verkorte bewerking van dit artikel zal binnenkort in een van de edities van dit tijdschrift verschijnen.<\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"14","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5147","auteurs":[{"id":"224","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"D.L. Gambon","titel_key":"d_l_gambon","old_id":"224","voorvoegsel":"D.L.","achternaam":"Gambon"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/463_465.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/basiswetenschappen_logo.jpg","rubriek_titel":"Excerpten","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/komvormige-slijtage-meer-dan-een-erosieve-uitdaging","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/basiswetenschappen_logo.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/basiswetenschappen_logo.jpg"},{"id":"4647","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Vrijkomen van monomeren uit composiet restauratiemateriaal op lange termijn","titel_key":"vrijkomen_van_monomeren_uit_composiet_restauratiemateriaal_op_lange_termijn","subtitel":"Materiaalkunde","samenvatting":"Voor velen is een composietrestauratiemateriaal de opvolger van amalgaam. Echter, laboratoriumonderzoeken hebben aangetoond dat stoffen uit dit materiaal vrijkomen die biotoxisch kunnen zijn. Ofschoon aantoonbaar bewijs ontbreekt dat deze stoffen schadelijk zijn voor de volksgezondheid, moet men bed...","content":"

Voor velen is een composietrestauratiemateriaal de opvolger van amalgaam. Echter, laboratoriumonderzoeken hebben aangetoond dat stoffen uit dit materiaal vrijkomen die biotoxisch kunnen zijn. Ofschoon aantoonbaar bewijs ontbreekt dat deze stoffen schadelijk zijn voor de volksgezondheid, moet men bedacht zijn op nadelige effecten op de lange termijn. Het doel van het onderhavige onderzoek was om stoffen die uit 8 composietrestauratiematerialen vrijkomen 1 jaar lang te evalueren.<\/p>\r\n

\"\"<\/figure>\r\n
(Fotograaf: Joost Hoving)<\/figure>\r\n

Per onderzocht composiet werden 18 cilindrische proefstukjes vervaardigd in gestandaardiseerde witte teflon mallen met een diameter van 6 mm en een dikte van 2 mm. De uitgeharde proefstukjes werden in 3 extractieoplossingen (water, kunstspeeksel en ethanol) gedompeld en op 37° C op een donkere plaats bewaard. De oplossingen werden gedurende 1 jaar wekelijks ververst. De proefstukjes werden door middel van een op spectrometrie gebaseerd meetinstrument geanalyseerd.<\/p>\r\n

De monomeren BisEMA3, BisEMA6, BisEMA10, BisGMA, CQ, HEMA, TCD-DI-HEA, TEGDMA, UDMA werden in de proefstukjes gemeten. Afhankelijk van het merk composiet en de extractieoplossing kwamen sommige monomeren (BisGMA, HEMA, UDMA) vrij gedurende de gehele proefperiode. Bij gebruik van ethanol kwam meer monomeer vrij. In kunstspeeksel werd na 8-10 weken geen monomeer meer waargenomen.<\/p>\r\n

Conclusie. <\/b>Het onderzoek toonde aan dat geringe hoeveelheden monomeer vrijkwamen uit de geteste composietrestauratiematerialen indien de extractieoplossing wekelijks werd ververst.<\/p>\r\n

Naschrift auteurs.<\/b> Verschillende fysiologische voorwaarden zoals speeksel en stroomsnelheid ervan, opname in het darmstelsel en de metabole klaringmechanismen moeten in overweging worden genomen bij onderzoek naar de mate van toxiciteit van de vrijgekomen stoffen uit composiet. Zelfs indien het vrijgekomen monomeer op korte termijn niet tot een gezondheidsrisico leidt, moet het potentiële risico op lange termijn worden onderzocht. Het vrijkomen van monomeren uit composietmaterialen op lange termijn en de chronische blootstelling eraan moeten niet weggewuifd worden in het bepalen van algemeen gezondheidsrisico.<\/p>\r\n

Bron<\/h4>\r\n

Putzeys E, Nys S, Cokic SM, et al<\/em>. Long-term elution of monomers from resin-based dental composites. Dent Mater 2019; 35: 477-485.<\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"14","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5148","auteurs":[{"id":"222","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"J.E. Frencken","titel_key":"j_e_frencken","old_id":"222","voorvoegsel":"J.E.","achternaam":"Frencken"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/463_465.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/materiaalkunde_logo.jpg","rubriek_titel":"Excerpten","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/vrijkomen-van-monomeren-uit-composiet-restauratiemateriaal-op-lange-termijn","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/materiaalkunde_logo.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/excerpten_afb\/materiaalkunde_logo.jpg"},{"id":"4648","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Niet-carieuze cervicale laesies","titel_key":"niet_carieuze_cervicale_laesies","subtitel":"Boek","samenvatting":"P.V. Soares, J.O. Grippo (eds.)Noncarious cervical lesions andcervical dentin hypersensitivity:etiology, diagnosis, and treatmentHanover Park: QuintessencePublishing Co. Inc., 2017196 bl, geïll. € 155,00ISBN 978 0 86715 714 7\r\nDe eerste indruk is een mooi boek met een indrukwekkend lange...","content":"

\"\"\r\n

P.V. Soares, J.O. Grippo (eds.)
Noncarious cervical lesions andcervical dentin hypersensitivity:etiology, diagnosis, and treatment
Hanover Park: QuintessencePublishing Co. Inc., 2017
196 bl, geïll. € 155,00
ISBN 978 0 86715 714 7<\/strong><\/p>\r\n

De eerste indruk is een mooi boek met een indrukwekkend lange lijst van auteurs over een belangrijk onderwerp. Het bevat veel klinisch beeld en tekeningen. Wat opvalt is dat dentin hypersensitivity<\/i> summier wordt behandeld. Niets over Brännström, diagnose bij uitsluiting, het meten en vastleggen van de ernst of de invloed op kwaliteit van leven; hoe je dit meet en hoe je dit vastlegt. Ook het algemeen aanvaarde behandelprotocol gebaseerd op het advies van de Canadian Advisory Board on Dentin Hypersensitivity ontbreekt. Mogelijke behandelingen worden wel besproken maar zonder wetenschappelijk oordeel over het effect.<\/p>\r\n<\/figure>\r\n

De niet-carieuze cervicale laesie krijgt veel meer aandacht. Vroegdiagnostiek ontbreekt, maar als de laesie er eenmaal is gaat het boek helemaal los over het ontstaan, stress, fiction<\/i> en biocorrosie, klinische analyse, diagnose en behandeling. Men haalt alles uit de kast. Zo staat er “full mouth radiographic analysis and comprehensive oral examination are the basis tools for establishing an etiological differential diagnosis for cervical dental hypersensitivity and non-carious lesions”<\/i>. Niet duidelijk is echter wat op de röntgenafbeeldingen moet worden gezien om de betreffende patiënt te helpen. Hier en daar lijken de onderwerpen wat overtrokken, maar op zich is er niets mis.<\/p>\r\n

De hoofdstukken over de behandelingen geven een goed beeld van wat wel en niet mogelijk is. Wat betreft de niet-restauratieve behandelingen worden de mogelijkheden besproken van occlusale correcties, chemische preparaten en lasers om vooral dentinegevoeligheid te behandelen. Bij de restauratieve behandelingen gaat de voorkeur duidelijk uit naar restauratie met composieten, directe, direct-indirecte en indirecte restauraties. Over glasionomeercementen wordt weinig geschreven omdat “poor esthetics and low wear resistance”<\/i> de toepasbaarheid beperken. In hoofdstuk 10 worden de mogelijkheden beschreven om de blootliggende tandhals weer met gingiva te bedekken. Ook dit hoofdstuk is voorzien van mooi klinisch beeld. Helaas niet duidelijk genoeg om vertrouwen te krijgen om zelf het mes ter hand te nemen.<\/p>\r\n

 <\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"12","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5149","auteurs":[{"id":"432","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"C. van Loveren","titel_key":"c_van_loveren","old_id":"432","voorvoegsel":"C. van","achternaam":"Loveren"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/469.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt044_web.jpg","rubriek_titel":"Media","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/niet-carieuze-cervicale-laesies","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt044_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt044_web.jpg"},{"id":"4649","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Rehabilitatie van de gecompromitteerde oudere pati\u00ebnt","titel_key":"rehabilitatie_van_de_gecompromitteerde_oudere_patient","subtitel":"Boek","samenvatting":"A. Mersel (ed.)Oral rehabilitation for compromised and elderly patientsNew York: Springer, 2019196 bl, geïll. € 141,69ISBN 978 3 319 76128 2E-book € 107,09ISBN 978 3319 76129 9\r\nDe aantrekkelijke titel 'Oral rehabilitation for compromised and elderly patients' klinkt veelbelovend en...","content":"

\"\"\r\n

A. Mersel (ed.)<\/strong>
Oral rehabilitation for compromised and elderly patients<\/strong>
New York: Springer, 2019<\/strong>
196 bl, geïll. € 141,69<\/strong>
ISBN 978 3 319 76128 2<\/strong>
E-book € 107,09<\/strong>
ISBN 978 3319 76129 9<\/strong><\/p>\r\n

De aantrekkelijke titel 'Oral rehabilitation for compromised and elderly patients' klinkt veelbelovend en wekt de indruk dat dit boek gaat over hoe optimale mondzorg verleend zou kunnen worden aan oudere patiënten. Onder redactie van professor dr. Mersel is een aantal internationale auteurs gevraagd inzicht te geven in herstelmogelijkheden van tandheelkundige problemen bij ouderen. Het boek doet in 11 hoofdstukken een poging een overzicht te geven van een breed scala aan tandheelkundige disciplines. Opvallend is dat de benadering in bijvoorbeeld de hoofdstukken parodontologie, endodontologie, cariologie, ART en prothetiek vooral behandeltechnisch van aard is. Tussen de hoofstukken zit frequent onnodige overlap. Af en toe worden preventieve adviezen gegeven, maar het boek gaat voorbij aan de wijze waarop dit multidisciplinair vormgegeven zou kunnen worden.<\/p>\r\n<\/figure>\r\n

Wel geeft het een overzicht van alle denkbare behandelmogelijkheden en de huidige stand van tandheelkundige zaken voor de oudere patiënt. De inhoud van het boek is sterk gericht op het behandelen van het tandheelkundige probleem. Hierin verschilt de aanpak van hoe in Nederland wordt geprobeerd de mondzorgverlening aan ouderen vorm te geven. Deze is meer gericht op het streven naar levensloopbestendige mondgezondheid, waarbij het belangrijk is een individueel zorgplan voor de ouderen op te stellen aan de hand van een gestandaardiseerde probleeminventarisatie.<\/p>\r\n

De hoop in dit boek een dergelijk relevant stappenplan te vinden, komt helaas niet uit. Daardoor is het niet van meerwaarde en lijkt het ook minder geschikt voor de algemene praktijk of voor degenen die zich willen toeleggen op de zorgverlening aan (kwetsbare) ouderen.<\/p>\r\n

 <\/p>","datum":"2019-09-06 00:00:00","rubriek":"12","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"249","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5150","auteurs":[{"id":"92","gebruiker":"0","groep":"0","naam":"P.C. Bots-van \u2019t Spijker","titel_key":"p_c_bots_van_t_spijker","old_id":"92","voorvoegsel":"P.C. ","achternaam":"Bots-van \u2019t Spijker"}],"has_download":"uploads\/uitgave_import\/469.pdf","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/19ntvt052_web.jpg","rubriek_titel":"Media","uitgave_titel":"september 2019","url":"\/artikel\/126\/9\/rehabilitatie-van-de-gecompromitteerde-oudere-patient","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/19ntvt052_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/19ntvt052_web.jpg"},{"id":"4650","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Nieuw schooljaar: start campagne \u2018Tand eruit? Tand erin!\u2019","titel_key":"nieuw_schooljaar_start_campagne_tand_eruit_tand_erin","subtitel":"","samenvatting":"Met de start van het nieuwe schooljaar en sportseizoen lanceerden deze week de KNMT en de Nederlandse Vereniging voor Endodontologie (NVvE) de campagne ‘Tand eruit? Tand erin!’. De belangrijkste boodschap in de campagne is dat een verloren blijvende tand meteen teruggeplaatst moet worden...","content":"

Met de start van het nieuwe schooljaar en sportseizoen lanceerden deze week de KNMT en de Nederlandse Vereniging voor Endodontologie (NVvE) de campagne ‘Tand eruit? Tand erin!’. De belangrijkste boodschap in de campagne is dat een verloren blijvende tand meteen teruggeplaatst moet worden en dat men meteen naar de tandarts gaat om ergere schade te voorkomen. Daarnaast is het voor ouders of verzorgers belangrijk te weten dat een melktand nooit teruggeplaatst mag worden omdat ander het onderliggende gebitselement beschadigd kan worden. Wel wordt geadviseerd dan toch naar een tandarts te gaan.<\/p>\r\n

Tijdens sporten, buitenspelen of stoeien, kan het gebeuren dat een kind een tand verliest. Gebleken is dat veel ouders en verzorgers niet weten wat ze op dat moment moeten doen. Vanaf 2 september hangen in de tandartspraktijken die bij de KNMT zijn aangesloten posters waarop wordt uitgelegd welke stappen men moet nemen. Tandartsen wordt verzocht hun patiënten te attenderen op de publiekscampagne. Op de voorlichtingswebsite Allesoverhetgebit.nl<\/a> kan de A3-poster gratis worden gedownload, zodat die ook op scholen en sportclubs kan worden opgehangen. Bovendien zijn er informatiekaartjes beschikbaar gesteld, die tandartsen kunnen meegeven aan patiënten die nauw betrokken zijn bij jeugdactiviteiten.<\/p>\r\n

\"Beeld:De KNMT en de NVvE zijn ervan overtuigd dat er meer blijvende tanden kunnen worden gered indien ouders of verzorgers in geval van een tandongeluk weten wat ze moeten doen. De ervaring leert dat ze met het kind in eerste instantie naar de spoedeisende hulp of huisarts gaan, terwijl ze bij een tandarts moeten zijn. Daardoor gaat veel tijd verloren. ”Alhoewel tandartsen veel patiënten zien met een tand eruit overkomt het je als individu hopelijk zelden”<\/i>, zegt KNMT-voorzitter Wolter Brands. “Het is dus vrij logisch dat mensen niet weten wat ze moeten doen. Het is belangrijk snel en goed te handelen: als je dat niet doet, kun je een tand kwijtraken. Daarom dragen wij deze boodschap zo nadrukkelijk uit. En dat zullen we blijven doen, want er staan steeds weer nieuwe trainers langs de sportvelden en er komen steeds weer nieuwe ouders bij.” <\/i><\/p>\r\n

(Bron: KNMT, 30 augustus 2019<\/a>)<\/p>","datum":"2019-09-04 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5151","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190902_thk_nieuw_schooljaar_en_sportseizoen_start_campagne_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/nieuw-schooljaar-start-campagne-tand-eruit-tand-erin","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190902_thk_nieuw_schooljaar_en_sportseizoen_start_campagne_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190902_thk_nieuw_schooljaar_en_sportseizoen_start_campagne_web.jpg"},{"id":"4633","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Dragonfish-tanden als inspiratie voor nieuw keramiek","titel_key":"dragonfish_tanden_als_inspiratie_voor_nieuw_keramiek","subtitel":"","samenvatting":"De tanden van de draakvisachtige Aristostomias scintillans zijn extreem hard, scherp en transparant. Ook reflecteren de tanden nauwelijks opvallend licht. Daarmee vormen ze een dodelijk wapen voor prooidieren. De unieke samenstelling van deze tanden was aanleiding voor onderzoekers van de Universiteit van California in de Verenigde Staten om de tandstructuur van 40 tanden van de dragonfish nader te onderzoeken. ","content":"

De tanden van de draakvisachtige Aristostomias scintillans<\/i> zijn extreem hard, scherp en transparant. Ook reflecteren de tanden nauwelijks opvallend licht. Daarmee vormen ze een dodelijk wapen voor prooidieren.<\/p>\r\n

De unieke samenstelling van deze tanden was aanleiding voor onderzoekers van de Universiteit van California in de Verenigde Staten om de tandstructuur van 40 tanden van de dragonfish nader te onderzoeken. Ze maakten daarbij gebruik van een combinatie van elektronenmicroscopie en massa-spectrometrie en ontdekten de aanwezigheid van 20 nm kleine kristallen van hydroxyapatiet.<\/p>\r\n

Net als humane tanden bleek dat de tanden van Aristostomias<\/i> zijn opgebouwd uit een dentine- en een glazuurlaag. De incisale rand van de tanden heeft een radius van 1-2 µm en is daarmee scherper dan de tanden van een piranha. De dentinelaag is opgebouwd uit 5 nm kleine staafjes ingebed in een collagene matrix die zo een amorfe structuur vormen. In het dentine werden geen dentinetubuli aangetroffen. De glazuurlaag is voor 80% gemineraliseerd en bestaat uit hydroxyapatiet kristallen van 5 x 20 nm die onder een hoek op elkaar gestapeld zijn.<\/p>\r\n

De nieuwe bevindingen inspireren de onderzoekers om te kijken of het mogelijk is transparante en sterke nieuwe materialen te ontwikkelen op basis van nanokristallen en keramiek.<\/p>\r\n

(Bron: Matter, 5 juni 2019<\/a>)<\/p>","datum":"2019-08-28 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5134","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190628_dragonfish_tanden_als_inspiratie_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/dragonfish-tanden-als-inspiratie-voor-nieuw-keramiek","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190628_dragonfish_tanden_als_inspiratie_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190628_dragonfish_tanden_als_inspiratie_web.jpg"},{"id":"4634","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Behandeling herstelt immuunstatus bij chronische parodontitis","titel_key":"behandeling_herstelt_immuunstatus_bij_chronische_parodontitis","subtitel":"","samenvatting":"De initiële behandeling van chronische parodontitis zorgt na 3 weken voor een herstel van de immuunstatus van circulerende afweercellen. De immuunstatus van die afweercellen wordt dan vergelijkbaar met de immuunstatus van een controlegroep zonder parodontitis.\r\nOnderzoekers van de Stanford Univ...","content":"

De initiële behandeling van chronische parodontitis zorgt na 3 weken voor een herstel van de immuunstatus van circulerende afweercellen. De immuunstatus van die afweercellen wordt dan vergelijkbaar met de immuunstatus van een controlegroep zonder parodontitis.<\/p>\r\n

Onderzoekers van de Stanford University in de Verenigde Staten vergeleken in een prospectief onderzoek de verhoudingen waarin in het bloed circulerende afweercellen voorkwamen en welke biologische afweerreacties geactiveerd waren bij 14 patiënten met chronische parodontitis en 14 gezonde vrijwilligers. Met moderne technieken en machine learning<\/i>-analysemethoden, waaronder massacytometrie, werd de immuunstatus van de afweercellen bepaald nadat ze blootgesteld waren aan Porphyromonas gingivalis<\/i>-lipopolysaccharide (Pg<\/i>LPS) of een mix van cytokines. Drie weken na de initiële behandeling werd van 9 patiënten en 7 vrijwilligers een vervolgmeting gedaan.<\/p>\r\n

De onderzoekers toonden aan dat chronische parodontitis geen invloed had op de verhoudingen waarin immuuncellen voorkomen in het bloed. Wel werden afwijkende activatiepatronen in neutrofiele granulocyten, monocyten en natural killer<\/i>-cellen aangetroffen. Verrassend was dat stimulatie van de afweercellen met Pg<\/i>LPS tot een activatie van de afweercellen leidde terwijl een mix van cytokines juist een dempend effect had. Parodontale behandeling bij de patiënten leidde tot een herstel van de immuunstatus na 3 weken.<\/p>\r\n

(Bron: Journal of Dental Research, 21 juni 2019<\/a>)<\/p>","datum":"2019-08-26 00:00:00","rubriek":"4","serie_naam":"","thema_naam":"","thema_id":"0","uitgave":"0","koppel_type":"artikel","koppel_id":"5135","auteurs":[],"has_download":"","afbeelding":"https:\/\/www.ntvt.nl\/uploads\/artikel\/190705_thk_behandeling_herstelt_immuunstatus_web.jpg","rubriek_titel":"Actueel","uitgave_titel":null,"url":"\/nieuws\/behandeling-herstelt-immuunstatus-bij-chronische-parodontitis","toegang_niet_leden":true,"afbeelding_thumb":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/cropped\/80\/80\/uploads\/artikel\/190705_thk_behandeling_herstelt_immuunstatus_web.jpg","afbeelding_large":"https:\/\/www.ntvt.nl\/images\/resized\/2048\/1000\/uploads\/artikel\/190705_thk_behandeling_herstelt_immuunstatus_web.jpg"},{"id":"4625","gebruiker":"0","groep":"0","titel":"Roken en endodontische behandeling van invloed op esthetiek veneers","titel_key":"roken_en_endodontische_behandeling_van_invloed_op_esthetiek_veneers","subtitel":"","samenvatting":"Dr. Marco Gresnigt beantwoordt in 4 videofilmpjes vragen van de redactie naar aanleiding van zijn onderzoeken naar keramische laminaat veneerrestauraties. Lees Lees hier meer over deze 2 langetermijnonderzoeken en kijk wat Marco Gresnigt aan adviezen over veneersrestauraties geeft. ","content":"

Keramische laminaat veneerrestauraties in het front presteren na 10 jaar significant beter dan indirecte composietrestauraties. Om langdurig resultaat te behalen blijkt ook dat bij 50% of meer blootliggend dentine gecementeerd moet worden met de Immediate Dentin Sealing (IDS)-techniek. Dit blijkt uit 2 onderzoeken van de Universiteit van Groningen.<\/p>\r\n

Dr. Marco Gresnigt en zijn team van onderzoekers gebruikten voor het eerste onderzoek een split mouth-ontwerp waarin bij 11 patiënten zowel keramische veneers (24) als indirecte composietveneers (24) werden geplaatst. De inclusie van patiënten werd gestopt nadat er duidelijke verschillen waren tussen beide groepen.  Gresnigt vertelt: \"De indirecte composietveneers presteerden significant slechter op esthetische eigenschappen zoals oppervlaktegladheid en kleur na 10 jaar klinische dienst. Daarbij fractureerden de composietrestauraties meer en werd vaker chipping waargenomen.\"<\/i><\/p>\r\n

In het tweede onderzoek werden bij een groep van 104 patiënten 384 keramische veneers geplaatst. Bestaande composietrestauraties van goede kwaliteit werden niet verwijderd, terwijl ook endodontisch behandelde gebitselementen meegenomen werden in het onderzoek. Het effect van roken, de aanwezigheid van een endodontische behandeling en het overlappen van bestaande restauraties door een keramische veneerrestauratie, bleken niet tot een lagere overleving van de keramische veneerrestauraties te leiden. Zowel roken als een endodontische behandeling bleken echter wel van invloed op de esthetische kwaliteit na 11 jaar. \"De indirecte keramische veneerrestauraties presteerden erg goed na 11 jaar klinische dienst met een overleving van 99% in de laatste 7 jaar (1 faalde). Ook de ‘lastige patiënten’ bij wie veel dentine bloot lag, zoals bij amelogenesis imperfecta, werden niet uitgesloten. Waneer hier een IDS werd toegepast had dit een significant beter resultaat”,<\/i> aldus Gresnigt.<\/p>\r\n

(Bronnen: Journal of Dentistry<\/a> en Dental Materials<\/a>, juli 2019)<\/p>\r\n

Wat zijn je 3 belangrijkste overwegingen om wel of geen veneer te maken?<\/h3>\r\n

 <\/p>\r\n