Onderzoeksmethoden in de tandheelkunde 8. Methoden om longitudinale verschillen in botdensiteit te detecteren: digitale subtractie

View the english summary Open PDF (162.43 KB)

Subtractieradiografie is in 1934 ontwikkeld door de Nederlandse radioloog B. Ziedses des Plantes. Subtractie berust op het van elkaar aftrekken van twee röntgenopnamen, waardoor alleen de verschillen zichtbaar worden en structuren die ongewijzigd zijn gebleven tussen beide opnamen, worden onderdrukt. In de jaren tachtig van de vorige eeuw is de techniek ook in de tandheelkundige radiologie geïntroduceerd. Inmiddels zijn er vele onderzoeken verricht die het nut van deze techniek voor de tandheelkundige diagnostiek aantonen. Een vereiste voor betrouwbare resultaten is dat de twee opnamen die gebruikt worden voor de subtractie, een identieke helderheid en contrast hebben en bovendien een volstrekt gelijke projectierichting. Sinds röntgenopnamen direct digitaal kunnen worden vastgelegd, zijn er ook methoden ontwikkeld om de zwarting en de projectierichting van de twee subtractieopnamen ná het maken van de opnamen aan elkaar gelijk te maken door middel van speciale computersoftware. Ook de projectierichting van de twee opnamen kan op deze wijze identiek worden gemaakt. De techniek is daarmee ook toepasbaar geworden in de algemene praktijk.

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.

Info
bron
Ned Tijdschr Tandheelkd februari 2005 ; 112: 046-50
rubriek
Onderzoek en wetenschap
Gerelateerd