Proefschriften 25 jaar na dato 18. De kleur van aangezichtsprothesen

View the english summary Open PDF (614.22 KB)

De traditionele methoden van huidkleurbepaling ten behoeve van een aangezichtsprothese zijn niet toereikend. In 1982 verscheen het proefschrift ‘Skin colour and facial prosthetics, a colorimetric study’. Het met behulp van een subtractiecolorimeter uitgevoerde onderzoek leidde tot de volgende 3 conclusies. Huidkleurbepaling in het kader van de vervaardiging van een aangezichtsprothese dient zo dicht mogelijk bij het defect plaats te vinden. Veranderingen in huidkleur worden zowel door verstrooiing van het licht in de huid als door huidpigmenten bepaald. Bij patiënten met een aangezichtsdefect die aanvullend radiotherapie krijgen, verandert de huidkleur aanzienlijk tot gemiddeld 13 tot 14 weken na het einde van de radiotherapie en blijft daarna stabiel. Na de verschijning van het proefschrift werd in ander onderzoek vastgesteld dat de verstrooiing van licht in de huid, die een maat is voor de translucentie van de huid, met een fiberoptische verstrooiingsmeter kan worden bepaald. Met behulp hiervan kan een zogenaamd kleurrecept worden gemaakt dat via berekeningen de hoeveelheid benodigde verstrooiers en pigmenten aangeeft om tot de juiste translucentie en kleur van een aangezichtsprothese te komen. Inmiddels wordt voor hetzelfde doel een volumereflectometer met een smalle lichtbundel toegepast.

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.