Is behandeling van TMD ook effectief voor begeleidende oorklachten?

Open PDF (117.97 KB)

Veel patiënten met temporomandibulaire klachten ervaren eveneens oorklachten. Het betreft oorpijn maar ook oorsuizen en duizeligheid worden gerapporteerd. In hoeverre beïnvloedt behandeling van temporomandibulaire disfunctie (TMD) de oorklachten eveneens? In een systematisch literatuur overzicht werden na selectie 8 onderzoeken getraceerd die ondanks hun verscheidenheid voor analyse in aanmerking kwamen. Het betroffen 3 gerandomiseerde klinische onderzoeken en 5 cohortonderzoeken. De meeste patiënten ervoeren oorsuizen, al dan niet in combinatie met oorpijn. In 1 onderzoek betrof het alleen secundaire oorpijn. De gemiddelde leeftijd van de onderzochte patiënten was 42 jaar (uiterste waarden 18-78 jaar). De behandelingen die werden beschreven in de 8 onderzoeken varieerden van counseling en oefentherapie, gedragstherapie, ontspanning, spierrekkingstechnieken en medicatie.

Het bleek niet mogelijk om de gegevens uit de onderzoeken te clusteren en zodoende grotere aantallen te analyseren. Het overzicht betreft dus de resultaten van de afzonderlijke onderzoeken. In 7 van de 8 onderzoeken werd een gehele of gedeeltelijke afname van de oorklachten gerapporteerd. De combinatie van counseling en een opbeetplaat leverde significant lagere rapportages op ten aanzien van oorsuizen dan beide interventies afzonderlijk. Dit onderzoek betrof 32 patiënten met een voornamelijk myogene TMD. Bij 93 patiënten met myogene TMD werd na een vergelijkbare cocktail van interventies bij 56% totaal ontbreken van oorsuizen gerapporteerd terwijl gedeeltelijke afname door 30% werd gerapporteerd. Minimale verandering of geen verandering werd door de overige patiënten gerapporteerd. In een gerandomiseerd onderzoek bij patiënten met een artrogene TMD rapporteerde de behandelde groep een afname van de ernst van oorklachten. De onderzoekers geven aan niets te kunnen zeggen over oorzaak en gevolg.

Conclusie. Omdat oorklachten gewoonlijk een ander pathofysiologisch substraat hebben verdient het aanbeveling bij twijfel omtrent de onderliggende pathologie een patiënt te verwijzen naar een kno-arts.

Bron

Stechman-Neto J, Porporatti AL, Porto de Toledo I, Costa YM, Conti PCR, Luca Canto G, Mezzoma LA. Effect of temporomandibular disorder therapy on otologic signs and symptoms: a systematic review. J Oral Rehabilitation 2016 ;43: 468-479.

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.