× ABONNEREN

AB-profylaxe en immuungecompromitteerde patiënten

Door op 04-10-2019
  • Inleiding
  • Risico op infectieuze complicaties
  • Effecten van AB-profylaxe
  • Huidige algemene richtlijnen en de praktijk
  • Conclusie
  • Literatuur
  • Reacties (2)

Samenvatting

Op basis van in de literatuur gevonden argumenten voor of tegen het voorschrijven van antibiotica (AB)-profylaxe bij tandheelkundige behandelingen aan immuungecompromitteerde patiënten, wordt geadviseerd geen AB-profylaxe toe te passen bij deze groep patiënten als zij een tandheelkundige behandeling ondergaan, tenzij er sprake is van een uitzondering. Deze uitzonderingen bestaan uit bepaalde immuungecompromitteerde patiënten bij wie ingeschat is dat zij wel een hoge kans hebben op het ontwikkelen van systemische infectieuze complicaties wanneer zij een tandheelkundige behandeling met hoog risico, zoals onder andere extracties of het plaatsen implantaten, ondergaan. Dit zijn patiënten met bijvoorbeeld een diepe neutropenie, een primaire immuundeficiëntie of patiënten die hoge doseringen of zeer sterke immunosuppressieve medicijnen gebruiken. Voor deze adviezen over toepassing van AB-profylaxe bij deze specifieke groep patiënten is in de literatuur weinig bewijs. Echter, dit bewijs is ook moeilijk te verkrijgen omdat het een kleine groep patiënten betreft.

Meer lezen? Log in of wordt abonnee

Nog geen abonnee? Registreer vandaag nog

Auteursinformatie

  • K. de Leeuw1, H. Bootsma1, A. Middel2, A. Vissink3
  • Uit de afdelingen 1Reumatologie & Klinische Immunologie, 2Interne Geneeskunde en 3Mondziekten, Kaak- en Aangezichtschirurgie van het Universitair Medisch Centrum Groningen
  • Datum van acceptatie: 23 juli 2019
  • Adres: mw. dr. K. de Leeuw, UMCG, huispostcode AA21, Postbus 30001, 9700 RB Groningen
  • k.de.leeuw@umcg.nl

Reacties

Monday 31st May 2021 — NTVT Redactie (namens de auteurs ingevoerd)

De afbeelding is afkomstig uit een casus die in het artikel wordt besproken. Het gaat om een patiënt met systemische lupus erythematosus (SLE), bij wie het fenomeen van Raynaud een symptoom van de SLE is. Dit was het meest geschikte beeld uit het artikel om als 'hoofdafbeelding' bij het artikel te plaatsen.

Sunday 30th May 2021 — J.C.E. Kellermann Slotemaker

Bij de titel van het onderwerp "AB-profylaxe en immuungecompromitteerde patiënten" op NTvT 04-10-2019 staat een foto van vingers met het fenomeen van Raynaud (b). In de tekst wordt geen verband gelegd met deze afgebeelde foto en het fenomeen van Raynaud. Of is dat fenomeen wel maken het onderwerp? Het primaire fenomeen van Raynaud is een situatie waarbij de bloedstroom naar ledematen (extremiteiten) zoals de handen en/of voeten in aanvallen vermindert (een vaatspasme). Dit komt doordat de spiertjes in de wand van de kleine slagaders tijdelijk verkrampen, waardoor de kleine slagaders vernauwen en aanvoer van bloed naar bijvoorbeeld de vingers afneemt. Dit zorgt voor gevoelloze, verkleurde vingers of tenen. Een aanval ontstaat vooral bij kou en vocht, het aanraken van koude voorwerpen of heftige emoties. Dan trekken de slagaders te snel samen en ontstaan er klachten. Vingers of tenen kunnen dan koud, verdoofd en pijnlijk aanvoelen.