×

AB-profylaxe na radiotherapie in het hoofd-halsgebied

Door op 04-10-2019
  • Samenvatting
  • Inleiding
  • Orale gevolgen van radiotherapie in het hoofd-halsgebied
  • Uitvoering van de extracties na radiotherapie
  • De rol van de tandarts-algemeen practicus
  • Diagnostiek en therapie van osteoradionecrose
  • Conclusie
  • Literatuur
  • Reacties (0)

Samenvatting

Radiotherapie in het hoofd-halsgebied heeft als neveneffect dat de doorbloeding en daarmee de afweer lokaal vermindert. Afhankelijk van de duur en de intensiteit van de bestraling kan onder andere hypoxie, hypocellular iteit en hypovasculariteit optreden, met een verhoogd infectie risico. Hyposalivatie, een veel voorkomend verschijnsel na radiotherapie, geeft een hogere gevoeligheid voor cariës. Om de mondgezondheid zoveel mogelijk op een aanvaardbaar peil te houden, wordt voorafgaand aan de radiotherapie het gebit gesaneerd. Niet vitale gebitselementen en gebitselementen met pathologie worden geëxtraheerd om toekomstige problemen te voorkomen. Toch zal na radiotherapie een tandheelkundige behandeling in het bestraalde gebied soms nodig zijn. Omdat het infectiegevaar zo groot is, en tot verlies van een deel van de kaak kan leiden, wordt voorafgaand aan invasieve behandelingen gestart met AB-profylaxe. In het algemeen wordt gekozen voor amoxicilline 500 mg 3dd gedurende 14 dagen. Na de behandeling dient controle op de wondgenezing door de specialist plaats te vinden.

Log in om door te lezen of om te reageren

Nog geen abonnee? Registreer vandaag nog

Auteursinformatie

  • A.J.W.P. Rosenberg1,2, F.J. Dieleman1,3
  • Uit 1de faculteit Geneeskunde van de Universiteit Utrecht, 2de afdeling Mondziekten, Kaak- en Aangezichtchirurgie en 3de afdeling Hoofd-Halschirurgische Oncologie van het UMC Utrecht.
  • Datum van acceptatie: 15 juli 2019
  • Adres: prof. dr. A.J.W.P. Rosenberg, Universiteit Utrecht, Heidelberglaan 100, 3584 CX Utrecht
  • a.j.w.p.rosenberg@umcutrecht.nl