× ABONNEREN

Cefalometrische veranderingen door MRA

Orthodontie

Door op 04-12-2020
  • Reacties (0)

Het langdurig ‘s nachts dragen van uitneembare apparatuur die helpt tegen snurken en bij het tegengaan van slaapapneu heeft soms bijwerkingen voor het gebit. Dit onderzoek beschrijft dentale en skelettale veranderingen na behandeling met een monobloc mandibulair repositieapparaat (MRA).

De onderzoeksgroep bestond bij aanvang uit 77 personen. Gedurende een periode van 10 jaar werden de patiënten die hun MRA de gehele periode bleven gebruiken, tweejaarlijks gecontroleerd en het apparaat werd indien nodig aangepast. In de referentiegroep stopten 14 patiënten met het gebruik van de MRA na 4 jaar, 2 na 6 jaar en 4 na 8 jaar. Voor de follow-upcontrole na 10 jaar werden alle deelnemers opnieuw opgeroepen, ook degenen die voortijdig waren gestopt met het dragen van het MRA. Er meldden zich 45 MRA-gebruikers en 20 gestopte MRA-gebruikers. Zowel bij aanvang van het onderzoek en na 10 jaar werd een gestandaardiseerde laterale röngenschedelprofielopname gemaakt.

De cefalometrische analyse toonde zowel een significante retroclinatie van de bovenincisieven als een proclinatie van de onderincisieven bij degenen die het MRA nog steeds gebruikten. Door de veranderde angulatie van de incisieven veranderde zowel de horizontale als verticale overbeet. Bij de patiënten die de behandeling tussentijds hadden afgebroken, werden kleine niet-significante veranderingen in de angulatie van de incisieven gemeten. Bij patiënten met een Klasse II/1-malocclusie kunnen de occlusale aanpassingen soms gunstig zijn omdat zowel de horizontale als verticale overbeet kleiner worden terwijl dit voor Klasse I en Klasse III-patiënten juist ongunstig uitpakt. Bij hen ontstaat een end to end beet of zelfs een vergrote omgekeerde overbeet. Verder leidt de voorwaartse verplaatsing van de onderkaak daarbij soms tot een posterieure open beet.

Conclusie. Bij beide groepen patiënten bleek na de follow-upperiode de lengte van de mandibula (gemeten van het punt condylion naar pogonion) te zijn toegenomen met daarbij een meer caudale positie van het tongbeen ten opzichte van de onderkaak. Dit wordt echter beschouwd als een normale fysiologische verandering met toename van de leeftijd.

Bron

Fransson AMC, Benavente-Lundahl C, Isacsson G. A prospective 10-year cephalometric follow-up study of patients with obstructive sleep apnea and snoring who used a mandibular protruding device. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2020; 157: 91-97.

Meer lezen? Log in of word abonnee

Informatie

Auteur(s) J.G.J.H. Schols
Rubriek Excerpten
Publicatiedatum 4 december 2020
Editie Ned Tijdschr Tandheelkd - Jaargang 127 - editie 12 - december 2020; 735

Reacties

Om ook te reageren moet u eerst inloggen (alleen voor abonnees).

Nog geen abonnee? Registreer vandaag nog