× ABONNEREN

Invloed van preparatievorm op breuk­weerstand van keramische onlays

Materiaalkunde

Door op 08-01-2021
  • Reacties (0)

Ook bij substantieel weefselverlies wordt gestreefd naar het behoud van zoveel mogelijk tandweefsel met minimale preparatie. De vele verschillende indicaties leiden tot een breed gamma aan indirecte restauraties (inlay, onlay, overlay, kroon). Binnen de groep van onlays maakt, gezien het minimaal invasieve ontwerp, de occlusale veneer een opmars. Weinig onderzoeken hebben echter de verschillende preparatievormen onderling vergeleken. Materialen evolueren en mechanische en optische eigenschappen zijn belangrijke factoren. Monolytisch zirkoniumdioxide ruimt plaats voor zirkoniumdioxide versterkt lithiumsilicaat, dat niet enkel een hoge breukweerstand vertoont, maar ook betere optische eigenschappen bezit.

In dit in vitro-onderzoek werden 50 gave maxillaire premolaren at random onderverdeeld in 5 groepen volgens preparatievorm occlusale reductie (O), occlusale reductie met afgeronde schouder (OS), occlusale reductie met centrale groeve (OG), occlusale reductie met afgeronde schouder en centrale groeve (OSG) en als controlegroep (C) gave premolaren. Alle restauraties werden vervaardigd uit zirkoniumdioxide versterkt lithiumsilicaat (Vita Suprinity™). Daarna werden alle specimen onderworpen aan thermomechanische vermoeidheidstesten en nadien microscopisch geëvalueerd op cracks. Geen enkel specimen vertoonde hierna schade. Vervolgens werd de breukweerstand (N) gemeten door belasting tot breuk in een universele testmachine.

De manier waarop het specimen faalde werd microscopisch geëvalueerd en ondergebracht in 4 groepen: 1. breuk in restauratie, 2. breuk in restauratie en met inbegrip van een klein stuk tandweefsel, 3. breuk van meer dan 50% van het gebitselement zonder parodontale betrokkenheid, 4. breuk met parodontale betrokkenheid. Zowel de controlegroep (2.837 N) als groep O (2.738 N) vertonen significant hogere breukweerstand dan de groepen OG (2.188 N) en OSG (2.066 N). Groep OS vertoont een significant hogere breukweerstand dan groep OSG. De soorten faling vertonen onderling geen significante verschillen. Groep 2 en 3 zijn de meest voorkomende breuken.

Afb. 1. T-scans van (a) groep O, (b) groep OS, (c) groep OG en (d) groep OSG. Beeld: Joerd van der meer

Conclusie. De preparatievorm met enkel occlusale reductie verkiest de voorkeur wanneer de hoeveelheid restweefsel van het te restaureren gebitselement het toelaat. Deze restauratievorm herstelt, op vlak van breukweerstand, het gebitselement tot het niveau van een natuurlijk gebitselement. Er is geen enkele reden om de preparatievorm uit te breiden om meer retentie of een sterkere restauratie te verkrijgen.

Bron

Falachai M, Hemmati YB, Neshandar H, et al. Effect of tooth preparation design on fracture resistance of zirconia-reinforced lithium silicate overlays. J Prosthodont 2020; 29: 617-622.

Meer lezen? Log in of word abonnee

Informatie

Auteur(s) L. Van Zeghbroeck
Rubriek Excerpten
Publicatiedatum 8 januari 2021
Editie Ned Tijdschr Tandheelkd - Jaargang 128 - editie 1 - januari 2021; 61

Reacties

Om ook te reageren moet u eerst inloggen (alleen voor abonnees).

Nog geen abonnee? Registreer vandaag nog