× ABONNEREN

Parodontitis en proteasen? Geen uitgemaakte zaak

  • Inleiding
  • Speekselbiomarkers voor parodontitis
  • Proteasen
  • Eerste bacteriële speeksel-protease test
  • Gespiegelde aminozuren voor hogere bacteriële specificiteit
  • Analyse van humaan MMP-8
  • Tot slot
  • Literatuur
  • Reacties (0)

Samenvatting

Tijdens parodontale ontstekingen sijpelen verschillende stoffen van zowel de gastheer als bacteriële oorsprong naar de gingivale creviculaire vloeistof (GCV) en speeksel. Deze stoffen, zoals eiwitten en peptiden, dienen daardoor als biomarkers van het onstekingsproces. Met behulp van gevoelige en geavanceerde laboratoriumtechnieken is de rol van al deze biomarkers inmiddels in kaart gebracht. Maar de hoge kosten, complexiteit en lastige interpretatie van de gevonden resultaten werken vaak belemmerend voor de implementatie van biomarkers voor diagnostische doeleinden in de tandheelkundige praktijk. Bepaalde speekselenzymen, de proteasen, kunnen fungeren als biomarkers en hebben interessante eigenschappen voor het bedrijven van snelle diagnostiek aan de stoel. De aanwezigheid of activiteit van een protease kan namelijk op een eenvoudige en snelle, biochemische manier worden aangetoond, bijvoorbeeld door kleurverandering. Omdat ook andere processen in de mond van invloed zijn op de testuitslag zijn dergelijke testen vooral bruikbaar als onderdeel van een uitgebreider diagnostisch onderzoek.

Meer lezen? Log in of word abonnee

Nog geen abonnee? Registreer vandaag nog

Auteursinformatie

  • F.J. Bikker1, W.E. Kaman-van Zanten1, M.L. Laine2
  • Uit de afdelingen 1Orale Biochemie 2Parodontologie van het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA)
  • Datum van acceptatie: 27 mei 2019
  • Adres: dr. F.J. Bikker, ACTA, Gustav Mahlerlaan 3004, 1081 LA Amsterdam
  • f.bikker@acta.nl

Reacties

Om ook te reageren moet u eerst inloggen (alleen voor abonnees).

Nog geen abonnee? Registreer vandaag nog