NVVRT-congres ‘Be aWEAR’ over gebitsslijtage

Op vrijdag 17 januari organiseerde de Nederlands Vlaamse Vereniging voor Restauratieve Tandheelkunde (NVVRT) haar jaarlijkse congres. Dit keer was het thema ‘Be a WEAR’, een duidelijke verwijzing naar gebitsslijtage. Verschillende sprekers belichtten dit onderwerp, vooral vanuit de diagnostische kant. Dat het een mooie dag zou worden, hadden de deelnemers bij aanvang allang door: er was een fraaie opkomst, wat tegenwoordig helaas niet meer vanzelfsprekend is.

Het congres begon met een uiterst heldere voordracht van onze eigen redacteur dr. Luuk Crins. Hij belichtte 4 aspecten van gebitsslijtage: de relatie tussen gebitsslijtage en de algemene gezondheid, de relatie tussen de algemene gezondheid en gebitslijtage (andersom dus), de resultaten van het Radboud Tooth Wear-project en het klinisch management. Crins gaf aan dat gebitsslijtage in feite een normaal, gezond proces is. In sommige gevallen spreken we van overmatige slijtage of van slijtage die klachten geeft. Hij liet met een zeer helder schema zien dat veel gebitsslijtage een combinatie is van vooral chemische en daarnaast ook mechanische oorzaken. Veel patiënten hebben overigens nauwelijks last van de slijtage. Wat opviel in de voordracht van Crins was de terughoudendheid bij de behandeling: pas behandelen bij klachten. “Je kunt een positief verschil maken als er vooraf duidelijke klachten zijn”, aldus Crins.

De tweede spreker was dr. Marco Gresnigt, die wat meer in ging op de restauratieve aspecten van gebitsslijtage. Hij sprak over de achtergronden van de adhesieve tandheelkunde: het hechten aan glazuur, dentine, oud composiet en andere materialen. Opvallend was zijn zijn negatieve advies over het gebruik van zirkoniumdioxide, iets wat we later op de dag van de laatste spreekster ook zouden horen. Gresnigt gaf aan dat het adhesief hechten aan zirkoniumdioxide minder voorspelbaar is en dat zirkoniumdioxide restauraties dus eigenlijk altijd macromechanische retentie nodig hebben. Dit staat wat hem betreft haaks op het concept van minimaal invasieve tandheelkunde in de adhesieve tandheelkunde. Zijn voorliefde gaat dan ook uit naar de adhesieve materialen. Juist de combinatie van composiet in combinatie met lithiumdisilicaat maakt dat er slijtvaste en minimaal invasieve tandheelkunde uitgevoerd kan worden. Qua hechting aan dentine beveelt Gresnigt aan om geprepareerd dentine direct te behandelen met een dentineprimer en bondingslaagje. Bij het plaatsen van de restauratie moet het (gepolymeriseerde) composiet weer hechtend gemaakt worden via een zogenoemde tribochemische verbinding en gesilaneerd worden. Ofschoon de inhoud van zijn presentatie wat technisch lijkt, was Gresnigt in staat dit op een uiterst heldere en nuchtere wijze te presenteren, ondersteund met een prachtige presentatie. 

De laatste van de sprekers was Francisca Vailati uit Genève. Zij is bekend van de 3-stapsmethode bij het prothetisch reconstrueren van malocclusie. Vailati trapte af met de mededeling dat alles wat zij zou gaan presenteren niet evidencebased is, maar dat alles wat ze zou gaan vertellen rechtstreeks uit haar klinische ervaring kwam. Met een tomeloze energie besprak zij de diagnostiek van verschillende vormen van gebitsslijtage en de kenmerken van deze vormen. Het tweede deel van de lezing ging over het herstellen. De belangrijkste boodschap uit haar lezing was eigenlijk haar zogenoemde ‘G-test’. De G staat voor gum, kauwgom. Zij kijkt bij deze test naar hoe iemand kauwt op kauwgom om te begrijpen hoe je een gebit kunt restaureren. Vailati gebruikt daarvoor indirect gefreesd composiet. Over zirkoniumdioxide was zij heel duidelijk: niet doen. Zelfs niet als suprastructuur op implantaten. Het materiaal is in haar ogen te hard en heeft te weinig veerkracht. Enfin, ze vertelde een boeiend verhaal met de duidelijke boodschap goed naar je patiënt te kijken, zodat je begrijpt hoe je je patiënt het beste kunt behandelen. Kenmerkend in Vailati’s aanpak is dat ze liever toevoegt dan wegslijpt. 

Samenvattend was dit een goed opgezette congresdag met mooie en inspirerende lezingen, die goed op elkaar aansloten en nieuwe informatie bevatten. Volgend jaar staat de Australische tandarts Tony Rotondo op het podium (15-16 januari 2026). Dat belooft wat! 

dr. James J.R. Huddleston Slater, hoofdredacteur