Behandelplanning van verstopte speekselklieren; dat kan efficiënter!

Lotte Beumer is promovenda aan het ACTA en doet sinds november 2023 onderzoek bij de afdeling Mondziekten, Kaak- en Aangezichtschirurgie. Promotoren van haar onderzoek zijn prof. dr. E.A.J.M. Schulten en prof. dr. A. Vissink. Dr. E.H. van der Meij begeleidt het onderzoek als copromotor. NTVT stelde Lotte 8 vragen over haar onderzoek.

Wat onderzoek je?

Mijn onderzoek richt zich op de diagnostiek en behandeling van obstructieve speekselklieraandoeningen, in het bijzonder speekselstenen. Tegenwoordig worden deze aandoeningen behandeld met sialendoscopische procedures. Voor een succesvolle behandeling zijn een accurate diagnose en zorgvuldige behandelplanning essentieel. Er bestaan diverse beeldvormende technieken voor het opsporen van speekselstenen, zoals echografie en conebeamcomputertomografie (CBCT). Het is echter nog onduidelijk welke modaliteit de voorkeur verdient. Daarnaast zijn er verschillende sialendoscopische technieken beschikbaar voor steenverwijdering, maar duidelijke richtlijnen voor behandelplanning ontbreken. Mijn onderzoek richt zich op het verbeteren van diagnostiek en planning van sialendoscopische behandelingen.

Wat is je drijfveer om onderzoek te doen?

In 2022 heb ik mijn opleiding tot mka-chirurg afgerond aan het Universitair Medisch Centrum Groningen – een mooie en leerzame periode. Sindsdien werk ik fulltime als mka-chirurg, waarbij ik dagelijks leer van de patiëntenzorg. Het doen van onderzoek zie ik als een hele mooie en waardevolle aanvulling hierop. Ik krijg kansen om mij ook wetenschappelijk verder te ontwikkelen en ik hoop de zorg voor patiënten met obstructieve speekselklieraandoeningen te verbeteren.

Waarom is juist dit onderwerp interessant om te onderzoeken?

In 2008 introduceerde de European Salivary Gland Society de LSD-classificatie, bedoeld om de diagnose en behandeling van speekselklieraandoeningen te verbeteren en onderzoeksresultaten beter vergelijkbaar te maken. De voorspellende waarde van deze classificatie is echter nauwelijks onderzocht. Samen met mijn collega dr. E.H. van der Meij behandel ik wekelijks patiënten met obstructieve speekselklieraandoeningen in het Frisius MC, locatie Leeuwarden. Wij merken dat de LSD-classificatie ons onvoldoende houvast biedt om behandelingsresultaten goed te voorspellen. Dit vormt een sterke motivatie om hier verder onderzoek naar te doen.

Wat zijn de belangrijkste onderzoeksvragen?

Het doel van dit onderzoek is betrouwbaar te kunnen gaan voorspellen of een sialendoscopische steenverwijdering succesvol zal zijn. Daarvoor onderzoeken we het succespercentage van sialendoscopische procedures en welke beeldvormende techniek de voorkeur verdient bij de diagnostiek van speekselstenen.

Hoe is het onderzoek opgezet?

Het onderzoek bestaat uit een combinatie van literatuuronderzoek (systematische literatuuronderzoeken en meta-analyses) en patiëntgebonden studies, waaronder cohortonderzoek.

Wat is tot nu toe het grootste probleem waar je tegenaan bent gelopen?

Onderzoek doen vind ik heel leuk en ik maak er dus graag tijd voor vrij. Door mijn fulltimebaan als mka-chirurg en een gezin met 3 kleine kinderen is die tijd wel beperkt. Mijn promotieonderzoek doe ik daarom bewust op mijn eigen tempo. De grootste uitdaging is het enerzijds behouden van vaart in het onderzoek en anderzijds een goede work-lifebalance.

Op welke onderzoeksresultaten hoop je?

Hopelijk lukt het ons op basis van diverse anatomische landmarks op een CBCT-scan te voorspellen of een sialendoscopische steenverwijdering succesvol gaat zijn. Mijn ultieme doel is het voorstellen van een nieuw classificatiesysteem en een daaruit volgend behandelalgoritme van speekselstenen.

Wat levert je onderzoek op voor de tandheelkunde, de patiënt of de mondzorgverlener?

Obstructieve speekselklieraandoeningen hebben grote impact op de kwaliteit van leven van een patiënt. Wanneer het ons lukt om de diagnose en behandeling van deze aandoeningen te verbeteren, leidt dat tot directe verbetering voor de patiënt. De zorgcapaciteit staat steeds meer onder druk, waardoor de noodzaak voor efficiënte en zinnige zorg hoog is. Het betrouwbaar kunnen voorspellen van de behandeluitkomst van sialendoscopische procedures bij speekselstenen zal bijdragen aan efficiënte behandelplanning en dat is niet alleen voor de zorgverlener, maar ook voor de maatschappij winst.