Op 12 en 13 juni 2025 vonden de Dutch Dental Science Days plaats. Het NTVT sprak met onderzoeker Ellen Dekkers over haar project dat zij daar presenteerde.
Ellen Dekkers heeft een indrukwekkend cv: na een aantal jaren als mondhygiënist te hebben gewerkt en haar master in gezondheidswetenschappen te hebben gehaald, werkt ze nu als beleidsmedewerker onderzoek bij het KNMT. Daarnaast is ze buitenpromovenda aan ACTA bij de sectie Parodontologie. Daar doet ze onder andere onderzoek naar de airpolisher, een instrument dat de laatste 10 jaar actief zijn intrede heeft gedaan in de mondzorg en door fabrikanten wordt aangeprezen als een effectief middel. De airpolisher wordt voornamelijk supragingivaal gebruikt voor het verwijderen van aanslag en als alternatief voor polijsten. Maar hij kan ook subgingivaal worden toegepast. “Dat kan zowel bij actieve parodontale therapie als bijvoorbeeld in de nazorgfase”, vertelt Dekkers. In haar systematische literatuuronderzoek is een meta-analyse uitgevoerd naar volwassen patiënten met onbehandelde parodontitis die geïndiceerd zijn voor niet-chirurgische parodontale therapie. “Naast het motiveren en begeleiden van de patiënt tot een goede zelfzorg, het beperken van de risicofactoren en supragingivale reiniging wordt door de richtlijnen subgingivale scaling en rootplaning met hand- en/of ultrasone instrumenten aanbevolen”, aldus Dekkers. “In ons onderzoek hebben we gekeken of het aanvullend gebruik van subgingivale airpolishing effectief is bij niet-chirurgische parodontale therapie.” Ze is nog bezig met het onderzoek, maar de voorlopige uitkomsten laten zien dat er geen verschil is tussen niet-chirurgische parodontale therapie met of zonder aanvullende subgingivale airpolishing wat betreft de klinische uitkomstmaten pocketdiepte, bloedingsscore en klinisch aanhechtingsniveau. Dit betekent echter niet dat er in de praktijk geen ruimte is voor airpolishing. De klinische werkzaamheid is volgens Dekkers namelijk slechts één zijde van de medaille. Zo zou de airpolisher voordelen kunnen bieden in andere contexten, zoals in de nazorgfase of bij implantaten. “Daarnaast kan het ook belangrijk zijn om de kijken naar andere uitkomstmaten, zoals de patiënttevredenheid, de tijdsinvestering, gebruiksgemak en de belasting voor de behandelaar.” Daar wil Dekkers dan ook graag vervolgonderzoek naar doen.