Zorgeloos de tijd door

Het tarief waarmee de verschillende tandheelkundige behandelingen gewaardeerd worden, wordt mede bepaald door de tijd die een tandarts ermee bezig is. Die tijd kunnen we meten met een klok of een horloge maar tijd is – hoe gek het ook mag klinken – natuurkundig gedefinieerd. Het is namelijk de duur van 9.192.631.770 perioden van de straling die ontstaat tussen 2 hyperfijntoestanden van het atoom Cesium-133. Ofwel: 1 seconde. Atoomklokken zijn op dit concept gebaseerd en vormen de meest nauwkeurige en stabiele vorm van tijdweergave. Gelukkig komt dit overeen met 1/60 deel van een minuut en 1/3600 deel van een uur. En 24 uur vormt een dag, of eigenlijk een etmaal.

Helaas blijkt niet iedere dag even lang te duren. Iets wat u vast wel herkent uit de praktijk. Dat sommige dagen voorbijvliegen als de agenda lekker gevuld is, de patiënten op tijd komen en de verrichtingen stuk voor stuk een succes zijn. Op andere dagen lijkt de klok niet vooruit te branden en bent u blij als het eindelijk 5 uur is. Anders dan bij de werkelijke tijdswaarneming is dit gevoel niet een gevolg van de stand van de aarde of de net niet perfecte cirkel waarmee de aarde om de zon draait.

Een andere manier om de tijd te registreren is door gebruik te maken van de verschillende standen van de maan. Halve maan, volle maan, wassende maan enzovoorts. Lange tijd werd gedacht dat de verschillende standen van de maan van invloed waren op het slaapritme, de algemene gezondheid of de mentale toestand van mensen. Zelfs suïcide en moord werden toegeschreven aan een volle maan.

De zon en de maan bieden in hun ritme een redelijk voorspelbare en stabiele cyclus om de tijd te meten. Handig als boer of jager en voor het vieren van je verjaardag. De zon en de maan hebben alleen vrij weinig van doen met de subjectieve tijdbeleving en al helemaal niets met gezondheid. Daarom is het ook zo vreemd dat de financiering van onze zorg wel een jaarlijks fenomeen is. We betalen onze premies op jaarbasis en je kunt ervoor kiezen om je het ene jaar wel te verzekeren tegen de kosten van (mond)ziekte en het andere jaar niet. Terwijl de ontwikkeling van cariës of parodontale problemen niets te maken hebben met de stand van de maan of wanneer de zon weer eens het lentepunt kruist. Het duurt soms vele lentes voordat kinderen inzien dat poetsen toch echt 2 keer per dag moet. Ook de behandeling van een aandoening kan langer dan een jaar duren. Om nog maar niet te spreken van chronische aandoeningen. Zou het daarom niet passender zijn de financiering van de tandheelkundige zorg te organiseren vanuit een levensloopgedachte? Vergelijkbaar met je pensioenverzekering. Iedereen zijn eigen tandenpotje waaruit de zorg vergoed wordt die nodig is. Iets tussen u en uw tandarts, zonder meekijkende zorgverzekeraar. Dan hoeven we ook niet langer na elke Prinsjesdag weer te huilen (naar de maan).

dr. Vincent Zijnge, redacteur