Wensgeneeskunde en wenstandheelkunde: juridische aspecten

View the english summary Lees het volledige artikel in pdf (inloggen vereist)

 Wensgeneeskunde/-tandheelkunde betreft (be)handelingen zonder direct medische/tandheelkundige noodzaak. Binnen de reguliere geneeskunde/tandheelkunde geldt een klassieke trias: 1. symptomen van ziekte leiden na onderzoek tot 2. een diagnose, vervolgens tot 3. een voorstel voor behandeling door de zorgverlener. Bij wensgeneeskunde ligt de nadruk op wat de patiënt wil en wenst. Wensgeneeskundige behandeling betreft medisch handelen, vaak op verzoek van de patiënt, en moet worden onderscheiden van gezamenlijke besluitvorming, een vorm van communicatie om aansluiting te zoeken bij preferenties van de patiënt en de patiënt actief bij zijn behandeling te betrekken. De Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg bepaalt dat zorgverleners goede zorg moeten verlenen: van goed niveau, veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht, tijdig verleend, en afgestemd op de reële behoefte van de cliënt. Goede zorg wordt afgemeten aan de professionele standaard. Dit kan in juridische zin de tegemoetkoming aan een bepaalde wens tot behandeling zonder medische noodzaak beperken.

 

Hartelijk dank voor uw reactie. Uw reactie zal in behandeling genomen worden en na controle worden geplaatst.