Postoperatieve stabiliteit in orthognatische chirurgie: van voorspellers tot uitdagingen

Afb. 1. Intraoperatief beeld van de fixatie van het distale segment aan het proximale segment tijdens een BSSO met voorwaartse verplaatsing. Voor de fixatie is een zesgats titanium miniplaat gebruikt. De osteotomiegap is duidelijk zichtbaar en de miniplaat is recht en zonder vervorming geplaatst.

Postoperatieve stabiliteit is bepalend voor het behoud van de functionele en esthetische resultaten van orthognatische chirurgie op de lange termijn. Wat is de huidige stand van de wetenschap omtrent skelettale en wekedelenstabiliteit na orthognatische chirurgie, wat zijn de voorspellers, klinische manifestaties van relaps en implicaties voor het klinisch handelen? De sagittale skelettale stabiliteit is doorgaans hoog en goed voorspelbaar, al kunnen specifieke patiënt- en chirurgiegerelateerde risicofactoren, waaronder progressieve condylaire resorptie, leiden tot klinisch relevante relaps. De evaluatie van wekedelenstabiliteit is minder eenduidig, aangezien fysiologische verouderingsprocessen en veranderingen in lichaamsgewicht vaak een grotere invloed hebben dan de beperkte postoperatieve skelettale veranderingen. Daarnaast kan notching van de mandibulaire onderrand optreden, al is dit fenomeen meestal een radiologische bevinding en wordt het slechts bij een klein deel van de patiënten esthetisch zichtbaar. Met preventieve strategieën kan dit worden voorkomen en ook bestaan er therapeutische behandelingen voor. Een patiëntgerichte benadering van postoperatieve stabiliteit wordt voorgesteld, afgestemd op de primaire hulpvraag en passend binnen de principes van zinnige zorg.

Read English abstract

Postoperative stability in orthognathic surgery: from predictors to challenges

Postoperative stability is crucial for maintaining the long-term functional and aesthetic outcomes of orthognathic surgery. What is the current state of the science concerning skeletal and soft tissue stability following orthognathic surgery, and what are the predictors, clinical manifestations of relapse and implications for clinical action? Sagittal skeletal stability is generally high and well predictable, although specific patient- and surgery-related risk factors, including progressive condylar resorption, can result in clinically relevant relapse. Evaluation of soft tissue stability is less straightforward, considering physiological aging processes often have a larger influence than the rather limited postoperative skeletal changes. In addition, notching of the mandibular inferior border may occur, even though this phenomenon is generally a radiological finding, and only becomes aesthetically visible in a small portion of patients. With preventive strategies this can be avoided, and therapeutic treatments are also available. A patient-centred approach to postoperative stability is proposed, aligned with the primary treatment objectives and the principles of value-based care.

Inleiding

Orthognatische chirurgie heeft als primair doel het corrigeren van ernstige dentofaciale afwijkingen om verbeterde orale functies, een stabiele occlusie en een harmonieus gezichtsprofiel te bereiken (Mulier et al., 2020)..

Informatie

Rubriek

Publicatiedatum

32 minuten geleden

Citeren

Xi T, Berends B, Baan HF, Heijnsbroek S, Liebregts JHF. Postoperatieve stabiliteit in orthognatische chirurgie: van voorspellers tot uitdagingen. Ned Tijdschr Tandheelkd 2026; 133: 394-401

DOI

Dit artikel is onderdeel van de kennistoets van 32 minuten geleden. Je vindt de kennistoets in Mijn NTVT

Auteursinformatie

  • T. Xi (1)

    B. Berends (2)

    H.F. Baan (2)

    S. Heijnsbroek (1)

    J.H.F. Liebregts(1)

    Uit (1)de Afdeling Mond- Kaak- en Aangezichtschirurgie en (2)het 3D lab van het Radboud Universiteit Medisch Centrum in Nijmegen