Hormoonontregelaars

Door W.R. Moorer A.H.B. Schuurs
op 1 december 2000
Fallback Image

Een aantal verontreinigende stoffen in het milieu beïnvloedt de hormoonhuishouding. Via een oestrogene werking kunnen bijvoorbeeld mannetjesdieren vervrouwelijken en minder vruchtbaar worden. In composieten en sealants die op bis-GMA gebaseerd zijn, is als verontreiniging het als oestrogeen werkende bisfenol-A aanwezig en het vermoedelijk eveneens oestrogene bis-DMA, waaruit bovendien in speeksel door hydrolyse bisfenol-A ontstaat. Daarom is theoretisch onder extreme omstandigheden een zwak oestrogeen effect van sealants en wellicht ook van composieten mogelijk. De hoeveelheid van deze waarschijnlijk niet zeer potente hormoonontregelaars is echter gering, zodat het risico ervan miniem moet worden geacht, maar het onderzoek is nog onvolledig. Langetermijneffecten van bis-GMA-producten door hydrolyse en slijtage, door herhaalde toepassing en door synergisme met pseudo-oestrogenen uit andere bronnen vragen nadere bestudering om de grootst mogelijke zekerheid over de veiligheid van bis-GMA-producten te verkrijgen.

Read English abstract

Pseudo-estrogens in dental composites and sealants?

A number of polluting chemicals in the ecosystems must be characterized as hormone disruptors. Among others, male animals appear to become feminized by the action of the so-called pseudoestrogens and under their influence mens’ fertility is said to decrease. Composites and sealants based on Bis-GMA resin may contain bisphenol-A as an impurity and Bis-DMA, from which in saliva bisphenol-A will be formed by hydrolytic degradation. Therefore, in extreme circumstances a weak estrogenic effect is not impossible on the short-term. However, the amounts of these probably not very potent estrogenic compounds are small, thereby resulting in a tolerable risk on the short term. Long-term- effects and synergism with pseudo-estrogens from other sources prompt further studies in order to verify the safety of the Bis-GMA containing products.

Informatie

Rubriek
Publicatiedatum
1 december 2000,