Voorspellende factoren van behandelresultaat bij temporomandibulaire stoornissen

Fallback Image

In een retrospectief onderzoek werden de mogelijke relaties betudeerd tussen een aantal bij aanvang van de behandeling geregistreerde klinische en psychologische factoren en het uiteindelijke behandelresultaat. De gegevens van 102 patiënten van een universitaire kliniek voor temporomandibulaire disfuncties werden geanalyseerd. Bij 51 patiënten waren de pijnklachten aan het eind van de behandeling niet of slechts gedeeltelijk verdwenen, bij 51 andere patiënten, geselecteerd op gelijke leeftijd en geslacht, waren de pijnklachten geheel verdwenen. Het logistische regressiemodel (p = 0,008; verklaarde variantie = 15%; sensitiviteit = 59%; specificiteit = 57%) wees uit dat een niet-succesvolle behandeling geassocieerd was met een groter aantal voorafgaande behandelingen voor temporomandibulaire disfuncties en een groter aantal mandibulaire functiestoornissen; een succesvolle behandeling met hogere scores op de initiële pijngradatieschaal. Dit onderzoek geeft aan dat bepaalde factoren kunnen helpen bij het vroegtijdig herkennen van patiënten die het risico lopen niet positief te reageren op de behandeling van temporomandibulaire stoornissen.

Read English abstract

Predictive factors for treatment outcome of temporomandibular pain patients in a specialist clinic
A retrospective study

Not all temporomandibular disorder patients respond positively to the treatment given. The aim of this retrospective investigation was to study the possible associations between some clinical and psychological factors, recorded at the patient’s first visit, and treatment outcome. Data of 102 patients referred to the department’s clinic was collected. In 51 patients the treatment was unsuccessful (no or only partial relief of pain), in 51 patients, matched for age and gender, the treatment was successful (complete relief of pain complaints). Logistic regression modeling (p = 0.008, explained variance = 15%; sensitivity = 59%; specificity= 57%) showed that an unsuccessful treatment was associated with more preceding treatments and more jaw- disability, a successful treatment with higher scores on the graded chronic pain severity scale. In conclusion, the results of this study suggest that some predictive factors may be helpful in identifying patients who are at risk of being resistant to the usual treatment given.