Medicamenten en mondzorg 3. Vergoeding en bevoegdheid tot voorschrijven

Geadviseerd door het Zorginstituut Nederland en de Wetenschappelijke Adviesraad van dit instituut beslist de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport of een medicament wel of niet wordt opgenomen in het basispakket van de verplichte zorgverzekering. Bij deze beoordeling ligt de nadruk op de therapeutische waarde ten opzicht van de in Nederland geldende standaardbehandeling, de budgetimpact en de kosteneffectiviteit. Bij aandoeningen die niet of onvoldoende reageren op een standaardbehandeling loopt men echter tegen de grenzen van dit systeem aan en wordt een noodzakelijke behandeling in voorkomende gevallen niet vergoed. Met betrekking tot het voorschrijven van medicatie hebben tandartsen receptuurbevoegdheid zolang zij in het BIG-register staan ingeschreven; daarentegen hebben mondhygiënisten geen receptuurbevoegdheid en moeten zich beperken tot het hooguit adviseren van vrij verkrijgbare medicamenten. Bij het voorschrijven moeten tandartsen zich uiteraard beperken tot die medicamenten waarvan zij de werking overzien en waarmee zij voldoende ervaring hebben opgebouwd. Mocht een tandarts vinden dat het medicament dat hij wil voorschrijven zijn kennis te boven gaat, dan kan het beste met een mond-, kaak- en aangezichtschirurg, huisarts of medisch specialist worden overlegd of dit medicament kan worden voorgeschreven en zo ja, door wie.

Read English abstract

Medicines and oral healthcare 3. Insurance coverage and qualification to prescribe

On the advice of the National Health Care Institute in the Netherlands and the institute’s Board of Scientific Advisors, the minister of Health, Welfare and Sport decides whether a certain drug will or will not be included in the list of drugs covered by the basic health insurance plan mandated for all Dutch citizens. In making this decision emphasis is placed on the therapeutic value of that particular drug compared to that of the standard drug for that disorder, the impact that the inclusion of the drug would have on the budget and the drug’s cost-effectiveness. In the case of disorders that do not respond or respond insufficiently to the standard treatment, however, one comes up against the limitations of this system and in some cases a necessary treatment is not reimbursed. With respect to prescribing medications, dentists are qualified to prescribe, provided they are enrolled in the so-called BIG register [that recognises the qualifications of healthcare professionals in the Netherlands]. Dental hygienists, by contrast, are not qualified to prescribe and have to limit themselves to at most recommending over-the-counter medicines. In prescribing medicines, dentists are of course limited to those about which they have comprehensive knowledge and sufficient experience. If a dentist wants to prescibe a drug that is outside his or her own experience, then he or she should consult with an oral and maxillofacial surgeon, general practitioner or medical specialist to determine whether the medication can be prescribed and if so, by whom.

Wat weten we?
Tandartsen moeten zich beperken tot die medicamenten waarvan zij de werking overzien en waarmee zij voldoende ervaring hebben opgebouwd. Voor andere medicamenten kan het beste met een mond-, kaak- en aangezichtschirurg, huisarts of medisch specialist worden overlegd of dit medicament kan worden voorgeschreven en zo ja, door wie.

Wat is nieuw?
Het geven van achtergrondinformatie betreffende het vergoedingensysteem (waarom wordt een medicament wel of niet vergoed, wat zijn de mogelijkheden als een medicament niet wordt vergoed) en de bevoegdheid voor het schrijven van recepten.

Praktijktoepassing
Tandartsen moeten zich beperken tot die medicamenten waarvan zij de werking kunnen overzien en waarmee zij voldoende ervaring hebben opgebouwd. De werkwijze waarbij een (tand)arts vooraf blanco receptpapier ondertekent en de mondhygiënist, dokters- of tandartsassistent het recept vervolgens invult, is onjuist. Praktijkondersteuners mogen alleen het voorwerk verrichten, maar niet zelfstandig een medicament voorschrijven of een recept uitschrijven.

Inleiding

De vraag welk medicament bij een bepaalde aandoening in en rond de mond te gebruiken, is niet altijd eenvoudig te beantwoorden. Daarbij speelt dat het bewijs van de effectiviteit van binnen de mondzorg gebruikte medicamenten va..