Correctie van een gummy smile vraagt om een voorspelbare chirurgische techniek, zeker bij esthetische kroonverlengingen. Digitale technologie maakt het mogelijk om op basis van conebeamcomputertomografie (CBCT) en intraorale scans chirurgische guides te ontwerpen, wat theoretisch de precisie zou kunnen vergroten. In een gerandomiseerde klinische studie onderzochten Gonçalves et al. (2025) of gebruik van digitaal vervaardigde, parodontale, chirurgische guides leidt tot een voorspelbaarder resultaat bij klinische kroonverlenging dan conventionele vrijehandstechnieken.

Materiaal en methode

Twintig patiënten (18-40 jaar) met een gummy smile veroorzaakt door vertraagde passieve eruptie in de bovenfrontregio werden willekeurig verdeeld in een testgroep (met digitale chirurgische guide) en een controlegroep (vrijehandtechniek). Voorafgaand aan de behandeling werden CBCT-scans en intraorale digitale scans gemaakt. De chirurgische ingreep werd uitgevoerd door een ervaren behandelaar en het bot werd 2-3 mm van de glazuur-cementgrens verlaagd. De positie van de gingivarand van gebitselement 14 tot en met gebitselement 24 werd geëvalueerd met digitale overlays van intraorale scans na 6 en 12 maanden. Postoperatieve pijn werd gemeten met een visueel analoge schaal 3, 7, 15 en 30 dagen na de ingreep. Een jaar na de ingreep kregen de patiënten een vragenlijst waarin zij op een schaal van 0-10 konden aangeven of zij de ingreep zouden aanraden aan anderen.

Resultaten

Er werden geen statistisch significante verschillen gevonden tussen de test- en controlegroep in de hoeveelheid verwijderd weefsel of de stabiliteit van de gingivarand na 6 en 12 maanden (p > 0,05). Beide technieken vertoonden een lichte coronale terugkeer van de gingivarand (< 0,8 mm) na een jaar. De pijnscores waren laag in beide groepen, met iets minder postoperatief ongemak bij de patiënten die waren behandeld met de digitale guide. Alle deelnemers waren tevreden met het esthetische resultaat.

Beschouwing

Zowel de conventionele als de digitaalgeleide chirurgie leverden voorspelbare resultaten op voor kroonverlenging bij vertraagde passieve eruptie. Hoewel de digitale workflow geen superieure nauwkeurigheid opleverde, zou het voor minder ervaren behandelaars een extra hulpmiddel kunnen zijn om tijdens de procedure de ostectomie te controleren. Het is wel de vraag of dit gemak opweegt tegen de extra kosten en stralingsbelasting waaraan een patiënt wordt blootgesteld. Al met al bleek dat de patiënten in beide groepen de esthetische kroonverlenging met minimale napijn hebben ondergaan, waarbij de digitaal geplande groep iets lagere pijnscores vertoonde.